Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

Το φαινόμενο «Τσίπρας» 1986 Αμπελόκηποι–Λυκαβηττός

ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΚΛΕΙΝΕΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ..

 

 
PHOTOGRAPHER Angeliki Panagiotou -Fosphotos
 
Μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή για την γέννηση του λαικού ηγέτη Αλέξη από τον συμμαθητή του Π.Π. με αποδέκτη τον Κώστα Στούπα.
 
1986 Αμπελόκηποι–Λυκαβηττός
 
Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η αλλαγή μεσουρανούν, αλλά τα πρώτα σύννεφα κάνουν την εμφάνισή τους στον ορίζοντα. Η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού επικρατεί στις πιο προηγμένες οικονομίες του πλανήτη, ενώ σοσιαλδημοκράτες κερδίζουν έδαφος στον πιο καθυστερημένο οικονομικά νότο της Ευρώπης. Μιτεράν και Γκονθάλεθ δεν τρέφουν εκτίμηση στο πρόσωπο του σοσιαλδημοκράτη Παπανδρέου. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη εξέλθει από τον απρόσφορο ανταγωνισμό Δεξιάς – Αριστεράς και η πρόσφατη ιστορία της δεν έχει καταλήξει στα οριστικά συμπεράσματά της. Όμως: η Αριστερά έχει καταγάγει μια ανεπανάληπτη ηθική νίκη κατά των κραταιών δεξιών, στηριζόμενη στις ακραίες διώξεις τις οποίες υπέστη και ότι τελικά η προοπτική της δεν δοκιμάστηκε. Το ΠΑΣΟΚ φλερτάρει με τον πιο επιτυχημένο τρόπο με την αντίληψη αυτή, προσελκύοντας όλους αυτούς οι οποίοι δεν ανήκουν στην Δεξιά ή την Κεντροδεξιά του Καραμανλή αλλά δεν είναι και «αριστεροί» με την ελληνική εκδοχή του όρου (δεν είναι κομμουνιστές), και έτσι εδραιώνεται για τρεις συνεχόμενες δεκαετίες.

Λεωφόρος Αλεξάνδρας – Γήπεδο Παναθηναϊκού – πρόποδες Λυκαβηττού – Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας – Αμερικανική Πρεσβεία οριοθετούν μια μοναδική συγκέντρωση των πιο ετερόκλητων τάξεων της ελληνικής κοινωνίας. Η περιοχή αυτή γεωγραφικά ακουμπά στο αριστοκρατικό Κολωνάκι και τα Εξάρχεια της αριστεράς και θυλάκων των αναρχικών, προσανατολίζεται προς τα Βόρεια Προάστια της ανερχόμενης πλουτοκρατίας, περιστοιχίζεται από γνωστά σινεμά, κέντρο – απόκεντρο, την προσπερνούν άπαντες χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μικροαστοί δημόσιοι υπάλληλοι, επιτυχημένοι επιχειρηματίες, εγκατεστημένοι στα ρετιρέ των παρυφών του Κολωνακίου, ανερχόμενοι δικηγόροι, ιατροί και μηχανικοί με τα γραφεία τους στο κέντρο της Αθήνας, ιδιωτικοί υπάλληλοι όλων των εισοδημάτων και θέσεων που χτίζουν σιγά – σιγά μια μικρή περιουσία, εργάτες που περιμένουν το πρωινό λεωφορείο για τα εργοστάσια της περιφέρειας του κέντρου των Αθηνών και των προαστίων. Η περιοχή συγκεντρώνει τα βλέμματα επάνω της μόνο τις Κυριακές που παίζει ο Παναθηναϊκός στο ιστορικό του γήπεδο.

Πίσω από το Γήπεδο και προς τον Λυκαβηττό απλώνονται τρία λύκεια, δύο γυμνάσια και ένα δημοτικό σχολείο, εγκατεστημένα σε κτίρια πρώην φυλακών και αναμορφωτηρίων, το 1980 ήταν ακόμη σε λειτουργία το αναμορφωτήριο θηλέων σε άμεση οπτική επαφή με το δημοτικό και τα δύο γυμνάσια. Τα σχολεία περιστοιχίζουν την «αλάνα» και τις «κούνιες», όπου όλες οι ηλικίες συγκεντρώνονται αυθόρμητα, καθημερινά και διαγκωνίζονται για λίγο ελεύθερο χώρο, παίζοντας μπάλα, μπάσκετ και ό,τι άλλο βάλει ο νους. Οι γειτονιές ξεδιπλώνονται στους ελεύθερους αυτούς χώρους δυναμικά, αναμιγνύονται με ένα τρόπο που το Κέντρο της Αθήνας έχει πλέον αφήσει πίσω του στη λήθη και τα προάστια μόλις μαθαίνουν...

Τρία λοιπόν λύκεια στη σειρά, ένα Πολυκλαδικό, ένα Γενικό και ένα Τεχνικό, όλη η γκάμα της εποχής σε δύο τετράγωνα. Το Πολυκλαδικό αποτελεί μια δειλή απόπειρα της «αλλαγής» στην εκπαίδευση, επιχειρώντας με δειλά βήματα έναν ευρωπαϊκό προσανατολισμό, υιοθετώντας την διδασκαλία των Η/Υ, το πείραμα στην φυσική και στην χημεία, την διδασκαλία ευρύτερης ιστορίας και αρχαίων ελληνικών και λατινικών, πάντα προσανατολισμένο στην επιτυχία των Πανελλαδικών εξετάσεων, χωρίς να αποκόπτει τους δεσμούς του από κύριο ρεύμα της εποχής: επιτυχία στις Πανελλαδικές, σε οποιαδήποτε σχολή με οποιοδήποτε τίμημα! Το Γενικό Λύκειο παραμένει αγκιστρωμένο στο παρελθόν, χωρίς καμιά πρωτοβουλία και νεωτερισμό. Το Τεχνικό Λύκειο είναι το καταφύγιο των μαθητών Γυμνασίου με χαμηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις για απολυτήριο χωρίς βάσανα και σκοτούρες.. Το Πρότυπο Γυμνάσιο, χωρίς να καινοτομεί, συγκεντρώνει τις προτιμήσεις όλων των ελπιδοφόρων μαθητών, διότι παραμένει η ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να προσφέρει στην εκπαίδευση η εποπτεία του Πανεπιστημίου και το καλύτερα εκπαιδευμένο διδακτικό προσωπικό! Το Πολυκλαδικό και το Πρότυπο μαγνητίζουν μαθητές από όλες τις περιοχές της Αθήνας και των προαστίων.

Ένας λαμπερός μαθητής γυμνασίου
1986 Σεπτέμβριος και οι απόφοιτοι των δημοτικών σχολείων καταλαμβάνουν τις θέσεις τους στα θρανία της 1ης Τάξης του 2ου Προτύπου Γυμνασίου. Δεν είναι υπερβολή, αλλά η τάξη εκείνη μοιάζει να σταχυολογεί ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η ελληνική κοινωνία σε επίπεδο μικροαστών και μιας μεσαίας τάξης, που δοκιμάζει τις δυνάμεις της. Κορυφαίοι μαθητές, ώριμες προσωπικότητες, δυναμικοί έφηβοι, αθλητές, ακόμη και πολιτικά προβληματισμένοι και προσανατολισμένοι! Εξάρχεια, Κολωνάκι, Αμπελόκηποι, Κυψέλη, Ψυχικό, Ιλίσια, Ζωγράφου στέλνουν τους νεαρούς αυτούς μαθητές για ένα καλύτερο σχολείο, ένα καλύτερο μέλλον, από αυτό που προσφέρει το απαρχαιωμένο σύστημα εκπαίδευσης στις κατακερματισμένες γειτονιές της Αθήνας, χωρίς κόστος!

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, κάποιοι έφηβοι ξεχωρίζουν ακόμη περισσότερο, το έδαφος είναι πρόσφορο για αυτούς και τους προβληματισμούς τους. Η αριστερά έχει καταγάγει την ηθική νίκη και ούτως ή άλλως προσελκύει τους νέους με τον ουμανισμό, τον οποίο προβάλει. Ένας έφηβος, ώριμος –με μια σπάνια ωριμότητα, στην οποία δεν φτάνουν άλλωστε οι περισσότεροι ενήλικοι, καλός χειριστής του λόγου, αγαπητός από τους συμμαθητές του και άριστος μαθητής, στρέφεται στο ΚΚΕ και την νεολαία του. Ο ίδιος διαβάζει Μαρξ, Λένιν και υποστηρίζει με επιχειρηματολογία και επιμονή, αλλά όχι με φανατισμό τις θέσεις του. Λέγεται Αλέξης Τσίπρας.

