Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Η Κομισιόν μπλοκάρει το ξεπούλημα του Δημοσίου!


ΖΗΤΟΥΝ ΠΙΣΩ ΚΟΝΔΥΛΙΑ!

 



Την Κομισιόν βρίσκουν «απέναντί» τους όσες δημόσιες επιχειρήσεις υλοποιούν τα σχέδια αποκρατικοποίησής τους, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί την επιστροφή μέρους των κοινοτικών κονδυλίων που έχουν λάβει για επενδύσεις.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής», από τη στιγμή που ιδιωτικοποιηθούν, οι εν λόγω επιχειρήσεις θα πρέπει να επιστρέψουν τη διάφορα χρηματοδότησης που έλαβαν ως έργα δημόσιου συμφέροντος, όπως προβλέπεται βάσει των κανόνων για τα διαρθρωτικά ταμεία,
Αυτό σημαίνει πως η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος για επιχειρήσεις όπως η ΕΥΑΘ, η ΕΥΔΑΠ, η ΔΕΠΑ, η ΔΕΗ, ο ΟΣΕ, αλλά και για δεκάδες υποδομές όπως τα λιμάνια που έχουν μεταβιβαστεί στο ΤΑΙΠΕΔ στο πλαίσιο του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, απαιτεί και την αλλαγή του χρηματοδοτικού καθεστώτος.
Μέχρι στιγμής παραμένει ερωτηματικό ο τρόπος με τον οποίο θα υπολογιστεί το ποσό που θα πρέπει να επιστραφεί στην Κομισιόν.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

"Προβοκάτσιες του ξεφτιλισμένου κατεστημένου"


ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ

 



Προβοκάτσια «βλέπει» η Χρυσή Αυγή πίσω από την επιστολή, που κατήγγειλε ότι έλαβε η Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας και η οποία φέρει το σήμα της Χρυσής Αυγής, με άγνωστο αποστολέα.
 
«Δεν έχουν τελειωμό οι γελοίες προβοκάτσιες από το ξεφτιλισμένο και πανικόβλητο σαθρό κατεστημένο που βλέπει σαστισμένο την Χρυσή Αυγή να έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη στην ελληνική κοινωνία. Οι πληρωμένες γραφίδες δίνουν καθημερινά μάχη με την αλήθεια και την λογική στην προσπάθειά τους να λασπολογήσουν και να συκοφαντήσουν την Χρυσή Αυγή. Φυσικά όλες τους οι προσπάθειες πέφτουν στο κενό»,αναφέρει, σε υψηλούς τόνους, το κόμμα.
«Αναρωτιόμαστε», συνεχίζει η Χρυσή Αυγή «αν υπάρχει έστω και ένας, έχοντας σώας τα φρένας, πολίτης που μπορεί να πιστεύει ότι αυτό το έγγραφο έχει οποιαδήποτε σχέση με την Χρυσή Αυγή».
Και συμπληρώνει: «Άλλωστε είναι πολύ... δύσκολο οποιοσδήποτε να γράψει την παραπάνω απειλητική επιστολή και να την εκτυπώσει με φόντο τον Μαίαδρο. Αυτό το "κατόρθωμα" σύμφωνα με τους μεγάλους εγκεφάλους που στήνουν τέτοιες γελοίες προβοκάτσιες είναι κάτι που μόνο από Χρυσαυγίτες μπορεί να έχει γίνει... Μόνο που ξεχάσαν αυτοί που έστειλαν την επιστολή να βάλουν και τα στοιχεία του αποστολέα, για να γίνει και πιο επίσημο και πιστευτό το εν λόγω "έγγραφο’’».
«Παντού, λοιπόν, όπου υπάρχει μια παράνομη ενέργεια σύμφωνα με τα αργυρώνητα ΜΜΕ κρύβεται ένας Μαίανδρος. Η γελοιότητά τους βρίσκεται στο ζενίθ και στην κυριολεξία γελάει όλη η ελληνική κοινωνία - υποστηρικτές και μη- με τα καραγκιοζιλίκια τους. Να τονίσουμε για ακόμη μια φορά ότι η Χρυσή Αυγή διεξάγει έναν νόμιμο πολιτικό αγώνα, η επιτυχία του οποίου είναι εμφανέστατη, καθώς η αποδοχή και η εδραίωση του Κινήματος στην ελληνική κοινωνία είναι τεράστια», καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η περίφημη Απαγορευμένη Πόλη στο Πεκίνο


ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

 



Η Απαγορευμένη Πόλη στο Πεκίνο ήταν κινεζικό αυτοκρατορικό παλάτι από τη Δυναστεία Μινγκ μέχρι το τέλος της Δυναστείας Qing. Είναι πλέον δημόσιο μουσείο γνωστό ως το Παλάτι Μουσείο με μια μεγάλη συλλογή κινέζικης τέχνης.
Η Αυτοκρατορική Πόλη ή Απαγορευμένη Πόλη (κινεζικά: Gugong, Γκουγκόνγκ) είναι η πόλη – ανάκτορο των αυτοκρατόρων της Κίνας, η οποία συμβολίζει τον αυτοκράτορα ως γιο του ουρανού. Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης του Πεκίνου, την οποία οι Δυτικοί αποκαλούσαν «Ταταρική Πόλη». Στα νότια της αυτοκρατορικής πόλης βρίσκεται η ιστορική πλατεία Τιεν–Αν–Μεν της κινεζικής πρωτεύουσας.
Ιστορία
Η Αυτοκρατορική Πόλη οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1406 και 1420 από τον τρίτο αυτοκράτορα της δυναστείας των Μινγκ Γιονγκ – Λο (Yong – Lo, βασ. 1403 – 1424), επισκευάστηκε τον 16ο αιώνα, ενώ ανακατασκευάστηκε και αναστηλώθηκε με μεγάλες προσθήκες από τον 17ο μέχρι τον 19ο αιώνα. Καταλαμβάνει χώρο με πλευρές 961 μέτρα από βορρά προς νότο και 753 μέτρα από ανατολάς προς δυσμάς.
Η Αυτοκρατορική Πόλη χτίστηκε από διακόσιες χιλιάδες εργάτες μέσα σε δεκαέξι χρόνια, καλύπτει μια επιφάνεια περίπου επτά τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιβάλλεται από ένα πανύψηλο τείχος με πύλες ύψους δέκα μέτρων, έχοντας τριγύρω μια τάφρο πλάτους 52 μέτρων. Χαριτολογώντας, λέγεται ότι έχει 9.999 ½ δωμάτια, καθόσον 1.000 δωμάτια έχει μόνο ο ουρανός; Στην πραγματικότητα έχει οκτακόσια κτίρια και 8.706 αίθουσες. Εκεί ζούσαν εννιά χιλιάδες παλλακίδες και εκατό χιλιάδες ευνούχοι.
Η οικοδόμηση της Αυτοκρατορικής Πόλης με αυστηρά γεωμαντικούς κανόνες, η ρυθμική διευθέτηση των κτιρίων της, η ομοιομορφία της αρχιτεκτονικής και η χρωματική ποικιλία, με λευκό στους εξώστες, το κόκκινο στους τοίχους και το κίτρινο στα εφυαλωμένα κεραμίδια, συνθέτουν ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό σύνολο.
[Πηγή Wikipedia]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Λόρενς της Αραβίας κατά του οθωμανικού ζυγού


Ο ΛΑΪΚΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ

 



Ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς (Thomas Edward Lawrence) -γνωστότερος ως Λόρενς της Αραβίας - γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1888 στο Τρίμεντοκ της βόρειας Ουαλίας. Από παιδί, ακόμα, τον είχε «κερδίσει» η αρχαιολογία. Αποφοίτησε αριστούχος από το Jesus College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και ξεκίνησε μεταπτυχιακές σπουδές στη μεσαιωνική αγγειοπλαστική, τις οποίες όμως εγκατέλειψε όταν του προτάθηκε να εργαστεί σε κάποιες βρετανικές αρχαιολογικές ανασκαφές στη Μέση Ανατολή. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους Άραβες, την κουλτούρα και τη γλώσσα τους, συλλέγοντας εμπειρίες που αργότερα αποδείχθηκαν ανεκτίμητες.
Όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος το 1914, ο Λόρενς στρατολογήθηκε ως στρατιωτικός σύνδεσμος μεταξύ των βρετανικών και των αραβικών δυνάμεων στο Κάιρο. Δύο χρόνια αργότερα, οι Άραβες επαναστάτησαν ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κι ο Λόρενς στάλθηκε στη Μέκκα. Η αποστολή του ήταν να κατασκοπεύσει τον άτακτο στρατό των διαφόρων αραβικών φυλών, αλλά γοητεύτηκε από το πνεύμα της ερήμου, ένωσε τους Άραβες σε τακτικό στρατό και τους οδήγησε σε νικηφόρες μάχες εναντίον των Τούρκων. Τις εμπειρίες του από την Αραβική Επανάσταση τις κατέγραψε στα κλασσικά βιβλία του «Επτά στύλοι της σοφίας: Ένας θρίαμβος» (εκδόσεις Εστία) και «Ανταρτοπόλεμος στην έρημο» (εκδόσεις Άγρα).
Μετά τον πόλεμο, εργάσθηκε στο βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και το 1919 συμμετείχε στη Διάσκεψη των Παρισίων για την ειρήνη, όπου υποστήριξε ενθέρμως την ιδέα της αραβικής ανεξαρτησίας. Παρά τις προσπάθειές του, όμως, η Συρία, η Παλαιστίνη και το Ιράκ παρέμειναν κάτω από την κυριαρχία της Γαλλίας και της Βρετανίας.
Το 1921 διορίστηκε σύμβουλος του Ουίστον Τσόρτσιλ στο Υπουργείο Αποικιών, θέση από την οποία παραιτήθηκε ένα χρόνο αργότερα για να καταταγεί στη βρετανική Πολεμική Αεροπορία.Προκειμένου να διατηρήσει την ανωνυμία του, χρησιμοποίησε ψεύτικο όνομα (Τόμας Έντουαρντ Ρος), κάτι που ανακάλυψαν οι εφημερίδες και αποπέμφθηκε. Κατάφερε να επανέλθει, με τη βοήθεια ενός υψηλόβαθμου φίλου του, τον Αύγουστο του 1925, με το όνομα Τόμας Έντουαρντ Σόου.
Από τη RAF αποχώρησε το Μάρτιο του 1935 και αποσύρθηκε στο αγρόκτημά του στο Ντόρσετ της Αγγλίας. Δύο μήνες αργότερα είχε ένα ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του και υπέστη βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Πέθανε στις 19 Μαϊου 1935.
[Πηγή sansimera.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΕΕ: "Κυπριακό μοντέλο δήμευσης καταθέσεων"!


ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΕΣ

 



Ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές, ο Ευρωπαίος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ υπογραμμίζει πως οι καταθέτες θα συμβάλουν στη διάσωση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, σε περίπτωση χρεοκοπίας τους. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας θα παρεμβαίνει για την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Ευρωζώνης, μόνο αφού έχουν εξαντληθεί όλες οι εναλλακτικές επιλογές.
Ο κ. Μπαρνιέ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» επιβεβαιώνει πως πλέον θα ισχύσει το «κυπριακό μοντέλο» που προβλέπει απομείωση των τραπεζικών καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ, παρά τις αντιδράσεις που εξακολουθούν να υφίστανται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η ενοποίηση θα θωρακίσει το σύστημα
Εξάλλου, ο κ. Μπαρνιέ τάσσεται υπέρ μίας τραπεζικής ένωσης στην ευρωζώνη. Οπως υποστηρίζει, η ενοποίηση θα θωρακίσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τυχόν πλήγμα θα αποτελεί ένα ακραίο σενάριο. Στο σημείο αυτό, στέκεται απέναντι στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, εκτιμώντας ότι η τραπεζική ενοποίηση δεν απαιτεί αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών.
Σωστές οι αποφάσεις για Ελλάδα και Κύπρο
Τέλος, ο κ. Μπαρνιέ δηλώνει πως συμφωνεί με τις ευρωπαϊκές αποφάσεις που ελήφθησαν για Ελλάδα και Κύπρο, υποστηρίζοντας πως, σε γενικές γραμμές, ήταν σωστές. Ταυτόχρονα, διατυπώνει την αισιοδοξία του πως αμφότερες οι χώρες θα καταφέρουν να βγουν από την κρίση, με αιχμή του δόρατος, τα πλεονεκτήματα που διαθέτουν.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

«Στον ΣΥΡΙΖΑ κατάντησαν προοδευτικοί διαχειριστές του μνημονίου»


ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

 



   Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα» για την ανάγκη της Ελλάδας να απεξαρτηθεί από κάθε δυτική ηγεμονία, καθώς και για τα ολέθρια λάθη των «ντόπιων συμμάχων» της τρόικας.
  Σχολιάζοντας την πολιτική επικαιρότητα ο κορυφαίος συνθέτης εξαπολύει επίθεση στον Γιώργο Παπανδρέου και κατηγορεί τον Αντώνη Σαμαρά για ένα ολέθριο λάθος.
  «Ο Γιώργος Παπανδρέου άνοιξε την κερκόπορτα παραδίδοντας στους ξένους την εθνική μας ανεξαρτησία και την εδαφική μας ακεραιότητα, ξαναγύρισα ηθικά, ψυχικά και πολιτικά στον έφηβο του 1941 που είδε τη γερμανική σημαία να μολύνει την Ακρόπολη.
  Το λιγότερο που μπορώ να πω όχι μόνο για τον κ. Σαμαρά αλλά για το σύνολο όσων δέχονται την παρουσία της τρόικας και του γερμανικού επιτροπάτου στη χώρα μας, είναι ότι κάνουν ένα ολέθριο σφάλμα».
  Στην ερώτηση αν είναι ικανοποιημένος από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές, απαντά:«Για τον ΣΥΡΙΖΑ η διαδήλωση ενάντια στη Βουλή φάνηκε ότι ήταν ένα μέσο πίεσης για να μπει στη Βουλή. Άλλωστε φαίνεται ολοένα πιο καθαρά ότι άρχισαν να πιστεύουν ότι μπορούν να συνυπάρξουν με τα μνημόνια. Δηλαδή να γίνουν οι “προοδευτικοί” διαχειριστές της κρίσης.
  Με ρωτάτε αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάει καλά. Ως προς ποια κατεύθυνση; Να ρίξει εκλογικά το σύστημα που εκφράζει και στηρίζει το μνημόνιο; Δεν το βλέπω. Να προσπαθήσει να το ρίξει δημιουργώντας, όπως με την ΕΛΛΑΔΑ ένα πανεθνικό παλλαϊκό μέτωπο, που να συνενώσει το 70% του λαού που είναι κατά της τρόικας; Δεν το βλέπω ή μάλλον βλέπω ότι το έχει εγκαταλείψει».
  Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά και για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τη στάση του απέναντι στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.
  «Ο κ. Σόιμπλε μπορεί να μας κουνά το δάχτυλο και να μας απειλεί γιατί γνωρίζει ότι μιλάει σε ραγιάδες που ξεπούλησαν ό,τι πολυτιμότερο έχει ένας λαός, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία, για να εξασφαλίσουν τη… δόση τους».
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

"Εμπεδώστε" παγίδες, τεκμήρια, αποδείξεις...


ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

 