Τι τον διακρίνει από τους άλλους; Ο ίδιος δεν κάμει διαχωρισμούς μεταξύ των συμμαθητών του αναλόγως με τις πολιτικές τους τοποθετήσεις, αλλά ταυτόχρονα δοκιμάζει σε ελεύθερο διάλογο τις ιδέες τους. Δεν έχει δημιουργήσει καμία κλίκα, απροσπέλαστη και δεν αποκλείει κανένα συμμαθητή από την συναναστροφή του. Δεν υποτιμά και δεν απαξιώνει ή χλευάζει κανένα συμμαθητή του. Πείθει και αποδεικνύει ότι ενεργεί προς όφελός τους. Επιβάλλεται αυθόρμητα. Το παράδοξο: δεν ανήκει στους κραταιούς σχηματισμούς ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, αλλά σε ένα απολίθωμα του παρελθόντος, που καλλιεργεί ένα πολιτικό τρόπο σκέψης, δογματικό αλλά ταυτόχρονα και συγγενή στους ακρογωνιαίους λίθους της δυτικής σκέψης του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα. Σε λίγο θα αποτραβηχτεί από αυτό τον παρωχημένο χώρο, ανοίγοντας τους ορίζοντές του σε ένα πιο ανεκτικό και προοδευτικό χώρο, με μικρή όμως απήχηση. Ένας μικρός λαϊκός ηγέτης γεννιέται...

1989
Η χρονιά αυτή κυοφορεί τις εξελίξεις της επόμενης εικοσαετίας. Το ΠΑΣΟΚ δοκιμάζεται πλέον από την λαίλαπα των σκανδάλων και την αδυναμία μιας ουσιαστικά προοδευτικής διακυβέρνησης της Ελλάδας. Οι συντηρητικοί κερδίζουν έδαφος εκμεταλλευόμενοι την πρωτοφανή διαφθορά του ΠΑΣΟΚ και βασιζόμενοι λιγότερο στο ειλικρινές νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά τους περί ιδιωτικοποιήσεων, απολύσεων στο Δημόσιο κλπ. Οι Δήμοι διεκδικούν το δικαίωμα στην δική τους ραδιοφωνία, ακολουθεί η ιδιωτική τηλεόραση, γενικεύεται η τάση απαγκίστρωσης πολλών δραστηριοτήτων από το κράτος και ενάσκησης αυτών από ιδιώτες. Το ΠΑΣΟΚ δεν καταθέτει τα όπλα..

Ο Αλέξης Τσίπρας θα προτιμήσει το Πολυκλαδικό, ένα πολυπληθές σχολείο (περί τους 1500 μαθητές), που προτιμούν πλέον από τις πιο διαφορετικές περιοχές της Αθήνας και των προαστίων. Οι πολιτικές συγκρούσεις επαναλαμβάνονται σε καθημερινή βάση, όσο πλησιάζουν οι εκλογές των οργάνων εκπροσώπησης των μαθητών, ενίοτε καθίστανται βίαιες μεταξύ των άκρων –κομμουνιστές εναντίον ακροδεξιών «σκινάδων». Είναι ίσως το πιο πολιτικοποιημένο σχολείο στην Ελλάδα, πεδίο αντιπαράθεσης ιδεολογιών, σε άμεση σύνδεση με την κοινωνία και τα κόμματα. Η απομάκρυνση των νέων από τα κόμματα μπορεί να περιμένει ακόμη 3-4 χρόνια. Το άστρο του Αλέξη θα γοητεύσει και αυτό το πολυπληθές σχολείο – κωμόπολη, και θα επιβληθεί, ως εκπρόσωπος, δίνοντας την προσωπική του χροιά σε κάθε αγωνιστική εκδήλωσή του (σχολείου).

Οι καταλήψεις
Την διετία 90-91 κύμα καταλήψεων θα σαρώσει τα λύκεια, με πρωτοστάτες αυτά της Αθήνας. Η ατζέντα των καταλήψεων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, με το πιο επιεική όρο, αόριστη, οι μαθητές όμως, ανεξαρτήτως τοποθετήσεώς τους, θα τις στηρίξουν με μεγάλη ικανοποίηση για τους πιο διαφορετικούς λόγους: η εγγενής τάση του έφηβου για μια πρόωρη ανεξαρτησία, αυτοδιαχείριση και δράση, η τυφλή αντίδραση σε κάθε μορφή εξουσίας, η γοητεία της παρανομίας, η απογοήτευση από τον ψευδεπίγραφο σοσιαλισμό του Ανδρέα και τον στείρο συντηρητισμό του Μητσοτάκη, η αποσυμπίεση από την πραγματικότητα των απαιτητικών εξετάσεων, ακόμη και η εξασφάλιση ελεύθερου για οποιαδήποτε δραστηριότητα (περισσότερος χρόνος για φροντιστήρια, μελέτη για τις εξετάσεις)… Ο εσμός των καταληψιών δεν έχει αρχή και τέλος.. Οι περισσότεροι δεν θυμούνται καν γιατί έγινε.

Τότε θα κάμει ο Αλέξης και την πρώτη του εμφάνιση στους νεόκοπους τηλεοπτικούς σταθμούς, ως εκπρόσωπος διαφόρων συλλογικών οργάνων, και θα γοητεύσει .. Εύστροφος, διαβασμένος, πολιτικοποιημένος, με ένα ενδιαφέρον πρόσωπο και εκπληκτική ταχύτητα προσαρμογής σε οποιαδήποτε συζήτηση. Τώρα θα γνωρίζει για πάντα ότι δεν οι κάμερες δεν του προκαλούν στρες, αλλά δεν θα τις επιζητήσει με κάθε θυσία, παραμένοντας για χρόνια απομακρυσμένος –συνειδητά;-. Η μοίρα του αρχίζει να διαγράφεται ζωηρά στον ορίζοντα.

Δεκαετία 1990
Όπως όλες οι γειτονιές των Αθηνών, οι Αμπελόκηποι θα επιβαρυνθούν από την αύξηση των αυτοκινήτων και θα έρθουν αντιμέτωποι με το πρώτο λαθρομεταναστευτικό κύμα. Η αύξηση των εισοδημάτων, η εσωστρέφεια της ελληνικής οικογένειας, που περιορίζει τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών με στόχο ζωής την είσοδο σε κάποιο πανεπιστήμιο, θα αρχίσει να αποδομεί σταδιακά την μοναδική αυτή συνύπαρξη των πιο ετερόκλητων τάξεων, οι οποίες θα αναζητήσουν την ευτυχία και την καλύτερη ζωή στα προάστια των Αθηνών, καθεμιά ανάλογα με το εισόδημά της. Οι Αμπελόκηποι θα γίνουν σκιά του λαμπερού οικιστικού παρελθόντος και θα εισέλθουν πλέον μόνιμα στην γκρίζα ενδοχώρα του Κέντρου των Αθηνών. Οι απόφοιτοι των λυκείων επιτυγχάνουν με υψηλά ποσοστά στις καλύτερες ανώτατες σχολές και θα εγκαταλείψουν μαζικά το λίκνο τους, το οποίο σε λίγο τίποτε δεν θα το θυμίζει.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να αγνοεί τις εξελίξεις στον Δυτικό κόσμο με χαρακτηριστικό τρόπο, παρερμηνεύοντας τις κυρίαρχες τάσεις και εφαρμόζοντάς τις πάντα προς το συμφέρον των ολίγων και εξαπατώντας τους πολλούς. Μια θέση με πτυχίο στο αναβαθμισμένο Δημόσιο με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα αποτελεί ακόμη προτεραιότητα για τους πολλούς, στο μυαλό των οποίων μια τέτοια καριέρα φαντάζει ακλόνητη και στην πιο δύσκολη συγκυρία, η οποία θα αργήσει για λίγο ακόμη. Η ομαλότητα στην οποία εισέρχεται η χώρα μετά το 1996, και η πρόσδεση στο όραμα της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, θα φέρει μαζί της χαμηλότερο δανεισμό στην στέγαση, την κατανάλωση και το επιχειρείν, σπουδές και διακοπές στο εξωτερικό, αναβάθμιση της διαβίωσης. Στο έδαφος αυτό δεν θα αναπτυχθεί όμως η καινοτομία, η εξωστρέφεια των Ελλήνων, ο πειραματισμός και αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων, που αναδύονται από την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ. Η προσκόλληση στο παλαιό, η πρόσδεση στον κρατισμό και τον κυβερνητισμό θα στοχειώνουν και θα υποσκάπτουν τον μέλλον. Η Ελλάδα αλλάζει εξωτερικά αλλά παραμένει στην ουσία της μια καθυστερημένη οικονομία, που απεχθάνεται και συκοφαντεί το επιχειρείν και την δημιουργικότητα.

Μέσα σε αυτή την επίφαση του εξευρωπαϊσμού της χώρας, ο Αλέξης μάλλον καταφεύγει στην θαλπωρή των αναχρονιστικών ελληνικών πανεπιστημίων, τα οποία περιβάλλουν με κατανόηση την ελληνική εσωστρέφεια και αποτελούν το θερμοκήπιο των καταλοίπων της ηττημένης σε παγκόσμιο επίπεδο Αριστεράς. Εκεί αισθάνεται βέβαιος ότι η τελική μάχη δεν έχει δοθεί και μπορεί να αναμένει την επιστροφή.

Θα συνεχίσει στον ίδιο προοδευτικό χώρο, ο οποίος και θα τον αναδείξει, παραμένει όμως προς το παρόν απελπιστικά περιορισμένος πλην της θαλπωρής των πανεπιστημίων και κάποιων συντεχνιών. Το βιογραφικό του θα εμπλουτισθεί με γενική και αόριστη ενασχόληση στον κατασκευαστικό τομέα και εκπόνηση πολεοδομικών μελετών, χωρίς κάτι πιο συγκεκριμένο.