Την προσεχή Τρίτη θα ανοίξει η εφαρμογή της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) του υπουργείου Οικονομικών για τις φετινές φορολογικές δηλώσεις.
Η υποβολή της φορολογικής δήλωσης με ηλεκτρονικό τρόπο είναι υποχρεωτική για όλους τους φορολογούμενους πλην των συνταξιούχων, οι οποίοι μπορούν να την υποβάλουν και χειρόγραφα. Συνολικά περίπου 5,5 εκατομμύρια φορολογούμενοι θα υποβάλουν ηλεκτρονικά δηλώσεις. Η προθεσμία για την υποβολή δηλώσεων είναι η 30η Ιουνίου 2013 για όλους τους φορολογούμενους, ανεξαρτήτως από τον ΑΦΜ, ωστόσο δεν αποκλείεται να παραταθεί.
Η κλίμακα
Στη κλίμακα για τον υπολογισμό του φόρου στα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2012 δεν υπάρχουν ουσιαστικές αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Αυτή περιλαμβάνει για μισθωτούς , ελεύθερους επαγγελματίες και συνταξιούχους αφορολόγητο όριο 5.000 ευρώ, το οποίο προσαυξάνεται κατά 2.000 ευρώ για καθένα από τα δύο πρώτα παιδιά και κατά 3.000 ευρώ για το τρίτο και κάθε επόμενο.
Ειδικότερα, στο τμήμα του ετησίου εισοδήματος πάνω από το βασικό αφορολόγητο όριο (5.000 ή 9.000 ευρώ) και μέχρι τις 12.000 ευρώ επιβάλλεται συντελεστής φόρου 10%. Στο επόμενο κλιμάκιο από τα 12.000 έως τα 16.000 ευρώ εισοδήματος, ο συντελεστής αυξάνεται σε 18%.
Ο συντελεστής φόρου που αντιστοιχεί στο κλιμάκιο ετήσιου εισοδήματος από τα 16.000 έως τα 22.000 ευρώ ανέρχεται σε 25%, ο συντελεστής φόρου του κλιμακίου εισοδήματος από τα 22.000 έως τα 26.000 ευρώ είναι 25%, ο συντελεστής που αντιστοιχεί στο τμήμα εισοδήματος από τα 26.000 έως τα 32.000 ευρώ ανέρχεται σε 35% και ο συντελεστής που αναλογεί στο κλιμάκιο εισοδήματος από τα 32.000 έως τα 40.000 ευρώ έχει οριστεί σε 35%. Για το κλιμάκιο εισοδήματος άνω των 100.000 ευρώ επιβάλλεται φόρος 45%.
Για τους φορολογούμενους ηλικίας μέχρι 30 ετών, τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών και τα άτομα με ειδικές ανάγκες που έχουν ετήσιο εισόδημα μέχρι 9.000 ευρώ ισχύει αφορολόγητο 9.000 ευρώ.
Το έντυπο E1
Οι νέοι κωδικοί στο έντυπο δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων (Ε1) μπορεί να αυξήσουν κατακόρυφα τη φορολογική επιβάρυνση εάν δεν τύχουν προσοχής. Οι σημαντικότερες αλλαγές αφορούν στα εξής:
• Στον πίνακα 9 οι φορολογούμενοι θα πρέπει να αναγράψουν τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) των προστατευόμενων τέκνων τους, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά, προκειμένου να πραγματοποιηθούν διασταυρώσεις με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας. Έτσι, θα διαπιστωθεί αν πράγματι είναι προστατευόμενα μέλη και παρέχεται νόμιμα το πρόσθετο αφορολόγητο όριο.
Οι φορολογούμενοι με προστατευόμενα τέκνα θα πρέπει να υποβάλλουν ηλεκτρονικά και το νέο έντυπο Ε 21, προκειμένου να εισπράξουν τα νέα οικογενειακά επιδόματα (κυμαίνονται από 13,33 έως 40 ευρώ το μήνα για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος του ετήσιου εισοδήματος) και τα νέα τριτεκνικά και πολυτεκνικά επιδόματα τα οποία ανέρχονται σε 500 ευρώ το χρόνο για κάθε παιδί, μετά το τρίτο. Σε αυτό θα πρέπει να δηλώνονται η ηλικία, το εάν είναι φοιτητής ή όχι, ο ΑΜΚΑ και ο ΑΦΜ. Οι νέοι ηλικίας 18 ετών θα υποχρεωθούν να λάβουν από την εφορία Αριθμό Φορολογικού Μητρώου, ο οποίος θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στη φορολογική δήλωση των γονέων τους, εφόσον πρόκειται για προστατευόμενο μέλος τους.
• Στον κωδικό 659-660 θα δηλωθεί φέτος για πρώτη φορά το σύνολο των εισοδημάτων ακόμη και εισοδήματα που μέχρι σήμερα φορολογούνταν αυτοτελώς (τόκοι από κάθε είδους καταθέσεις, υπεραξίες ακινήτων, παροχές κ.α.). Η δήλωση των σχετικών στοιχείων συνεπάγεται ότι θα υπολογίζονται στον καθορισμό της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (1%-4% ανάλογα με το ύψος του συνολικού εισοδήματος).
• Στον πίνακα 8 του νέου Ε1 υπάρχουν οι κωδικοί 333 και 334 όπου θα δηλωθεί το ποσό που παρακρατήθηκε για την ειδική εισφορά αλληλεγγύης από μισθωτούς και συνταξιούχους κατά τη διάρκεια του 2012. Αν δεν συμπληρωθούν, ο φορολογούμενος, εφόσον το εισόδημά του υπερβαίνει τα 12.000 ευρώ, θα πληρώσει δεύτερη φορά την εν λόγω εισφορά.
• Ο κωδικός 027-028 του πίνακα 2 θα πρέπει να συμπληρωθεί από φορολογούμενους άνω των 62 ετών που ασκούν εμπορική επιχείρηση και γεννήθηκαν πριν την 1η Ιανουαρίου 1951, ώστε να απαλλαγούν από το τέλος επιτηδεύματος ύψους 650 ευρώ.
• Τον κωδικό 019-020 στον πίνακα 2 θα συμπληρώσουν φορολογούμενοι μισθωτοί με δελτίο παροχής υπηρεσιών που έχουν ένα εργοδότη, αλλά και όσοι έχουν έως τρεις εργοδότες, αλλά το 75% των εσόδων τους προέρχεται από έναν εργοδότη. Η συμπλήρωση του κωδικού είναι απαραίτητη προκειμένου να επιβαρυνθούν με τέλος επιτηδεύματος 500 ευρώ, αντί 650 ευρώ που ισχύει για τους επιτηδευματίες.
• Στον πίνακα 6 οι φορολογούμενοι θα πρέπει να δηλώσουν τα ποσά που διέθεσαν πέρυσι για την αγορά ακινήτων ή την ανέγερση οικοδομών. Αυτές εξαιρούνται από τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων και τον έλεγχο του «πόθεν έσχες».
• Στον πίνακα 4Ε και στον νέο κωδικός 177 όσοι έχουν ακαθάριστο εισόδημα από ενοίκια κατοικιών, η επιφάνεια των οποίων δεν υπερβαίνει τα 300 τετραγωνικά, θα πρέπει να το δηλώσουν. Αυτοί θα πληρώσουν συμπληρωματικό φόρο 3%.
• Στον πίνακα 5 του Ε1, στο σκέλος των τεκμηρίων και συγκεκριμένα στους κωδικούς 205 και 206 οι φορολογούμενοι θα αναγράψουν τους αριθμούς παροχής ρεύματος της πρώτης δευτερεύουσας και της δεύτερης δευτερεύουσας κατοικίας τους. Με τα στοιχεία αυτά θα γίνουν διασταυρώσεις για τον εντοπισμό των ιδιοκτητών ακινήτων που δεν πληρώνουν το ΕΕΤΗΔΕ και δεν θα πληρώσουν το ΕΕΤΑ.
Τα τεκμήρια
Ελεύθεροι επαγγελματίες και επιτηδευματίες θα κληθούν να πληρώσουν σημαντικά ποσά φόρων για τεκμαρτά ή δηλωθέντα εισοδήματα που απέκτησαν το 2012, ενώ μαζί με το εκκαθαριστικό σημείωμα που θα λάβουν θα καταβάλλουν και την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και το τέλος επιτηδεύματος.
Τα τεκμήρια διαβίωσης (εφεξής) θα είναι ο βασικός τρόπος φορολόγησης (πολλών) επιτηδευματιών που δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα. Πρέπει να τονισθεί πως με τις διατάξεις για τα τεκμήρια και τις αποδείξεις πολλοί από τους 2,4 εκατομμύρια φορολογούμενους με εισόδημα χαμηλότερα του αφορολογήτου ορίου των 5.000 ευρώ θα υποχρεωθούν τελικά να καταβάλουν φόρο. Κατά την εκκαθάριση της δήλωσης τους θα υπολογίζεται το ελάχιστο ποσό διαβίωσης (3.000 ευρώ για τους άγαμους και 5.000 ευρώ για τους έγγαμους) το οποίο θα προστίθεται στα λοιπά τεκμήρια (αυτοκίνητα, πισίνες, κατοικίες, δίδακτρα, κ.α.).
Οι αποδείξεις
Οι φορολογούμενοι καλούνται να δηλώσουν στην Εφορία αποδείξεις αξίας ίσης με το 25% του εισοδήματός τους και μέγιστο όριο τα 15.000 ευρώ, αλλά και να συλλέξουν για του χρόνου αποδείξεις αξίας ίσης με το ένα τέταρτο του εισοδήματός τους (με μέγιστο απαιτούμενο όριο τα 10.500 ευρώ). Το 25% του εισοδήματος υπολογίζεται επί του μεγαλύτερου ποσού εισοδήματος μεταξύ αυτού που δηλώνει ο φορολογούμενος και αυτού που προσδιορίζεται με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης και τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Αν ένας φορολογούμενος δηλώσει ετήσιο ατομικό εισόδημα 20.000 ευρώ, αλλά το τεκμαρτό εισόδημα είναι 25.000 ευρώ, τότε η αξία των αποδείξεων θα υπολογισθεί με το δεύτερο (25.000 ευρώ).
Αν δεν συγκεντρώσουν τις αποδείξεις που απαιτείται, οι φορολογούμενοι απειλούνται με ποινή φόρου 10% επί της διαφοράς. Ακόμη και αν φορολογούμενος έχει ατομικό εισόδημα χαμηλότερο του αφορολογήτου ορίου των 5.000 ευρώ και δεν μαζέψει αποδείξεις αξίας ίσης με το 25% του εισοδήματός του, θα πληρώσει φόρο 10% επί του ποσού των αποδείξεων που δεν συγκέντρωσε. Δηλαδή θα χάσει το αφορολόγητο.
Οι εκπιπτόμενες δαπάνες
Στα δικαιολογητικά που πρέπει να συνυποβληθούν φέτος με τη δήλωση για να αναγνωριστούν οι φοροαπαλλαγές και να υπάρξει έκπτωση 10% από τον φόρο περιλαμβάνονται η δαπάνη ενοικίου, οι δαπάνες για τόκους, οι δαπάνες για ασφάλιστρα ζωής, οι δαπάνες για δωρεές, οι δαπάνες για διατροφή από τον έναν σύζυγο στον άλλο, οι δαπάνες για επεμβάσεις ενεργειακής αναβάθμισης ακινήτου.
 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

19 Μάη 1919: ΄Οταν οι Τούρκοι του Κεμάλ σφαγίασαν τους Έλληνες του Πόντου (vid)


ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
 
Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαϊου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
[Πηγή sansimera.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΑΠΟΦΑΣΗ – ΒΟΜΒΑ ΤΙΝΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ… είπα, και έφυγα τρέχοντας στο λιβάδι.