Ο χώρος του θα γνωρίσει αυξομειώσεις, αποκόπτωντας και προσδένοντας στα άρμα του ακατανόητες στον σύγχρονο κόσμο συνιστώσες. Δεν παύει συνάμα να γοητεύει σκεπτόμενους πολίτες, οι οποίοι κατανοούν την ανάγκη της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, είναι σοσιαλδημοκράτες αλλά απεχθάνονται το λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ. Ο ρευστός αυτός χώρος ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Αλέξη.

Ένα τέτοιο ελιτίστικο κόμμα θα επιβιώσει στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, με χαμηλά ποσοστά πάντα, αφού παραμένει κατά βάση γραπωμένο από την στείρα αριστερή νοοτροπία, ταυτόχρονα ανεκτικό και ευρωπαϊκό αλλά χωρίς προωτοβουλίες.

Δεκαετία 2000
Όλες οι παθογένειες της προηγούμενης δεκαετίας θα διογκωθούν και την επόμενη, χωρίς κανένα ιδεολογικό περίβλημα. Τα κραταιά κόμματα αποστεώνονται και αποτελούν πλέον μηχανισμούς ανάδειξης και επικράτησης «ηγετών», αποσυνδέονται από την λαϊκή τους βάση και ας απευθύνονται για την επιλογή των αρχηγών σε πλατύτερη βάση. Η δημοκρατία γίνεται τηλεοπτική, ένα παιχνίδι στημένων εικόνων. Μοιραία οι μεγάλες παρατάξεις θα υποσχεθούν περισσότερα για να εκλεγούν, οι πελάτες τους θα ψηφίσουν συνειδητά τον πλειοδότη θέσεων και αποδοχών. Η οικονομία βασίζεται σε ένα ανεξέλεγκτο χαμηλότοκο δανεισμό, που οδεύει στην κατανάλωση και την στέγαση. Το ευρώ εισέρχεται απρόσμενα στη ζωή των Ελλήνων, οι οποίο δεν μπορούν να εντάξουν και αξιοποιήσουν αυτό το φοβερής ισχύος όπλο. Η κυβέρνηση δεν θα κάμει καμία προετοιμασία για την συγκράτηση των τιμών και την κερδοσκοπία, τουναντίον θα αυξήσει ασύνετα παροχές και αμοιβές με δανεικά, για να συγκρατήσει την λαϊκή οργή λόγω του αυξημένου κόστους ζωής. Το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος. Οι επόμενες κυβερνήσεις θα συνεχίσουν στον απατηλό αυτό δρόμο του χαμηλότοκου δανεισμού με ολέθριες συνέπειες.

2008
Ένας αστέρας γεννιέται από το πουθενά;
Ο Αλέξης, αφού εργάστηκε σκληρά σε όλες τις θέσεις του χώρου του, θα αναδυθεί στην αρχηγία του, προκαλώντας μια θετική έκπληξη σε όσους δεν τον γνώριζαν και επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση όσων τον γνώρισαν για τις ικανότητές του. Δημοσκοπικά θα «τραβήξει» γρήγορα και ψηλά, αλλά όχι σταθερά. Οι συγκυρίες δεν έχουν απαξιώσει ακόμη στα μάτια των πολλών τον δικομματισμό, ο οποίος εμμένει σθεναρά στην ακατάσχετη παροχολογία για την άγρα των ψήφων, και του επιφυλάσσουν δυσάρεστες εκπλήξεις. Ο χώρος του θα προσγειωθεί ανώμαλα το 2009 στο 4% και θα δοκιμασθεί από την πολυχρωμία και την πολυφωνία των συνιστωσών και την διάσπαση. Ο ένας μετά τον άλλο τα μείζονα στελέχη θα αποχωρήσουν, αφήνοντας την πόρτα ανοικτή και το ενδεχόμενο της διάλυσης πάντα ορατό.

Οι εξελίξεις όμως συνωμοτούν με τον πιο απροσδόκητο και εντυπωσιακό τρόπο. Ο δικομματισμός καταρρέει εκκωφαντικά μαζί με την οικονομία, αφήνοντας χώρο σε δυνάμεις περιθωρειακές έως τότε. Ήλθε η ώρα

Το φαινόμενο «Τσίπρα»
Ο Αλέξης πηδά αποφασιστικά στο τρένο του συρμού «Αντιμνημόνιο». Μια λιτότητα, η οποία φαίνεται να επιβάλλεται στους Έλληνες από το εξωτερικό, είναι τρεις φορές πιο μισητή από την ελληνικής προελεύσεως. Οι συσχετισμοί έχουν αλλάξει λόγω ευρωζώνης. Ένα άνευ προηγουμένου υψηλό χρέος επηρεάζει την σταθερότητα και των λοιπών χωρών της ευρωζώνης και οι εταίροι προστρέχουν να διασώσουν την Ελλάδα, με τους όρους της δικής τους οικονομικής ορθοδοξίας. Αυτό συνεπάγεται την καθίζηση του βιωτικού επιπέδου του Έλληνα, ο οποίος υπό το δυσβάστακτο βάρος της επαπειλούμενης χρεωκοπίας παλινδρομεί μεταξύ θεωριών συνωμοσίας και λαϊκισμού. Αποζητά την «εύκολη» λύση.

Οι συσχετισμοί των κομμάτων ανατρέπονται αφήνοντας «κομματικά κοπάδια» στο έλεος του πιο πολλά υποσχόμενου «βοσκού». Το διεμβολισμένο «βαθύ» ΠΑΣΟΚ θα καταφύγει στον συγγενή του εξ αριστερών, ο οποίος υπόσχεται την αναβίωση των κεκτημένων που τόσο άδικα και απρόσμενα συνετρίβησαν. 

Ο ίδιος ο Αλέξης θα παραδεχθεί αυθόρμητα ότι «τα λάθη τους μας δίνουν ψήφους». Στην φράση του αυτή θα μπορούσε να συνοψίσει ένας ιστορικός την δυναμική του κόμματός του. Οι κομματικοί στρατοί αποχωρούν για πρώτη φορά από το «μαντρί» με προορισμό όχι κάτι το νέο, το δημιουργικό, το πρωτοπόρο. Άλλωστε η ρητορική του Αλέξη δεν θα αποκλίνει από τα στερεότυπα του καταρρεύσαντος δικομματισμού. Τι προτείνει για την ανάκαμψη της οικονομίας: (α) ακύρωση του μνημονίου, (β) παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και (γ) ανάπτυξη.. Ο Σαμαράς θα προτείνει κάτι πολύ «διαφορετικό» (;): (α) επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, (β) ανάκαμψη – ανακούφιση και (γ) ανάπτυξη…

Μια μικρή σύγκριση με τον Ανδρέα Παπανδρέου
Πολλοί θα συγκρίνουν τον Αλέξη με τον Ανδρέα, μια σύγκριση μάλλον ατυχής.
(α) Ο Ανδρέας θα καταρτίσει την ατζέντα του ως τρίτο κόμμα, εισάγοντας την έννοια της σοσιαλδημοκρατίας για πρώτη φορά με επιτυχία στην συντηρητική Ελλάδα. Θα επιμείνει στην θεαματική αυτή ατζέντα μέχρι την εκλογική επιτυχία του 81, χωρίς να αναμένει την φθορά των συντηρητικών, θα εδραιώσει την δυναμική του με πρωτοβουλίες του.

Ο Αλέξης θα χρειαστεί μια συγκυρία απαξίωσης του δικομματισμού με πτώχευση της χώρας, σπρώχνοντας κομματικούς στρατούς χωρίς όραμα στην απελπισία και την παγίδα του πιο εύκολου λαϊκισμού. Πόσο ελκυστικό είναι να υπόσχεσαι σήμερα του μισθούς και τις συντάξεις του 2009; Θα επικαιροποιήσει το πρόγραμμά του μόλις 15 ημέρες πριν τις δεύτερες εκλογές, επιβεβαιώνοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι δεν είχε την διορατικότητα να προβλέψει την δυναμική του...

(β) Ο Ανδρέας είναι μια απαστράπουσα διεθνής προσωπικότητα, αναγνωρίσιμη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, καθηγητής οικονομικών σε ένα από τα πιο διάσημα πανεπιστήμια του πλανήτη, ικανός να κινείται με την μεγαλύτερη άνεση στα φόρα των διεθνών οργανισμών και των κρατών, μιλώντας άπταιστα τις κρατούσες γλώσσες, παραμένοντας όμως ο αγαπητός του λαού.

Ο Αλέξης παραμένει ακόμη και σήμερα ένας γρίφος για τους διεθνείς πολιτικούς αναλυτές. Η ικανότητά του στις γλώσσες δεν βοηθά, μάλλον αποτελεί αιτία παρανοήσεων και παρεξηγήσεων. Ο ίδιος, προ του εκπληκτικού ποσοστού του, δεν θα ταξιδέψει στο εξωτερικό και την Ευρωπαϊκή Ένωση - το μεγάλο μας πλέον σπίτι, δεν θα θεμελιώσει προσωπικές σχέσεις με ηγέτες της ελίτ, στην οποία η Ελλάδα δικαιωματικά πλέον ανήκει, αλλά ούτε με ηγέτες των Βαλκανίων, την φιλειρηνική συνύπαρξη των οποίων προτείνει. Δεν θα σπουδάσει στο εξωτερικό ούτε θα διατελέσει επισκέπτης σε οποιοδήποτε εκπαιδευτικό ίδρυμα.

(γ) Ο Ανδρέας σε κάθε συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ, θα συγκλονίζει τον ελληνικό λαό, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και ενθουσιασμού για το νέο που έρχεται. Θα συνεχίσει έτσι μέχρι τον θάνατό του...

Ο Αλέξης θα μιλήσει μόνο σε μικρές συγκεντρώσεις, προκαλώντας κάποια χλιαρά χειροκροτήματα και τίποτε παραπάνω. Θα απευθυνθεί στους κατοίκους της Κερατέας, χαρακτηρίζοντας την «γαλατικό χωριό», προκαλώντας μιας αμηχανιά ή ίσως απορία στους παρευρισκόμενους...

(δ) Ο Ανδρέας θα ανοίξει μια νέα εποχή στην Ελλάδα με τον πιο θεαματικό τρόπο, ίσως τότε καθιδρύεται πλέον η μεταπολίτευση με ένα πολύ συγκεκριμένο όραμα: εκδημοκρατισμό της Ελλάδας σε όλα τις πτυχές της κοινωνίας.

Ο Αλέξης θα κλείσει την Μεταπολίτευση με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο: θα υποσχεθεί το χρεωκοπημένο μοντέλο του χτες με την αξιοπιστία της αδοκίμαστης στην διακυβέρνηση Αριστεράς και με την αυταπόδεικτη αθωότητά του.
Μια προσωπική εκτίμηση

Ο εχθρός του Αλέξη είναι ο Αλέξης.

Ο Αλέξης θα κληθεί να ενσωματώσει και να στεγάσει στην στέγη του Συριζα ένα διογκωμένο ποσοστό των πιο ετερόκλητων ψηφοφόρων, δημιουργώντας μια νέα ταυτότητα σε μηδενικούς σχεδόν χρόνους!

Ο Αλέξης είναι ένας αριστερός παλαιάς κοπής με νέο πρόσωπο. Όμως θέλει να κυβερνήσει και να εγκαταλείψει την απρόσφορη διαμαρτυρία. Οι ψήφοι έρχονται απρόσμενα, αλλά είναι πολύ πιθανό να φύγουν, αν δεν τους εμφυσήσει ένα νέο όραμα. Το όραμα αυτό θα πρέπει να αλώσει το κόμμα διαμαρτυρίας και των αντιφατικών και ξεχασμένων από την πρόοδο συνιστωσών. Το όραμα αυτό θα πρέπει να αλλοτριώσει τον «αριστερό» Αλέξη και να μετατρέψει σε ένα καινοτόμο και δημιουργικό πολιτικό. Μπορεί;

Δεν είμαι σίγουρος. Η ικανότητα προσαρμογής του μέχρι στιγμής είναι εκπληκτική, φαίνεται δε να διαθέτει την ακόρεστη εκείνη φιλοδοξία του ανθρώπου που θέλει να κυβερνήσει με κάθε τρόπο. Περιορίζεται όμως σε επικοινωνιακό επίπεδο και όχι σε εμβάθυνση της πολιτικής του. Το υπόβαθρό του δεν βοηθά προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Υπόσχεται μια Ελλάδα της χρεωκοπίας και της καθυστέρησης, την οποία και ο ίδιος δεν εξετίμησε και δεν αγάπησε από την σκοπιά όμως του πιο συντηρητικού αριστερισμού και όχι του ευρωπαϊκού ορθολογισμού και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, για να συγκινήσει την συνήθη κομματική πελατεία.

Όμως: η πελατεία αυτή χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της και μάχεται λυσσωδώς για τα κεκτημένα της. Τι θα συμβεί όταν ο Αλέξης δεν τα παράσχει;

OΛΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ-153 «Ναι» στον προϋπολογισμό

Όταν πέφτουν οι μάσκες της πολιτικής ... του Μιχάλη Ιγνατίου

 

Μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα που σε αναγκάζουν να αναρωτηθείς για τις προθέσεις, τις σκέψεις και τους σχεδιασμούς των ανθρώπων, ειδικά όταν πρόκειται για ιστο­ρικά γεγονότα. Μετά το θάνατο του Γλαύκου Κληρίδη, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης μίλησε για τον αποθανόντα
Κύπριο ηγέτη ως να ήταν ο εθνάρχης του Ελληνισμού, και μάλιστα κάλεσε όλους μας να προσπαθήσουμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρό του για την Κύπρο. Και, προφανώς, ομιλεί για τη σαπουνόφουσκα της «επανένωσης», χωρίς να εξηγεί ότι η Κύπρος στην ουσία θα πρέπει να παραχωρήσει απίστευτα δικαιώματα στην Τουρ­κία-όχι στους Τουρκοκύπριους….

Ο κ. Σημίτης αλλά και ο μακαρίτης ο Κληρίδης όταν βρισκόταν εν ζωή προσπάθησαν πολύ να μειώσουν τη σημασία ενός γεγονότος που συνέβη κατά τη συνάντησή τους στην Αθήνα όταν ελήφθη η απόφαση να μην μεταφερθούν οι ρωσικοί πύραυλοι S-300 στο νησί. Ο πρώην Πρόεδρος της Κύπρου ήταν τόσο οργισμένος για την εξα­πάτηση του ίδιου και του κυπριακού λαού, που είπε στον κ. Σημίτη ότι «μας προδώσα­τε όπως η χούντα το 1974…). Πρόκειται για δήλωση φωτιά από έναν πολιτικό όπως ο Κληρίδης που απέφευγε τους χαρακτηρισμούς ακόμα και γι΄αυτούς που τον καθύ­βριζαν για τις θέσεις του στο Κυπριακό. Οι συνεργάτες του Κληρίδη ούτε θέλουν να θυμούνται το γεγονός αλλά αναμένω με… αγωνία τη διάψευση τους για το σοβαρότατο αυτό ζήτημα. Όπως και την τοποθέτη­ση του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας.

Την περασμένη εβδομάδα ο κ. Σημίτης επισκέφθηκε την Κύπρο για να παρουσιάσει το βιβλίο του Γιώργου Βασιλείου – ναι, το ίδιο βιβλίο που έβγαλε «σκάρτο» ο Θε­όδωρος Πάγκαλος. Είπε πολλά και διάφο­ρα ο πρώην πρωθυπουργός, όλα άκρως προκλητικά, και θα έλεγα ότι απέχουν από την αλήθεια και από την πραγματικότητα. Πριν από το δημοψήφισμα του 2004, με άρθρο μου στην Ημερησία, του αναγνώρι­σα τη μεγάλη προσπάθεια για ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε, δίνοντας δυστυχώς -όταν ήταν πρωθυπουργός- υποσχέσεις στον Φερχόϊγκεν που δεν μπορούσε να αποδε­χτεί αργότερα ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Θεώρησα ότι έπρεπε να του αναγνωρίσω τις προσπάθειες και μάλιστα υπέβαλα και το ερώτημα: Μήπως έπρεπε να δώσει ση­μασία στα λόγια του ο κυπριακός λαός; Δεν γνώριζα τότε όσα γνωρίζω σήμερα…

Ο πρώην πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι «μΙα από τις μεγάλες παθογένειες της στρα­τηγικής του Ελληνισμού ήταν η απουσία ρεαλιστικής αντίληψης και προσέγγισης του θέματος καθώς και το έλλειμμα κατα­νόησης της σημασίας του χρόνου». Και με την ευκαιρία επιτέθηκε στον Ανδρέα Πα­πανδρέου και τον Σπύρο Κυπριανού επειδή απαιτούσαν τα αυτονόητα: την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποί­κων και την εφαρμογή των τριών ελευθεριών. Προσέξτε: Οι δύο ηγέτες απαιτούσαν το σεβασμό των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο κ. Σημίτης τους ασκεί κριτική γι΄αυτό. Την ίδια απαράδεκτη κριτική ασκεί όλα αυτά τα χρόνια και η Άγκυρα.