 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 19, 2013

Και όμως, υπήρξε επιτροπή που “γνωμάτευσε” το αυτονόητο. Ότι όλα αυτά τα εμετικά τηλεπαιχνίδια “βρες ποιό ζώο κάνει νιάου και κέρδισε 3 εκ. Ευρώ”, είναι τυχερά παίγνια και υπάγονται ακριβώς στις σχετικές διατάξεις!

Είναι η επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, που τινάζει στον αέρα τους καναλάρχες (εάν υλοποιηθεί η απόφαση της, που δεν πρόκειται βεβαίως να υλοποιηθεί) αφού δεν νομιμοποιεί απλώς τα πρόστιμα του ΕΣΡ, αλλά κατατάσσει τους ευφυείς καναλάρχες και τα ιδρύματα τους στο επίπεδο μπαρμπουτιέρας με ότι αυτό συνεπάγεται απέναντι στην δικαιοσύνη.

Τα πρόστιμα που είχαν επιβληθεί (και σε σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας όπως ο ΑΝΤ1 και ο Alpha) ήταν τα ακόλουθα:

Πρόστιμα συνολικού ύψους 6.538.000 ευρώ, επέβαλε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) κατά το 2012, αυξημένα κατά 4.513.000 ευρώ σε σχέση με το 2011 τα οποία ήταν 2.025.000 ευρώ. Από αυτό το ποσό τα 6.355.000 ευρώ έχουν επιβληθεί σε τηλεοπτικούς σταθμούς και 183.000 σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στην έκθεση πεπραγμένων που εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του ΕΣΡ για το 2012 και κατατέθηκε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.
Η αύξηση των προστίμων των τηλεοπτικών σταθμών οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στον υπερδιπλασιασμό των αποφάσεων που αφορούν παιχνίδια τύπου «CALL FOR CASH», «ΤΗΛΕΚΥΒΟΣ», «BOING», «NIGHT QUIZ», κ.λπ.. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως μέσα στο 2012το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης εξέδωσε 50 αποφάσεις προστίμου για προβολή απαγορευμένου παιγνίου, ενώ το 2011 εξέδωσε μόλις 5 αποφάσεις χρηματικής κύρωσης.
Κατά το 2012, το ΕΣΡ έγινε δέκτης πλήθος καταγγελιών από τηλεθεατές για εκμετάλλευσή τους από τα τηλεπαιχνίδια που προβάλλονται από τηλεοπτικούς σταθμούς. Το Συμβούλιο διαπίστωσε την παρανομία και επέβαλε σε τηλεοπτικούς σταθμούς διοικητικές κυρώσεις προστίμου και διακοπής της προβολής του τηλεπαιχνιδιού. Μερικές από αυτές τις αποφάσεις ακυρώθηκαν από το ΣτΕ, με την αιτιολογία ότι κατά την προβολή των τηλεπαιχνιδιών ενημερώνονται οι τηλεθεατές για τους όρους συμμετοχής τους σε αυτά και επομένως δεν έχει συντελεστεί παραπλάνησή τους.
Το ΕΣΡ επέβαλε διοικητικές κυρώσεις για παράβαση του άρθρου 53 του Ν. 4002/2011, σύμφωνα με το οποίο για την νόμιμη προβολή τυχερών παιγνίων απαιτείται άδεια της Επιτροπής Ελέγχου και Εποπτείας Παιγνίων. Παρά την επιβολή σοβαρών προστίμων εξακολουθεί η προβολή των τηλεπαιχνιδιών και συνάγεται ότι είναι σοβαρά τα κέρδη των επιχειρήσεων και οι αντίστοιχες δαπάνες των συμμετεχόντων τηλεθεατών.
Το 2012 παρατηρήθηκε αύξηση του συνολικού αριθμού των αποφάσεων κατά 22,08% σε σύγκριση με το 2011, η οποία συνοδεύτηκε από αύξηση των προστίμων κατά 4.513.000 ευρώ. Από τις 669 αποφάσεις, οι 354 αφορούν τηλεοπτικούς σταθμούς και οι 315 ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Στο σύνολο των 669 αποφάσεων, την πρώτη θέση, με ποσοστό 38,86%, καταλαμβάνουν οι κυρώσεις, κυρίως λόγω της υψηλής συγκέντρωσης που παρουσιάζουν στους τηλεοπτικούς σταθμούς (55,65% επί του συνόλου των αποφάσεων για τηλεοπτικούς σταθμούς) και ακολουθούν οι εγκρίσεις με ποσοστό 35,72%, με υψηλή συγκέντρωση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς (48,57% στο σύνολο των αποφάσεων για ραδιοφωνικούς σταθμούς).
Εντός του 2012 εκδόθηκαν 4 αποφάσεις άδειας λειτουργίας ραδιοφωνικών σταθμών, 23 αποφάσεις για ανάκληση άδειας λειτουργίας και 9 αποφάσεις απόρριψης αίτησης για χορήγηση άδειας. Επίσης εκδόθηκαν 31 αποφάσεις έγκρισης μεταβίβασης τηλεοπτικών σταθμών και 13 αποφάσεις απόρριψης μεταβίβασης τηλεοπτικών σταθμών. Επίσης, εκδόθηκαν 83 αποφάσεις έγκρισης μεταβίβασης ραδιοφωνικών σταθμών και 22 αποφάσεις απόρριψης μεταβίβασης ραδιοφωνικών σταθμών. Παράλληλα, κατά το 2012 εκδόθηκαν 27 αποφάσεις οριστικής διακοπής λειτουργίας ισάριθμων ραδιοφωνικών σταθμών και 10 αποφάσεις οριστικής διακοπής λειτουργίας τηλεοπτικού σταθμού.
Έως το τέλος του 2012, στο Μητρώο Επιχειρήσεων του Τμήματος Ελέγχου Διαφάνειας του ΕΣΡ ήταν εγγεγραμμένες 131 τηλεοπτικές επιχειρήσεις (των νομίμως λειτουργούντων τηλεοπτικών σταθμών), 948 ραδιοφωνικές επιχειρήσεις, 398 εκδοτικές, 230 διαφημιστικές, 13 επιχειρήσεις έρευνας ραδιοτηλεοπτικής αγοράς, 21 εταιρείες παραγωγής οπτικοακουστικών μέσων και 46 επιχειρήσεις δημοσκοπήσεων.

Πληροφορίες από το ΠΑΡΟΝ και το ZAPPIT.

ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΒΡΩΜΕΡΑ ΣΑΣ ΣΤΟΜΑΤΑ, ΑΛΗΤΕΣ ΜΕ ΕΘΝΟΣΗΜΟ…


 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 19, 2013

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ, ΤΑ ΠΟΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.

Απευθυνόμαστε στους ενστόλους – συνεργούς του Παπαντωνίου και του Τσοχατζόπουλου που τώρα “ελέγχονται”. Σε αυτούς που κράτησαν το στόμα τους κλειστό, κάποιοι από αυτούς μπουκωμένο από το μαύρο χρήμα – προϊόν μόχθου του Ελληνικού λαού.

Πληροφορούμαστε ότι κάνουν ραντεβουδάκια με δικηγόρους για να ακολουθήσουν “κοινή υπερασπιστική γραμμή”, που μάλιστα θα ξεπλένει τον πρώην υπουργό Παπαντωνίου.

Το μήνυμα μας είναι απλό. Μην διανοηθείτε ελεεινοί να σιωπήσετε. Εσείς που ανοίγατε το στόμα σας μόνο για να φιλήσετε κατουρημένες “εκσυγχρονιστικές” ποδιές ή για να φάτε τα ξεροκόμματα που σας πετούσαν τα πολιτικά λαμόγια. Δεν το οφείλετε μόνο στον όρκο που ατιμάσατε, ούτε στο εθνόσημο που φέρατε. Το οφείλετε στα εκατομμύρια Ελλήνων που σήμερα τιμούμε την μνήμη τους από την σφαγή που εσείς επαναλαμβάνετε, ατιμάζοντας την μνήμη τους.