Ο πρώην πρωθυπουργός μάς συμβου­λεύει να είμαστε ρεαλιστές και στην περίπτωση της Κύπρου ρεαλισμός σημαίνει να παραδώσουμε το νησί στην επιρροή της Τουρκίας, να δώσουμε το 50% των πόρων από το φυσικό αέριο στην Άγκυρα. Και να περάσουν οι αγωγοί από το τουρκικό έδαφος για να ελέγχουν πλή­ρως οι Τούρκοι τη ροή του κυπριακού φυσικού αερίου. Αυτή είναι η θέση των αυτοαποκαλούμενων ρεαλιστών, η οποία θα είναι καταστροφική για τους Έλληνες της Κύπρου. Εάν συμβούν τα παραπάνω, η μοναδική επιλογή των Ελληνοκυπρίων θα είναι η μετανάστευση…

Ο κ. Σημίτης ισχυρίστηκε επίσης ότι «η ρεαλιστική και πραγματιστική προσέγγι­ση που υποστήριξαν ο Γιώργος Βασίλειου και ο Γλαύκος Κληρίδης είναι περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ». Και αποσιωπά ότι ο Κληρίδης ήταν αυτός που ΣΚΟΤΩΣΕ στην κυριολεξία την πρωτοβουλία του Βασι­λείου για διευθέτηση του Κυπριακού… Ως γνωστόν, για να νικήσει τότε τον Βασιλείου στις προεδρικές εκλογές, ο Κληρίδης φόρε­σε ελληνική φουστανέλα και σκαρφίστηκε το θέμα των S-300 -που κόστισαν εκα­τομμύρια-, το οποίο του ακύρωσε αργότερα ο Σημίτης χωρίς καν να τον ακούσει…
Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος για τρεις ηγέτες που νομίζαμε πως ήταν άλλοι…

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Επίσκοπος Δαμασκού: Καλεί στα όπλα τους χριστιανούς

'ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ''
 
O Eλληνορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Δαμασκού και Πατριαρχικός τοποτηρητής κ.Λουκάς – Khoury  μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, πήρε την δύσκολη απόφαση που από καιρό περίμεναν οι νεαροί χριστιανοί της Συρίας. Ανταποκρινόμενος στα εύλογα αιτήματα της νεολαίας για ένοπλη δράση  στον πόλεμο της Συρίας, εκτός από την κατάταξη στο στρατό, καλεί όχι μόνο τους στρατεύσιμους  ηλικιακά αλλά και κάθε χριστιανό να πάρει τα όπλα:
 
“Κάθε χριστιανός ικανός να φέρει όπλο οφείλει να το κάνει για την υπεράσπιση της Συρίας καθώς και των εκκλησιών και των μονών που βανδαλίζονται από τις ένοπλες ομάδες.”…“οι ίδιοι οι νέοι απαιτούν να αναληφθεί δράση για ν’ αναχαιτισθούν οι κίνδυνοι που διατρέχουν οι χριστιανικές περιοχές. Η συστηματική στοχοποίηση των χριστιανικών κοινοτήτων προσβλέπει στην αλλοίωση, νόθευση της πολιτισμικής ταυτότητας και της διαχρονικής ιστορικής παρουσίας του χριστιανισμού στη συριακή γη”. 
 
Ο δεσπότης δήλωσε στην εφημερίδα ” Zaman ” σχετικά με την δραματική κατάσταση στην Μααλούλα και την απαγωγή των 12 μοναχών: 
 
“Στην αρχή, με την συμμετοχή πολλών εκτοπισμένων κατοίκων της Μααλούλα κάναμε δέηση  για την απελευθέρωση των μοναχών και την ενίσχυση των προσφύγων κατοίκων της περιοχής.Τους  καθησύχασα ότι εμείς οι χριστιανοί δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια γιατί πολλοί νέοι μας ζητούν να παρθούν άμεσα και δραστικά μέτρα και είναι πρωτίστως  δική τους επιθυμία να αναληφθεί δράση άμεσα.  
 
Περιμένουμε οδηγίες από το Πατριαρχείο. Θα περιμενούμε δύο ημέρες και έπειτα θα κινήσουμε όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες αφού οι νέοι μας είναι έτοιμοι και με το δάκτυλο στην σκανδάλη για να υπερασπιστούν την χώρα τους και την σωματική τους ακεραιότητα. Θα πολεμήσουν για αυτούς που απήχθησαν ,για τα σπίτια τους που καταστράφηκαν. Οι χριστιανοί είναι άνθρωποι της ειρήνης και της προσευχής αλλά φαίνεται ότι ως σήμερα κανείς δεν εκτίμησε αυτήν την στάση τους.”
αρχιεπίσκοπος Λουκάς Στο επίμονο ερώτημα του δημοσιογράφου αν αυτή του η δήλωση αποτελεί ένα κάλεσμα της χριστιανικής νεολαίας για να πάρει τα όπλα, ο επίσκοπος ψύχραιμος και αποφασιστικός επανέλαβε την αταλάντευτη θέση του: 
 
“Ασφαλώς και πρόκειται για ένα κάλεσμα στα όπλα. Καλώ όλους τους νέους άνδρες που είναι σε θέση να κρατήσουν ένα όπλο, να το πράξουν.”
Eπανερχόμενος στην υπόθεση της πρόσφατης απαγωγής δήλωσε ότι οι μοναχές επικοινώνησαν και μαζί του τηλεφωνικά και τον διαβεβαίωσαν ότι είναι καλά στην υγεία τους.Επισημαίνει στη συνέχεια ότι “μιλούν καθ’ υπαγόρευση των απαγωγέων και ότι οι δηλώσεις  τους είναι προιόν εξαναγκασμού.Ταυτόχρονα έχουν αναληφθεί πρωτοβουλίες για την απελευθέρωσή τους που ελπίζουμε ότι θα ευδοκιμήσουν.” 
 
Στην δήλωση -διάγγελμά του ο δεσπότης τόνισε ότι οι χριστιανοί δεν θα εγκαταλείψουν την γη τους και υποστήριξε ότι Ισλάμ και Χριστιανισμός συνυπάρχουν ειρηνικά για 1600 χρόνια σ’ αυτόν τον τόπο. Κάλεσε τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και τον διεθνή παράγοντα να ασκήσουν ασφυκτικές πιέσεις στις χώρες που εξοπλίζουν και επανδρώνουν με ανθρώπινο δυναμικό τους αντάρτες και να συνδράμουν προς την κατεύθυνση της επιβίωσης του συριακού έθνους.  
 
Δήλωσε απερίφραστα ότι οι χριστιανοί δεν διακατέχονται από φόβο και ότι ο κύριος σκοπός της στοχοποίησης των εκκλησιών είναι η νόθευση της πολιτισμικής παράδοσης και ιστορικής παρουσίας του χριστιανισμού. Διευκρίνισε ότι οι αντάρτες αποσκοπούν στην πλήρη εκκένωση της Συρίας από τους χριστιανούς αλλά και από κάθε πολίτη που δεν τους υποστηρίζει. Απαρίθμησε σε 40 τους ναούς που έχουν υποστεί ολοσχερή καταστροφή. 
 
Στην χειμαρώδη δήλωσή του δεν παρέλειψε να καταγγείλει μια “διεθνή συνωμοσία εις βάρος της χώρας του” και ότι τόσο “οι αποκαλούμενες ανθρωπιστικές οργανώσεις όσο και τα Ηνωμένα Έθνη και οι λοιποί Διεθνείς Οργανισμοί τηρούν μεροληπτική στάση κατά του συριακού κράτους αφού κατηγορούν μονομερώς την συριακή κυβέρνηση αντί ν’ αναλάβουν δράση ως όφειλαν για να σταματήσει η εισροή πολεμοφοδίων στους αντάρτες”. Επισημαίνει ότι αυτοί οι αντάρτες δεν ξέρουν ούτε τη γλώσσα του λαού που πολεμούν. 
 
Αυτή η διακήρυξη του  αρχιεπισκόπου Δαμασκού αποτελεί το πρώτο δημόσιο κάλεσμα από χείλη επίσημου αξιωματούχου χριστιανικής εκκλησίας προς επιστράτευση της χριστιανικής νεολαίας  για την αντιμετώπιση των ξενόφερτων τζιχαντιστών που λεηλατούν, απαγάγουν, βιάζουν, ακρωτηριάζουν, αποκεφαλίζουν, βεβηλώνουν και σκορπίζουν τον όλεθρο στο διάβα τους. 
 
Πορφύρης Δ/Σταφυλά Π
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κάνουν τους εφοριακούς κεφαλοκυνηγούς

 

  • 0
     
C0BC52ECE9608415735FC76F686BE5D7.jpg
  Σε κυνηγούς κεφαλών με μπόνους που μπορούν να φτάνουν ακόμα και τις 150.000 ευρώ μετατρέπει η τρόικα 12.000 υπαλλήλους της Εφορίας.
Επί της ουσίας το ΔΝΤ προτείνει να καταργηθεί το υπάρχον σύστημα στο Ελληνικό Δημόσιο, ήτοι ένας υπάλληλος να έχει μια σταθερή αμοιβή και να προάγεται ανά τρία χρόνια ανεξάρτητα από την απόδοσή του, σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα».
Οι αποδοχές του εφοριακού θα εξαρτώνται άμεσα από την απόδοσή του και την ικανότητά του να εισπράττει μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά όρια τους φόρους, στόχος που θα του επιβάλλεται. Οι υπάλληλοι θα απολαμβάνουν μπόνους (και όχι επιδόματα) ως ποσοστό επί του συνολικού τζίρου των εισπράξεων, που μπορεί να φτάνει ακόμα και τις 150.000 ευρώ. Το ύψος αυτού του μπόνους δεν θα είναι το ίδιο για όλες της εφορίες της χώρας.
Μικρότερα, αλλά γενναία μπόνους θα έχουν οι ελεγκτές και όλοι οι υπάλληλοι (δικαστικό τομέα κ. ά) που στελεχώνουν την εφορία.
Όταν προάγεται ένας υπάλληλος θα καταργούνται οι τριετίες. Έτσι κάθε χρόνο οι εφοριακοί θα δίνουν γραπτές και προφορικές εξετάσεις. Όσοι δεν πάνε καλά, θα μένουν στάσιμοι, ενώ όσοι περνάνε τον πήχη που έχει τεθεί θα προάγονται.
Οι επικεφαλής των εφοριών θα αλλάζουν κατ” έτος στην περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι στόχοι. Οι ικανότεροι και πιο μορφωμένοι υπάλληλοι θα έχουν προβάδισμα έναντι άλλων συναδέλφων τους αφού θα αναλαμβάνουν τη διοίκηση των καλύτερων εφοριών της χώρας.
Επί της ουσίας η τρόικα θέλει να μετατρέψει σε κυνηγούς κεφαλών τους 12.000 εφοριακούς, όπου ο «θάνατος» του φορολογούμενου θα είναι η ζωή του εφοριακού με το κίνητρο των μεγάλων μπόνους.
Αυτή τη στιγμή τα φορολογικά έσοδα του Προϋπολογισμού ανέρχεται στο ποσό των 42 δισ. ευρώ. Η πρόταση της τρόικας όσον αφορά το ποσοστό από τα έσοδα που θα μοιράζεται ως μπόνους δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί, αλλά κατά μία εκτίμηση μπορεί να υπερβεί τα 250 εκατ. ευρώ ή περίπου το 6% των συνολικών εσόδων.
- See more at: http://arouraios.gr/2013/12/kanoun-tous-eforiakous-kefalokunhgous/#sthash.fXrFC9XM.dpuf

Ένας νεκρός αστυνομικός σε ανταλλαγή πυροβολισμών με κακοποιούς στα ελληνοαλβανικά σύνορα

 

  • 0
     
3F0A9010A95BDD4EF57230605E0BE5B6.jpg
Τραγωδία σημειώθηκε το πρωί της Κυριακής στα ελληνοαλβανικά σύνορα όταν ομάδα τριών αστυνομικών που πραγματοποιούσαν περιπολία εντόπισαν δύο Αλβανούς κακοποιούς.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες οι Αλβανοί κακοποιοί, που κρατούσαν καλάσνικοφ, άνοιξαν πυρ και οι αστυνομικοί απάντησαν.
Από την ανταλλαγή πυροβολισμών έχασε τη ζωή τους ένας Έλληνας αστυνομικός αλλά και οι δύο κακοποιοί.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο Αλβανοί ήταν αποφασισμένοι καθώς ο ένας από τους δύο συνέχισε να πυροβολεί ακόμα και όταν έπεσε νεκρός ο σύντροφός του.
Ο αστυνομικός, όπως μετέδωσε το MEGA, ήταν υπαρχιφύλακας, παντρεμένος με ένα παιδί.
Η ταυτότητα των δραστών παραμένει άγνωστη με τις πρώτες εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι μπορεί να πρόκειται για λαθρεμπόρους ναρκωτικών.
- See more at: http://arouraios.gr/2013/12/enas-nekros-astunomikos-se-antallagi-purobolismon-me-kakopoious-sta-ellhnoalbanika-sunora/#sthash.MYKxQ4uv.dpuf

Οι τράπεζες ακολουθούν δικό τους σχέδιο για τα κόκκινα δάνεια

 

  • 0
     
daneio.jpg

Τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια θα επιχειρήσουν να επιλύσουν οι τράπεζες με ένα πολυσύνθετο σχέδιο.
Είτε απελευθερωθούν εν τέλει οι πλειστηριασμοί είτε όχι οι τράπεζες θα χρησιμοποιήσουν δικά τους κριτήρια τα οποία θα έχουν να κάνουν κυρίως με το εισόδημα αλλά και την περιουσία και όχι με την αξία του ακινήτου.
«Οι δανειολήπτες που έχουν πραγματικό πρόβλημα, μικρότερο ή μεγαλύτερο, δεν έχουν να φοβούνται τίποτα», λένε στην εφημερίδα Έθνος της Κυριακής τραπεζίτες.
Σύμφωνα με όσα διαρρέονται, το βασικό συστατικό της κάθε λύσης, για κάθε περίπτωση δηλαδή ξεχωριστά, θα έχει να κάνει με την πραγματική και μόνο οικονομική κατάσταση της οικογένειας, του φυσικού προσώπου και της επιχείρησης. Ο βασικός στόχος είναι η ομαλοποίηση της αγοράς, να δοθεί ανάσα στα νοικοκυριά και να ενισχυθεί η οικονομία της χώρας.
Μία από τις πιο σημαντικές ρυθμίσεις, στο πακέτο λύσης που θα ακολουθήσουν οι τράπεζες, είναι το πάγωμα των δόσεων για τους άνεργους για έξι μήνες αλλά και για εκείνους οι οποίοι δεν έχουν οικονομικούς πόρους. Με το πέρας του χρονικού ορίου του παγώματος των μηνιαίων δόσεων των δανείων, θα επανεξετάζεται η οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη.
Εύκολα κατανοεί κάποιος πως οι τράπεζες δεν ενδιαφέρονται μόνο να μην βρεθούν άνθρωποι στο δρόμο. Μεγάλη ανησυχία, εάν όχι η μεγαλύτερη, των τραπεζών είναι να μην φορτωθούν οι ίδιες με 10άδες χιλιάδες ακίνητα και τεράστιες ζημιές στα δανειακά τους χαρτοφυλάκια.
Αναλυτικά οι ρυθμίζεις των τραπεζών είναι οι εξής:
- Πάγωμα καταβολής δόσεων για τις αδύναμες οικονομικές ομάδες
- Πληρωμή μηνιαίας δόσης η οποία θα αντιστοιχεί στο ποσό που θα πλήρωνε ο οφειλέτης αν νοίκιαζε σήμερα το συγκεκριμένο σπίτι.
- Επιμήκυνση της διάρκειας των δανείων, κυρίως των στεγαστικών με εμπράγματη ασφάλεια.
- Μείωση της δόσης για δύο ή ακόμα και τρία χρόνια, με το δανειολήπτη να πληρώνει μόνο τον τόκο που αντιστοιχεί στη δόση του δανείου.
- Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών από δάνεια με ευνοϊκούς όρους.
- Συγκέντρωση οφειλών από καταναλωτικά και κάρτες σε ένα δάνειο αλλά με προσημείωση ακινήτου το οποίο προσφέρει σχεδόν το μισό επιτόκιο από ότι το καταναλωτικό, ενώ μπορεί να συνδυαστεί και με επιμήκυνση δανείου.
- See more at: http://arouraios.gr/2013/12/oi-trapezes-akolouthoun-diko-tous-schedio-gia-ta-kokkina-daneia/#sthash.51tDJtDu.dpuf

ΙΝΔΙΑ: Βασάνισαν άγρια και σκότωσαν 7χρονο παιδί για την πίστη του

 


 
Το σώμα ενός 7χρονου αγοριού στην Ινδία που ανασύρθηκε από μια λίμνη την περασμένη εβδομάδα, αποκάλυψε τις τρομακτικές λεπτομέρειες των βασανιστηρίων που υπέστη πριν δολοφονηθεί, εξαιτίας της χριστιανικής του πίστης.

Γιος ενός χριστιανού, ο μικρός Anmol εξαφανίστηκε αφού τελείωσε το μάθημα στο κατηχητικό σε μια Εκκλησία στις 17 Νοεμβρίου στη βόρεια Ινδία. Το πτώμα του βρέθηκε την επόμενη μέρα. Οι απειλές που είχαν προηγηθεί και οι διώξεις κατά της οικογένειάς του δείχνουν ότι το παιδί είχε γίνει στόχος λόγω της πίστης της οικογένειάς του.

«Τα πρωτοφανή βασανιστήρια και ο θάνατος αυτού του αθώου παιδιού έχουν στενοχωρήσει απίστευτα τις καρδιές μας», λέει οK.PYohannan, ιδρυτής της οργάνωσης ‘Gospel for Asia’. «Οι διώξεις κατά των χριστιανών γίνονται σε εβδομαδιαία βάση, αλλά αυτή η ένταση βαρβαρότητας εναντίον ενός παιδιού είναι αδιανόητη. Σε αυτή την φρικτή τραγωδία, δύναμη και ελπίδα θα βρούμε μόνο στον Ιησού».

Σύμφωνα με τον Yohannan, οι διώξεις κατά των χριστιανών έχουν αυξηθεί κατά περισσότερο από 400 τοις εκατό κατά τα τελευταία χρόνια.
Οι γονείς του Anmol την προηγούμενη ημέρα τον είδαν όταν έφυγε από το σπίτι τους για το κατηχητικό σχολείο. Όταν δεν επέστρεψε, πήγαν στις τοπικές αρχές και τον δήλωσαν αγνοούμενο. Την Δευτέρα το βράδυ, εντόπισαν το σώμα του παιδιού τους στο νοσοκομείο.