Οπότε, κύριοι ΥΠΟΝΑΥΑΡΧΟΙ Ν.Γ, Α.Β

ΚΥΡΙΟΙ ΠΛΟΙΑΡΧΟΙ Π.Κ, Κ.Δ

ΚΥΡΙΟΙ ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΙ Κ.Π, Κ.Δ, Α.Α, Μ.Γ.

Προσέξτε πολύ καλά γιατί αυτή είναι η τελευταία σας ευκαιρία. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βγάλουμε στην φόρα τα στοιχεία σας, εάν αποκρύψετε τις εταιρείες που πήραν τα αντισταθμιστικά που έπρεπε να πανε στο δημόσιο ταμείο, τις συναλλαγές, τα δωράκια κλπ. Εσείς όμως θα καείτε στο πυρ το εξώτερο, αφού το αμάρτημα σας εάν δεν ομολογήσετε, δεν θα το ξεπλύνει ούτε η κόλαση.

Ο ΧΑΤΖΑΡΑΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΓΥΑΛΙ


 

« ΟΥ ΜΗΝ ΑΛΛΑ….». ΣΤΟ ΑΡΤ. 
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΙΟΥ. 
ΣΤΙΣ 21.00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ


ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΙΟΥ, ΣΤΙΣ 21.00 μμ , ΘΑ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΑΡΤ ,(ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΗΜΕΝΗ) Η ΗΜΙΩΡΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ « ΟΥ ΜΗΝ ΑΛΛΑ….», ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΧΑΤΖΑΡΑ.

Ευτυχώς Μυρτώ μου που είσαι Ελληνίδα…


 

.. και δεν ανέκοψε η κακοποίησή σου το τουριστικό ρεύμα.
Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης
Εξ αφορμής της άγριας ανθρωποκτόνου κακοποίησης του νεαρού Ρώσσου από συμπολίτη μας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πληροφορηθήκαμε το χαρμόσυνο νέο ότι η υγεία της επίσης νεαράς Μυρτούς
βελτιώνεται πολύ αργά, αλλά σταθερά.
Πέρυσι που γινόταν χαμός με το κτήνος, το οποίο κακοποίησε βάναυσα τη Μυρτώ, ομοίως με ανθρωποκτόνο πρόθεση, δεν άκουσα κανέναν να τρέμει, μήπως και το περιστατικό έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην τουριστική κίνηση. Τώρα που ένα άλλο δοχείο νυκτός κακοποίησε τον νεαρό Ρώσσο, όλοι έβγαλαν τις μούρες τους στα κανάλια για να εκφράσουν τον φόβο μήπως και το περιστατικό αυτό μειώσει τις αφίξεις στην Ελλάδα.
Το κτήνος που κακοποίησε την Μυρτώ επέσυρε την μήνιν μας και για τον πρόσθετο λόγο ότι ήταν μελαψός λαθρομετανάστης Πακιστανός. Τώρα που ο κακοποιήσας τον Ρώσσο είναι Ολλανδός της λευκής φυλής και νόμιμος μετανάστης, δεν άκουσα τσιμουδιά. Οι οργανώσεις των «αλληλέγγυων» άφαντες. Οι θεωρούντες «υπανθρώπους» τους μελαψούς λαθρομετανάστες δεν έκαναν μία τόση δα δήλωση για το δολοφονικό μέλος της Αρίας φυλής.
Ας γίνουν καλά η Μυρτώ και ο Nikita, κι’ εγώ θα συνεχίσω να έχω χεσμένες όλες τις περίεργες ρατσιστικές ή αντιρατσιστικές οργανώσεις.
Σωτήριος Καλαμίτσης
Φίλος του γιατρού Γωγούση

Στην 6η θέση η Ελλάδα στη Eurovision 2013


 

Την έκτη θέση κατέλαβε τελικά το τραγούδι "Alcohol is free" που ερμήνευσαν οι Koza Mostra με τον Αγάθωνα. Την πρώτη θέση κέρδισε η Δανία.
Δείτε την εμφάνιση της Ελλάδας εδώ και της Δανίας εδώ.

Γιατί δεν συμφέρει το πολιτικοοικονομικό σύστημα η επιστροφή στη δραχμή;


 

Έχει γίνει πια φανερό στον καθένα μας ότι το κρατικοδίαιτο πολιτικοοικονομικό σύστημα που κυριαρχεί στην Ελλάδα και αναπαράγεται εδώ και δύο περίπου αιώνες, δεν θέλει την επιστροφή στη δραχμή. Το θέμα αυτό έχει βγει εντελώς από την αντζέντα των...
πολιτικών και μιντιακών συζητήσεων.

Δεν συμφέρει ούτε το πολιτικό ούτε το κρατικοδίαιτο οικονομικό σύστημα να γίνει αυτή η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα για δύο κυρίως λόγους:

1) Γιατί θα είναι τέτοια η δυναμική των πολιτικών και θεσμικών αλλαγών οι οποίες θα επακολουθήσουν που δεν υπάρχει περίπτωση να σταθεί αυτό το πολιτικό σύστημα. Θεσμοί και πρόσωπα θα αλλάξουν άρδην.

2) Γιατί η ανάγκη επιβίωσης θα οδηγήσει σε αναγκαστική εσωτερική παραγωγή στη βάση της κοινωνίας, η οποία όμως με τη σειρά της θα δημιουργήσει με εκρηκτικό τρόπο νέες παραγωγικές κοινωνικές ελίτ που θα διώξουν, με μαθηματική ακρίβεια, από την κοινωνική εξουσία τις υπάρχουσες παρασιτικές ελίτ.

Όλα είναι ένα τέχνασμα για να χάσουμε τα ακίνητα.


 


Σύμφωνα με τους πιο κάτω λογικούς συλλογισμούς αποδεικνύεται παραχρήμα ότι ο στόχος των ντόπιων και ξένων «προστατών» μας είναι να μας αρπάξουν τα ακίνητά μας, φτιάχνοντας, μέσω της κυβέρνησης, διάφορους νόμους. Νόμους, εναντίον των οποίων δεν υπάρχουν συνταγματικά εχέγγυα  για να τους αποτρέψουν.

Η κυβέρνηση, σε συνεννόηση με τους δανειστές, επιβάλει συνεχώς...
όλο και περισσότερους φόρους, χαράτσια, εισοδηματικά τεκμήρια και λοιπές επιβαρύνσεις, αφαίρεση φοροελαφρύνσεων κ.λ.π.. Η Δικαιοσύνη από το άλλο μέρος τα βλέπει όλα συνταγματικά και νόμιμα και δεν αντιδρά. Άρα ο πολίτης δεν έχει κάποια προστασία, ούτε συνταγματική ούτε δικαστική απέναντι στον κρατικό εξαναγκασμό. Για να πληρωθούν όμως όλα αυτά απαιτούνται να έχουν οι πολίτες χρήματα.  Αλλά χρήματα δεν υπάρχουν. Η ανεργία αυξάνεται, οι μισθοί μειώνονται, οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι χωρίς δουλειές και φυτοζωούν. Η ρευστότητα εξαφανίστηκε. Από πού λοιπόν θα βρεθούν τα χρήματα; Μόνο μια πηγή χρημάτων υπάρχει. Οι καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει εκεί, άσχετα με το αν υπάρχουν ή όχι στην πραγματικότητα τα χρήματα αυτά στις τράπεζες αυτή τη στιγμή.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΑ) που δημοσιεύτηκαν πέρυσι τον Αύγουστο (σχετικό δημοσίευμα μπορείτε να δείτε εδώ): 1) το 81,5% των Ελλήνων αποταμιευτών δεν ξεπερνούσαν τα 2.000 ευρώ, 2) το 11,3% των καταθετών διέθετε στους λογαριασμούς του μεταξύ 2.001 και 10.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι το σχεδόν το 93% των φυσικών προσώπων στη χώρα μας δεν έχουν περισσότερα από 10.000 στις ελληνικές τράπεζες. 3) το 5,9% διαθέτει καταθέσεις μεταξύ των 10.001 και των 50.000 ευρώ, 4) το 0,9% έχει στους λογαριασμούς του καταθέσεις μεταξύ των 50.001 και των 100.000 ευρώ και 5) μόλις το 0,4% των αποταμιευτών διαθέτει ποσά που υπερβαίνουν τις 100.001 ευρώ.

Τι βλέπουμε λοιπόν; Βλέπουμε πως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών που ξεπερνά πολύ το 90% δεν θα μπορέσει με μαθηματική βεβαιότητα να ανταποκριθεί στην πληρωμή των υπέρογκων βαρών που επιβάλουν συνεχώς  κυβέρνηση και δανειστές. Οι τελευταίοι το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό.