Το πρόσωπο του Anmol είχε καεί, τα χέρια του ήταν ακρωτηριασμένα και καμένα και το στόμα του ήταν φιμωμένο. Καυτά κάρβουνα ή κομμάτια από καυσόξυλα είχαν τοποθετηθεί στο στομάχι του, η κοιλιά του ήταν καμένη και τα δάχτυλα των ποδιών του ήταν σπασμένα.

Οι εκθέσεις αυτοψίας δείχνουν ως τελικό αίτιο θανάτου του Anmolτον πνιγμό.

Τουλάχιστον 200 άτομα παρακολούθησαν την κηδεία.

«Ο θρήνος των ανθρώπων και των γονέων ήταν σπαρακτικός», λέει ένας αξιωματούχος. «Ήταν πραγματικά ένα οδυνηρό και απαράδεκτο περιστατικό. Οι απαγωγείς είχαν βασανίσει το παιδί με ένα απίστευτα απάνθρωπο τρόπο. Ήταν πολύ σαφές ότι δολοφονήθηκε άγρια»​​.

Στοιχεία αναγνώρισης του δολοφόνου δεν έχουν κυκλοφορήσει, εν αναμονή περαιτέρω ερευνών. Η οικογένεια του Anmol ήταν ο στόχος επιθέσεων από το 2003, όταν ο πατέρας του, Harish, πήρε απόφαση να γίνει χριστιανός, όταν είδε την θαυματουργική θεραπεία του αδελφού του. Τουλάχιστον 45 άνθρωποι άρχισαν να ακολουθούν τον Ιησού, από εκείνη την στιγμή, με αποτέλεσμα τις συνεχιζόμενες διώξεις στην κοινότητα που ζουν.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Μαντέλα: Ο κομμουνιστής τρομοκράτης που υποστηρίχθηκε από Σιωνιστές

 



Ο Μαντέλα με τον Eβραίο Joe Slovo στην Μόσχα 
Ο Νέλσον Μαντέλα, ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, πέθανε στην ηλικία των 95 ετών. Με τίτλους του τύπου «παγκόσμιος θρήνος», «θρηνεί η ανθρωπότητα» και άλλα συγκινητικά, τα media σε όλο τον κόσμο, ξόδεψαν ώρες αμέτρητες υμνώντας τον Μαντέλα και παρουσιάζοντάς τον ως ένα είδος «αγγέλου της ειρήνης», κάτι σαν έναν «κοσμικό άγιο». Πρόκειται βέβαια, για κατασκευασμένη πραγματικότητα. Ο Μαντέλα ήταν ευθυγραμμισμένος αρχικά με το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο(ANC), μια κομμουνιστική επαναστατική ομάδα που σε μεγάλο βαθμό επηρεάζονταν και χρηματοδοτείτο από σιωνιστές Εβραίους. Ο οργανισμός αυτός υπήρξε υπεύθυνος για κάθε είδους φρικαλεότητες στη Νότια Αφρική, οι οποίες τελικά οδήγησαν τον Μαντέλα στη φυλακή. Ο Μαντέλα ήταν συν-ιδρυτής της μαχόμενης πτέρυγας του ANC με διάφορα κομμουνιστές της Νότιας Αφρικής συμπεριλαμβανομένου ενός Εβραίου με το όνομαArthur Goldreich.

Η ομάδα ονομάστηκε Umkhonto we Sizwe ή ‘Δόρυ του Έθνους’. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το ANC όχι μόνο επιτέθηκε σε επίσημα κυβερνητικά κτίρια, αλλά ακόμη και σε μη - κυβερνητικούς στόχους, μέχρι και κινηματογραφικές αίθουσες. Στην αρχή, οι στόχοι ήταν οι υποδομές, αλλά δύο δεκαετίες σκότωναν αμάχους χωρίς τύψεις - χειροβομβίδες έπεφταν σε φαστφουντάδικα και ο Μαντέλα δεν προέβαλε αντιρρήσεις.
Ανάμεσα σ’ αυτές τις επιθέσεις ήταν η επίθεση της 8ης Ιανουαρίου 1982 στο πυρηνικό εργοστάσιο Koeberg κοντά στο Κέιπ Τάουν, η βομβιστική επίθεση στην Church Street (φωτο) στις 20 του Μάη του 1983, όπου σκοτώθηκαν 19 άτομα  και εκείνη της 14ης Ιουνίου 1986 με αυτοκίνητο – βόμβα στο Bar Magoo στο Durban , όπου 3 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 73 τραυματίστηκαν.
Ήταν αυτή η δραστηριότητα που έκανε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών να χαρακτηρίσουν επίσημα το ANC ως τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος ο Μαντέλα ήταν ακόμα στην λίστα παρακολούθησης τρομοκρατών των ΗΠΑ μέχρι το 2008. Τέτοια αστεία γεγονότα για τον Μαντέλα, όπως αυτό, αγνοούνται πλήρως από όλα τα "μεγάλα" μέσα μαζικής ενημέρωσης, επειδή έρχονται σε αντίθεση με την "αγιογραφία" που προσπαθούν να ζωγραφίσουν.

Για να καταλάβει κάποιος ποιος πραγματικά ήταν ο Μαντέλα είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την πραγματική ιστορία τουαπαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Οι πολιτικές του απαρτχάιντ ή του φυλετικού διαχωρισμού σε μεγάλο βαθμό είχαν υλοποιηθεί από τα τέλη του 1940 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι πολιτικές αυτές είχαν αρχικά σκοπό να δώσουν στις διαφορετικές φυλές στη Νότια Αφρική, ένα ανεξάρτητο δικό τους χώρο. Υποστηρίχθηκε από ηγέτες της Νότιας Αφρικής κατά τη στιγμή που η Νότια Αφρική δεν ήταν ένα ενιαίο έθνος, αλλά αποτελείτο από πολλές διαφορετικές φυλετικές ομάδες, οι οποίες θα έπρεπε να χωρίζονται μεταξύ τους. Παρά το γεγονός ότι τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα των εν λόγω πολιτικών θα μπορούσαν να συζητηθούν, οι πολιτικές δεν ήταν τόσο ειδεχθείς όπως έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε.

Η λεγόμενη κυβέρνηση του απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής στην οποία κυριαρχούσαν οι Λευκοί Ευρωπαίοι είχαν κάνει τη Νότια Αφρική ένα επιτυχημένο ανεξάρτητο κράτος του προηγμένου κόσμου. Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος που οι Εβραίοι κομμουνιστές προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν το ANC ως ένα τρόπο για να δαιμονοποιήσουν τους Λευκούς ευρωπαίους ηγέτες που ήταν στην εξουσία. Η Νότια Αφρική αντιπροσώπευε μια ανεξάρτητη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που έπρεπε να τεθεί υπό την επιρροή τους.

Όπως και το «κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα» στην Αμερική, το ANC κυριαρχήθηκε από Εβραίους κομμουνιστές ακόμα και μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν ανέλαβε την εξουσία ο Μαντέλα. Ένα πρόσφατο άρθρο από την ισραηλινή Haaretz επισημαίνει τα εξής: «Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, το απελευθερωτικό κίνημα που έγινε το κυβερνών κόμμα το 1994, είχε επίσης πάρα πολλούς Εβραίους, συμπεριλαμβανομένων του Joe Slovo, τουRonnie Kasrils και του Denis Goldberg».
Το ANC καθοδηγήθηκε από δύο Κομμουνιστές Εβραίους, τονAlbie Sachs (φωτο), "έναν από τους σημαντικότερους διανοούμενους του" (London Sunday Times, 29 Αυγούστου 1993)και τον Yossel ("Joe") Mashel Slovo (1926-1995).

Ο Slovo γεννήθηκε σε ένα shtetl στη Λιθουανία και μεγάλωσε μιλώντας Γίντις και μελετώντας το Ταλμούδ. Προσχώρησε στην τρομοκρατική πτέρυγα του ANC, το ‘Umkhonto we Sizwe’, το 1961 και τελικά έγινε ο διοικητής του. Ονομάστηκε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νότιας Αφρικής το 1986.
Ο Slovo ήταν ο «εμπνευστής πολλών από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του ANC, συμπεριλαμβανομένης και της έκρηξης με αυτοκίνητο το 1983 που σκότωσε 19 ανθρώπους και τραυμάτισε πολλούς άλλους... Στον Slovo, ο οποίος είχε ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση πολλές φορές, απονεμήθηκε ένα σοβιετικό μετάλλιο στα 60α του γενέθλια ... Ο Slovo υπήρξε ένας αφοσιωμένος κομμουνιστής, ένας μαρξιστής-λενινιστής χωρίς καμία ηθική, για τον οποίον μόνο η νίκη μετράει, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος, ανεξάρτητα από την αιματοχυσία ... Ο Slovo δεν αμφισβήτησε την εικόνα του ως «ο κομμουνιστικός εγκέφαλος» πίσω από τον ένοπλο αγώνα του ANC. «Η επαναστατική βίαδημιούργησε την εμπνευσμένη επίδραση που είχαμε πρόθεση, και οδήγησε το ANC στην ηγετική του θέση», είπε ο Slovo (L.A.Times, 16 Αυγούστου 1987). Όταν το ANC του Νέλσον Μαντέλα ανέλαβε τη Νότια Αφρική, ο Slovo ονομάστηκε Υπουργός Οικισμού.

Το ANC όχι μόνο συμμετείχε σε τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον Λευκών, αλλά έκανε τα ίδια ενάντια στους Μαύρους ποιοι θεωρούνταν ύποπτοι για συνεργασία με τους Λευκούς. Συγκεκριμένα εκτελούσαν και βασάνιζαν ανθρώπους με το να βάζουν φωτιά σε ελαστικό καουτσούκ γεμάτο με βενζίνη και να το πιέζουν πάνω στα στήθη και τα χέρια τους. Η πρακτική αναφέρεται ως necklacing και έπαιρνε συνήθως 15 λεπτά για να πεθάνει το θύμα ορισμένες περιπτώσεις. Εκατοντάδες εκτελέσεις με αυτή τη μέθοδο πραγματοποιήθηκαν από το ANC. Ακόμα και η γυναίκα του Μαντέλα, Winnie, ενέκρινε σιωπηρά αυτή τη μέθοδο βασανισμού και εκτέλεσης.

Από νωρίς στη ζωή του ο Μαντέλα ήταν περιτριγυρισμένος από Εβραίους και του δόθηκε η πρώτη δουλειά ως υπάλληλος από έναν Εβραίο δικηγόρο με το όνομα Lazar Sidelsky (δεξιά στην φωτο). Ο ίδιος συνδέθηκε με ένα μεγάλο αριθμό Εβραίων κομμουνιστών συμπεριλαμβανομένων μερικών από αυτούς που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής των αρχών στο ANC στις αρχές της δεκαετίας του 1960 που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του και την μακρά ποινή φυλάκισης, συνελήφθηκε επίσης ένας σημαντικός αριθμός Εβραίων. Αποκαλύφτηκαν επίσης τεράστιες κρύπτες όπλων και εκρηκτικών στην κατοχή του ANC. Ένα πρόσφατα δημοσιευμένο άρθρο από το περιοδικό Tablet αναφέρει μεγάλες λεπτομέρειες για το πώς ο Μαντέλα ήταν πλήρως συνδεόμενος με ένα σημαντικό αριθμό σιωνιστών και Κομμουνιστών Εβραίων πριν και μέχρι τη στιγμή της σύλληψής του.
Ο Εβραίος Ben Cohen στην ‘JewishPress’ και στο άρθρο με τίτλο «Ο Μαντέλα και ο Σιωνισμός» γράφει μεταξύ άλλων: «Τα απομνημονεύματα του Μαντέλα είναι γεμάτα από θετικές αναφορές για τους Εβραίους και το Ισραήλ. Υπενθυμίζει ότι έμαθε τον ανταρτοπόλεμο όχι από τον Φιντέλ Κάστρο, αλλά από τονArthur Goldreich (φωτο), τον Εβραίο που πολέμησε με την Παλμάχ στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Έλεγε ότι η μόνη αεροπορική εταιρεία που ήταν διατεθειμένος να πετάξει στην Ευρώπη χωρίς διαβατήριο, ήταν η ισραηλινή El Al. Ο Mandela έγραψε επίσης, κάποτε ότι οι Εβραίοι, σύμφωνα με την εμπειρία του, ήταν πολύ πιο ευαίσθητοι για το θέμα της φυλής, λόγω της ιστορίας τους».

Το 1985, ο Πρόεδρος της Νότιας ΑφρικήςPieter W. Botha (φωτο) πρότεινε να ελευθερώσουν τον Μαντέλα από τη φυλακή, εάν απέρριπτε άνευ όρων τη βία ως πολιτικό μέσο. Ο Μαντέλα αρνήθηκετην προσφορά. Το γεγονός αυτό καταστρέφει εντελώς την αντίληψη ότι ο Μαντέλα ήταν ένας «άνθρωπος της ειρήνης».

Η απελευθέρωση του Μαντέλα από τη φυλακή το 1990, έγινε δεκτή με ευρεία κάλυψη από τα mainstream μέσα ενημέρωσης. Αντί να ασχοληθούν με το παρελθόν του, τον παρουσίαζαν ως «άνθρωπο της ειρήνης» και έναν ηρωικό μαχητή της ελευθερίας. Η γελοία υπερβολή των μέσων ενημέρωσης βοήθησε τον Μαντέλα να γίνει Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, επιτρέποντας τους Εβραίους υποστηρικτές του να μετατρέψουν τη Νότιο Αφρική σε ένα έθνος που διευθύνεται από Κομμουνιστικές αρχές.

Με την ανάληψη της προεδρίας από τον Μαντέλα, η οικονομία της Νότιας Αφρικής επιδεινώθηκε σε σύγκριση με όταν υπήρχε η κυβέρνηση του απαρτχάιντ. Ένα άρθρο του BBC αναφέρει μεγάλες λεπτομέρειες για το πώς τα πράγματα ήταν καλύτερα πριν από το ANC και την ανάληψη της εξουσίας από τον Μαντέλα. Στην πραγματικότητα, η οικονομική ανισότητα είναι πολύ χειρότερη τώρα από ότι ήταν πριν. Η ανεργία και η φτώχεια είναι ανεξέλεγκτη με πολλούς Νοτιοαφρικανούς να ζουν σε παράγκες. Κάθε διαφωνία κατά του ANC σε μεγάλο βαθμό καταπνίγεται. Υπήρξε επίσης μια τρομερή αύξηση στον αριθμό των Λευκών Νοτιοαφρικανών που δολοφονήθηκαν από Μαύρους μετά από αυτή τη μεταμόρφωση. Συγκεκριμένα οι λευκοί αγρότες της Νότιας Αφρικής έχουν αποτελέσει τους πρωταρχικούς στόχους κατά τη διάρκεια αυτής της βασιλείας του φόνου και του τρόμου.
Το αίμα των 75.000 Λευκών που δολοφονήθηκαν άγρια από βάρβαρους μαύρους εγκληματίες από το τέλος του απαρτχάιντ είναι στα χέρια του Μαντέλα. Τα αγροκτήματα των Λευκών κλάπηκαν από ορδές μαύρων, ο Λευκός πληθυσμός έχει μειωθεί και πολλοί λευκοί πλέον ζουν σε παραγκουπόλεις, παλεύουν με την πείνα, ενώ οι κόρες τους αναγκάζονται να στραφούν στην πορνεία. (Λευκά παιδιά στη Νότια Αφρική ζουν σε άθλιες συνθήκες, αλλά δεν βλέπουμε χριστιανικές οργανώσεις να νοιάζονται και να μας ζητούν να τα σώσουμε).
Αλλά και τα δεινά των Μαύρων στη Νότια Αφρική είναι πολύ χειρότερα υπό την «λαϊκή κυβέρνηση». Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με 1 δολάριο την ημέρα διπλασιάστηκε από 2 σε 4 εκατομμύρια! Το ποσοστό ανεργίας διπλασιάστηκε στο 48 % στα έτη 1991-2002. Το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού ζει σε παράγκες χωρίς τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα. Το ένα τέταρτο δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό νερό. Το 40 % δεν έχει τηλέφωνο. Το ποσοστό μόλυνσης από το AIDS και τη φυματίωσης είναι 20 %. Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε κατά 13 χρόνια. Το 40 % των σχολείων δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα.
Εν κατακλείδι, η ερώτηση που δεν θέτει κανένας για τον Μαντέλα είναι η εξής: Είναι οι Μαύροι Νοτιοαφρικανοί σε καλύτερη κατάσταση από ό, τι στις παλιές κακές ημέρες; (Καλά, τους Λευκούς ξεχάστε τους : Οι περισσότεροι από αυτούς, αν τα καταφέρουν, εγκαταλείπουν την χώρα). Όχι βέβαια. Η οικονομία της Νότιας Αφρικής έχει καταρρεύσει, το κράτος δικαίου έχει διαλυθεί τόσο ώστε το Γιοχάνεσμπουργκ να καταγράφει ποσοστά δολοφονιών αρκετές φορές πάνω από το ποσοστό της Πόλης του Μεξικού, και οι νέοι Μαύροι επαγγελματίες φεύγουν από τη χώρα μαζικά, ομολογώντας ότι δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς στη Νότια Αφρική.

Μπορεί να ρωτήσει κάποιος: για αυτά τα προβλήματα φταίει ο Μαντέλα ή οι ανάξιοι διάδοχοί του; Η απάντησή είναι ότι ένας άνθρωπος που πέρασε τη ζωή του στη Νότια Αφρική θα έπρεπε να ξέρει τι να περιμένει.

Εάν λοιπόν, φύγει όλο αυτό το πνεύμα της «δοξολογίας» από ταmedia, θα φανεί ότι ο Μαντέλα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια λατρεία μιας απάτης που έφερε την καταστροφή στη Νότια Αφρική.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Από άρθρα των Lee Rogers(Blacklisted News), Henry MakowAndrew Anglin (Daily Stormer)και Thomas Fleming (Chronicles Magazine)