Επομένως που οδηγούμαστε; Οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια των ακινήτων, τα μόνα αξιόλογα περιουσιακά αντικείμενα που έχουμε. Εξάλλου πρόσφατα ψηφίστηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο, το δημόσιο αποκτά το δικαίωμα να προβαίνει, πέρα από την άμεση κατάσχεση των καταθέσεων και σε άμεση εκποίηση των ακινήτων των οφειλετών του δημοσίου. Αυτά για όσους έχουν ακίνητα. Όσοι δεν έχουν θα μπουν στα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης οφειλετών του δημοσίου που θα δημιουργηθούν. Είναι δηλαδή ολόκληρη η κοινωνία εγκλωβισμένη σε ένα μεγάλο στρατόπεδο κρατικού εξαναγκασμού.

Δεν ξέρουμε πως το βλέπετε εσείς, αλλά εμείς βλέπουμε μια τεράστια τεχνητή κρίση για να χάσουμε τα ακίνητα για τα οποία στερηθήκαμε τις χαρές μιας ζωής.  Αξίζει άραγε να το επιτρέψουμε αυτό; Δεν πρέπει άραγε να αντιδράσει η κοινωνία;

Αν δεν εγερθούμε από το λήθαργο που μας έχουν ρίξει, σύντομα θα βρεθούμε προ απροόπτου

Το ρουσφέτι του Καραμανλή...


 


Με αφορμή την ακύρωση του ταξιδιού του Αντ. Σαμαρά στην Αμερική, κάποιοι θυμήθηκαν μια κίνηση που είχε κάνει ο Κώστας Καραμανλής οταν είχε πρωτοεκλεγεί πρωθυπουργός και ετοίμαζε την...
επίσκεψη του στις ΗΠΑ, το 2004.
Τότε, λοιπόν, είχε σηκώσει ο ίδιος το τηλέφωνο και είχε πάρει τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, με μεγάλες διασυνδέσεις στην Ουάσιγκτον, ζητώντας του να μεσολαβήσει για να έχει όσο το δυνατόν πιο υψηλού επιπέδου συναντήσεις.
Μάλιστα, προκειμένου να τον πείσει, του είχε υποσχεθεί οτι θα τοποθετούσε τον αδελφό του, Αντώνη Τρακατέλλη, σε εκλόγιμη θέση του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ.
Ετσι, ο Αρχιεπίσκοπος κατάφερε να φτιάξει ένα πολύ σημαντικό πρόγραμμα για τον Καραμανλή.


πηγη ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

ΟΣΟ Ο ΦΟΝΙΑΣ ΛΥΜΑΙΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΛΕΙΑ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΟΥΤΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ.


 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 19, 2013

ΜΟΝΟ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

Ισραήλ: Η Ρωσία έστειλε προωθημένους πυραύλους στη Συρία


 

    Ισραήλ: Η Ρωσία έστειλε προωθημένους πυραύλους στη Συρία
    Νέα αποστολή ειδικών βλημάτων κατά πλοίων και εξοπλισμό προηγμένων ραντάρ έχει σταλεί στη Συρία από τη Ρωσία, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους, αναφέρει ισραηλινή πηγή.
    Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η κίνηση αυτή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του μεγέθους της υποστήριξης της Ρωσίας προς την κυβέρνηση της Συρίας και ειδικά για τον ηγέτη της χώρας, Μπασάρ Άσαντ.
    Τα βλήματα ονομάζονται «Yakhonts» (φωτό) και είναι εξοπλισμένα με προηγμένο σύστημα ραντάρ που τα καθιστά πιο αποτελεσματικά, σύμφωνα με τους αξιωματούχους που κράτησαν την ανωνυμία τους, λόγω της διακοίνωσης διαβαθμισμένων πληροφοριών.
    Πέρα από τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς εδάφους –επιφανείας οι πύραυλοι αυτοί έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι είναι ‘έξυπνοι’ και επιτρέπουν στο συριακό στρατό να αντισταθεί σε πιθανό ναυτικό αποκλεισμό από διεθνείς δυνάμεις ή για ενδεχόμενη απαγόρευση πτήσεων προς τη χώρα ή ακόμη, και για αεροπορικές επιδρομές προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης.
    Οι πληροφορίες αυτές έρχονται λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση του Βενιαμίν Νετανιάχου με το Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, προς τον οποίο ζήτησε να μην πουλήσει αντιαεροπορικούς πυραύλους στη Συρία, όπως διαβάζουμε στο Βαλκανικό Περισκόπιο.
    Μάλιστα, ο Τζαχί Χανέγκμπι, βουλευτής της Κνεσέτ, τόνισε σήμερα, ότι το Ισραήλ δεν έχει κανένα συμφέρον να αναμειχθεί στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, εξέφρασε, όμως, την ελπίδα ότι «οι Ρώσοι καταλαβαίνουν ότι προμηθεύοντας πυραύλους στη Συρία καθιστούν πιο ασταθή την ευαίσθητη αυτή περιοχή και αυτό δεν αποτελεί λύση».


    Read more: http://www.newsbomb.gr/prionokordela/diethni/story/308684/israil-i-rosia-esteile-proothimenoys-pyrayloys-sti-syria#ixzz2TiL9MUc9

    Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γόρδιος Δεσμός με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ


    Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γόρδιος Δεσμός με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ
    Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να διεκδικήσει την εξουσία εφ' όσον εξαλείψει τις αγκυλώσεις στις συνιστώσες του κόμματος
    Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να κάνει το μεγάλο βήμα, ώστε να καταστεί έτοιμος για να διεκδικήσει την εξουσία: Να πείσει τις συνιστώσες του κόμματός του να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις τους. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
    Ένα χρόνο μετά την (αναπάντεχη τότε για πολλούς) αναρρίχησή του στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη αντοχή στις δημοσκοπήσεις. Στην πιο πρόσφατη, της 16ης Μαΐου, εμφανιζόταν ως επικεφαλής της κούρσας, οριακά. Στην προηγούμενη, της 15ης Μαΐου, κονταροχτυπιόταν με τη Νέα Δημοκρατία για το προβάδισμα, χάνοντας οριακά την πρώτη θέση με μόλις 0,9%. Πριν ένα μήνα, το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα που περνούσε πάλι μπροστά -και μάλιστα με αξιοσημείωτη διαφορά. Το σκηνικό είναι παρόμοιο όλο το εντεκάμηνο που έχει μεσολαβήσει από την σύσταση της τρικομματικής κυβέρνησης: Τη μία παίρνει κεφάλι ο ένας, την άλλην ο άλλος.
    Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προέβλεπαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα άντεχε να παραμένει σε τέτοια επαφή με την κορυφή. Έλεγαν ότι η ψήφος των διπλών εκλογών ήταν περισσότερο ψήφος αποδοκιμασίας προς τα "παλιά" κόμματα και πως, από την στιγμή που μια πολυκομματική κυβέρνηση θα έκανε την εμφάνισή της, ο ελληνικός λαός σιγά σιγά θα εγκλιματιζόταν στο νέο σκηνικό και θα εγκατέλειπε την "θυμωμένη" του προτίμηση προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ιστορία απέδειξε ότι αυτό δεν ισχύει: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδώ για να μείνει.
    Έχοντας έναν ηγέτη που μέρα με τη μέρα γίνεται και καλύτερος πολιτικός (και που έχει ακόμη πολλά να μάθει, άρα μπορεί να φτάσει πολύ πιο ψηλά, λόγω του νεαρού της ηλικίας του) και μια ατζέντα που διαφοροποιείται από αυτή των κομμάτων που μοιράζονταν την εξουσία τόσα χρόνια, είναι μια επιλογή που ικανοποιεί ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού. Είναι όμως ένα κόμμα που να μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία;
    Κακά τα ψέμματα, αλλά αυτήν τη στιγμή η απάντηση είναι "όχι". Όσες φορές πέρασε μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, άλλες τόσες κάτι συνέβη και τον επόμενο μήνα έχασε το προβάδισμα. Δεν παίζει τόσο σημασία το τι ακριβώς συνέβη. Αυτό που μετράει είναι το "γιατί να συμβεί;". Όσο ο Αλέξης Τσίπρας επιτρέπει στους εκπροσώπους της κάθε συνιστώσας του κόμματός του να βγαίνει και να λέει ό,τι θέλει, αποδεικνύοντας στο πανελλήνιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ενιαία γραμμή και πολιτική θέση, θα βάζει τρικλοποδιά στον εαυτό του. Όσο καλά κι αν τα πηγαίνει ο ίδιος.
    Δείτε, για παράδειγμα τι συνέβη τις τελευταίες ημέρες: Την ίδια ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας προχωρούσε σε ένα μεγάλο επικοινωνιακό βήμα, συναντώντας τον πιο "πολιτικό" σκηνοθέτη των τελευταίων ετών, τον Όλιβερ Στόουν και εισπράττοντας την άποψη του τελευταίου "Ο Τσίπρας είναι η ελπίδα της Ελλάδας και όλου του κόσμου", γινόταν γνωστό ότι ο βουλευτής του κόμματός του, Ιωάννης Αμανατίδης, είχε καταθέσει τον περασμένο μήνα ερώτηση στη Βουλή, κατά του διαγωνισμού Doodle 4 Google
    "Tο υπουργείο Παιδείας δεν νοείται να καλεί τους μαθητές των σχολείων της χώρας να συμμετέχουν σε διαγωνισμό δημιουργίας λογοτύπου εταιρείας, προτρέποντάς τους να λειτουργούν σαν διαφημιστές πολυεθνικών", έλεγε χαρακτηριστικά ο κ. Αμανατίδης, πλησιάζοντας στην ρητορική την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για... την διπλή μαστεκτομή της Αντζελίνα Τζολί και προκαλώντας τη θυμηδία πολλών με την αναχρονιστική, σοβιετικού τύπου, λογική της.
    Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Από τα πιο ακραία (δραχμή ή ευρώ) ως τα πιο απλά, στον ΣΥΡΙΖΑ οι απόψεις είναι τόσες πολλές και τόσο διαφορετικές που ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αδυνατεί να τον δει ως ενιαίο κόμμα. Γιατί, δημοκρατία δεν σημαίνει να βγαίνει ο καθένας και να λέει ό,τι του κατέβει (ή τουλάχιστον δεν σημαίνει μόνο αυτό), αλλά -μέσω ενός γόνιμου διαλόγου- οι άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις να καταλήγουν σε μια κοινή απόφαση που οδηγεί στο καλό όλων.
    Ο Αλέξης Τσίπρας έχει τη δυναμική για να καταφέρει να το εφαρμόσει αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μετατρέψει έτσι το μεγαλύτερο μειονέκτημά του (την πολυφωνία) στο μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ της επόμενης ημέρας θα έχει τη μηχανή που θα παράγει πολλές ιδέες και θα τις συνδυάζει ώστε να φέρνει στο τραπέζι την καλύτερη. Και έτσι, θα μπορέσει επιτέλους να διεκδικήσει την εξουσία. Το ζητούμενο είναι να γίνει το βήμα προς την ενοποίηση των συνιστωσών. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να το κάνει;


    Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/308455/o-alexis-tsipras-kai-o-gordios-desmos-me-tis-synistoses-toy-syriza#ixzz2TiKJwVLX

    Φοβού… τη Bild μνείες για Σαμαρά δημοσιεύουσα!


    Φοβού… τη Bild μνείες για Σαμαρά δημοσιεύουσα!
    Χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά «νικητή» και τον παροτρύνει «να συνεχίσει έτσι» την ώρα που η κοινωνία στενάζει
    Στήριξη στη σφόδρα αντιλαϊκή και φορομπηχτική πολιτική που εφαρμόζει ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας κατ’ εντολή της τρόικας και των δανειστών με την ανοχή του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά φαίνεται ότι παρέχει το γερμανικό πολιτικό και εκδοτικό κατεστημένο.
    Η εφημερίδα “Bild” που πρωταγωνίστησε στο διατεταγμένο διασυρμό και τη χλεύη της Ελλάδος από τα κέντρα που έσυραν την Ελλάδα στους μηχανισμούς στήριξης και στα Μνημόνια, ύστερα από την αδυναμία του πρώην πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου να διαχειριστεί την κρίση, προκαλεί υποψίες με την αλλαγή της στάσης της.
    Σε σημερινό δημοσίευμά της, η λαϊκή “Bild” χαρακτηρίζει «νικητή» τον Έλληνα πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά και τεκμηριώνει τη θέση της αυτή με δύο γεγονότα:
    • Πρώτον, αναδεικνύει ως μείζον γεγονός την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τον Οίκο Fitch.
    • Δεύτερον, επικαλείται τον χαρακτηρισμό «διασώστης» που χρησιμοποίησε η αμερικανική εφημερίδα “Washington Post” για τον κ. Σαμαρά.
    Στην πρώτη σελίδα
    Ο αιφνίδιος… «σεβντάς» της γερμανικής εφημερίδας που εκτονωνόταν με ανθελληνικό μένος έως πριν από λίγο καιρό φαίνεται μάλιστα ότι γίνεται κραυγαλέα για να προκαλέσει εντυπώσεις. Η θετική δημοσίευση για τον πρωθυπουργό βρίσκεται στην πρωτοσέλιδη καθημερινή στήλη «Νικητές και Ηττημένοι» στην οποία παρουσιάζονται προσωπικότητες από όλον τον κόσμο και όλους τους τομείς. Είναι κάτι σαν το δικό μας «Βαρόμετρο» του “Newsbomb.gr” αλλά με μεγαλύτερη έκταση.
    Δεν είναι τυχαίο το σχόλιο στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με το οποίο, οι συντάκτες της “Bild” φαίνεται ότι άφησαν το ρόλο του σπεκουλαδόρου εναντίον της Ελλάδας κι ανέλαβαν καθήκοντα εθελοντών επικοινωνιολόγων του κ. Σαμαρά. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το δημοσίευμα.
    Η “Bild” γράφει επί λέξει: «Από πρωθυπουργός της χρεοκοπίας έγινε φορέας ελπίδας. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Αντώνης Σαμαράς μπορεί έπειτα από έναν χρόνο στο αξίωμα να επιδείξει επιτυχίες.
    »Ο Οίκος αξιολόγησης Fitch αναβάθμισε τώρα την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας του, επειδή “υπάρχει σαφής πρόοδος”. Η WashingtonPost τιμά τον Σαμαρά ως “διασώστη”. Η άποψη της Bild: Συνεχίστε έτσι!».
    Τι σημαίνει η παρότρυνση
    Πολιτικοί παρατηρητές δεν θεωρούν τυχαίο το δημοσίευμα, τώρα στο αποκορύφωμα της επίσκεψης του κ. Σαμαρά στην Κίνα. Κατά μία άποψη, το Βερολίνο προέβη σε μια πολύ προσεκτική ψυχολογική επιχείρηση έναντι κατ’ αρχήν του Πεκίνου. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από μερικούς μήνες, ο πρωθυπουργός της Κίνας κ. Ουέν Ζιαμπάο απείλησε την καγκελάριο της Γερμανίας κ. Άνγκελα Μέρκελ στις ιδιαίτερες συνομιλίες τους ότι λέγοντας πως δεν θα ήθελε αποπομπή της χώρας μας από την ευρωζώνη τονίζοντας: «έχουμε ήδη χάσει 30 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα. Εάν χάσουμε άλλα 40, δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτα πλέον για τη σταθεροποίηση του ευρώ».
    Το θέμα ανέδειξε στο έγκυρο και σοβαρό περιοδικό Stern” ο έγκριτος δημοσιογράφος κ. Χανς - Ούρλιχ Γέργκες (Hans-Ulrich Jörges) στις 11 Οκτωβρίου 2012. Η απόσταση ανάμεσα στη σοβαρότητα του “Stern” και της “Bild” δεν συγκρίνεται στη Γερμανία.
    Δεν σημείωνε τότε τυχαία ο Γερμανός δημοσιογράφος:
    «Εάν η Ελλάδα έβγαινε από την Ευρωζώνη, οι κινεζικές επενδύσεις θα έχαναν μονομιάς την αξία τους. Η Κίνα θα είχε επενδύσει σε ένα αποτυχημένο κράτος που θα βυθιζόταν στην εξαθλίωση και η υπόλοιπη Ευρώπη θα έπρεπε «να το πληρώσει».
    »Είναι πολύ πιθανό, ότι στο ευρωπαϊκό πόκερ η Κίνα έδωσε φλος ρουαγιάλ στους Έλληνες. Και αυτοί δεν το έχουν πάρει είδηση ακόμη.»
    Κι επειδή οι ψυχολογικές επιχειρήσεις δεν απευθύνονται μόνο στο ουδέτερο ή το φίλιο περιβάλλον όπως είναι οι τρίτοι παρατηρητές της ελληνικής κρίσης αλλά και στο εχθρικό, το οποίο θα μπορούσε να εκληφθεί ότι είναι αυτό της πληττόμενης και στενάζουσας ελληνικής κοινωνίας, το δημοσίευμα της “Bild” εξυπηρετεί ένα σκοπό ακόμα. Επιχειρεί να πείσει ότι η κυβέρνηση Μέρκελ παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του κ. Σαμαρά και των πολιτικών εταίρων του.
    Με τον τρόπο αυτό, ο πρωθυπουργός θα εμφανιστεί ως ο ισχυρότερος μεταξύ των κ.κ. Ευάγγελου Βενιζέλου και Φώτη Κουβέλη εφ’ όσον κομίζει γλαύκας από τον διεθνή παράγοντα. Ταυτοχρόνως, με τον τρόπο αυτό γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα πολιτικό ανάχωμα στο συνεχώς εντεινόμενο σφυροκόπημα της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ. 


    Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/308798/fovoy-ti-bild-mneies-gia-samara-dimosieyoysa#ixzz2TiJtqog8

    Ο επιχειρηματίας και η βίλα της αγωνίας για τους 3 νεοδημοκράτες


     









    Παρασκευή βράδι 17 Μαίου 2013.
    Στην βίλα του επιχειρηματία στα βόρεια προάστεια 3 κορυφαία στελέχη της ΝΔ μοιάζουν προβληματισμένα παρότι απολαμβάνουν την απουσία του πρωθυπουργού στη Κίνα και δεν χάνουν τη ευκαιρία να κάνουν ακόμη πιο αδελφικούς τους δεσμούς τους-μ΄αυτή την ελπίδα περνούσαν τον κατώφλι του όταν ακόμη δεν μπορούσαν να φαντασθούν την μαρτυρική συνέχεια της βραδιάς- με έναν από τους ισχυρούς παράγοντες του τόπου.
    Από εκείνους τους ολιγάρχες που δεν κατάφερε να εξουδετερώσει ούτε καν αυτή η Τρόικα παρότι ο τύπος είναι χωμένος ως το λαιμό σε πολλές σκοτεινές μπίζνες, όπως οι μίζες με τα εξοπλιστικά.
    Το θέμα των ανησυχούντων στελεχών της ΝΔ δεν ήταν παρά η εκρηκτική  άνοδος της «Χρυσής Αυγής» η οποία σύμφωνα με τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις στην Β΄Αθήνας είναι δεύτερο κόμμα μετά τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Οι 3 τους ζήτησαν το ραντεβού, έχοντας πάρει μια πολύ συγκεκριμένη οδηγία από έτερο προβεβλημένο στέλεχος της ΝΔ:
    -Πρέπει να επιστρέψει στο κόμμα ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Πρέπει να τον πείσετε να βοηθήσει σ΄ αυτή την προαπάθειά μας. Πρέπει να καμφθούν οι αντιρρήσεις  τού Σαμαρά, έστω κι αν ο Καρατζαφέρης τον αποκαλούσε ειρωνικά «σπουδαρχήδη» και πολλά άλλα. Είναι ο μόνος που μπορεί να «επιστρέψει» πίσω στο κόμμα τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους μας...
    Ο επιχειρηματίας άκουσε με προσοχή τον λόγο της επισκέψής τους. Δεν βιάστηκε να απαντήσει. Σιώπησε σαν σκακιστής που μελετά την επόμενη κίνησή του.
    Οι 3  αισθάνθηκαν το αίμα τους να παγώνει. Συνηθισμένοι από τις κραυγές στα τηλεπαράθυρα που δεν επιτρέπουν στην σκέψη να ξεμυτίσει δεν περίμεναν με τίποτε αυτό το ξαφνικό μαρτύριο της σιωπής. Άρχισαν να τρέμουν αυτό που θα ακολουθήσει όπως οι νεαροί εκτελεστές της Μαφίας που βρίσκονται στο σπίτι του Αφεντικού για να μυηθούν στην φαμίλια.  Είχαν αρχίσει να ανησυχούν για τα καλά όταν εκείνος απάντησε αργά αργά με μια ερώτηση.
    -Για πείτε μου ρε μάγκες, για ποιο λόγο όταν έχω στην ίδια τιμή το οριτζινάλε με το ιμιτασιόν, να προτιμήσω το δεύτερο;
    Τον κοίταζαν απορημένοι αλλά τουλάχιστο ήταν  ζωντανοί κι αυτό τους έδινε ελπίδες ότι θα επέστρεφαν κάποια στιγμή σπίτια τους. Εκείνος συνέχισε φωναχτά τον συλλογισμό του
    -Σας λέω λοιπόν ότι ο ακροδεξιός ψηφοφόρος έχει το οριτζινάλε που τον εκφράζει με χίλια. Γιατί να αφήσει την Χρυσή Αυγή και να ψηφίσει ΝΔ, επειδή θα επιστρέψει ο Καρατζαφέρης που χτυπιόταν για τον Παπαδήμο έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Δεν μπορώ να σας πως ότι θα μπορούσα να πειστώ για την σημασία αυτής της επιστροφής. Εκτός  κι αν αυτοί που σας ζήτησαν να φθάσετε ως εδώ και να μου ζητήσετε την βοήθειά μου έχουν πολύ πίσω σκέψεις για την επιστροφή του Καρατζαφέρη. Όπως για παράδειγμα το να βγάλουν από την μέση τον Βορίδη σαν δελφίνο του Σαμαρά. Να τους διαμηνύσετε ότι δεν είμαι μαζί τους. Για την ακρίβεια θα με βρουν απέναντί τους. Ο Καρατζαφέρης στη ΝΔ είναι ο πιο σύντομος δρόμος για την διάσπαση της ΝΔ. Κι όχι ότι δίνω δεκάρα για το κόμμα σας, αλλά αυτή η λύση είναι κόντρα στα δικά μου συμφέροντα...
    Οι 3 νεοδημοκράτες το μόνο που δεν ήθελαν να συμβεί στη διάρκεια της βραδιάς ήταν αυτό ακριβώς που ζούσαν: O επιχειρηματίας είχε πάρει ανάποδες και σαν να μην έφτανε αυτό φώναξε μια από τις οικιακές βοηθούς  να του φέρει από την βιβλιοθήκη ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Επρόκειτο για το «Κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη» του δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά-από την ομάδα του Ιού της Ελευθεροτυπίας.
    -Και τώρα-είπε απευθυνόμενος σε έναν από τους 3 νεοδημοκράτες με φωνή που δεν άφηνε αμφιβολία για την προσταγή που έκρυβε στον τόνο της-θα μας διαβάσεις κάποια αποσπάσματα του βιβλίου που θα επιλέξω. Στην συνέχεια θα γυρίσετε σπίτια σας και θα διαμηνύσετε σ΄ αυτόν που σας έστειλε να διαβάσει το βιβλίο.
    Λοιπόν αγαπητέ μου ξεκίνα να διαβάζεις από δω. Αυτό το απόσπασμα μιλάει για την «Σαλώμη». Θα συνεχίσεις με τα υπόλοιπα
    Το στέλεχος της ΝΔ σαν βρεγμένη γάτα υπάκουσε και άρχισε να διαβάζει στην ομήγυρη τα σχετικά αποσπάσματα
     H IΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ
    “Μετά την οριακή επικράτηση του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου 2000, ο Καρατζαφέρης θα επιχειρήσει για λίγες μέρες να πείσει τον αρχηγό του να μην αναγνωρίσει το αποτέλεσμα, αλλά πολύ γρήγορα θα αντιληφθεί ότι η ηγετική ομάδα του κόμματός του δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τη στρατηγική του «μεσαίου χώρου», με την οποία εξάλλου έφτασε στα πρόθυρα της εξουσίας.
    Έχει κατορθώσει να εκλεγεί και πάλι στην όγδοη θέση του ψηφοδελτίου της Β' Αθηνών και αισθάνεται αρκετά ισχυρός να πετάξει το γάντι. Θεωρώντας αδύναμο κρίκο της ομάδας Καραμανλή τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Αρη Σπηλιωτόπουλο, στρέφει τα πυρά του προς εκείνον.
    Σημείο καμπής στις σχέσεις του με το κόμμα η συνέντευξη που θα παραχωρήσει στον Τύπο της Κυριακής.
    Στη συνέντευξη αυτή ο Καρατζαφέρης θα αναλύσει όλη την πολιτική του πλατφόρμα, που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη στρατηγική του μεσαίου χώρου που ακολουθεί εκείνη την περίοδο η Νέα Δημοκρατία: «Ποιος μας αναγκάζει να φύγουμε από τις αρχές και τις αξίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή και να πάω να στριμωχτώ στον μεσαίο χώρο; Δεν με ενδιαφέρει η ετικέτα, ας τον πουν και αναρχικό αν το θέλουν ο Καραμανλής με τον Αρη. Θα έλεγα να απευθυνθεί το ερώτημα στους 125 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Αν υπάρχουν δύο ταυτόσημες απαντήσεις στους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας τι εστί μεσαίος χώρος, εγώ θα βγω να βροντοφωνάξω “δώστε το Νόμπελ ευφυΐας σε αυτόν που συνέλαβε τον όρο μεσαίος χώρος”. Ου­ δείς ξέρει τι είναι».
    Η προσωπική επίθεση στον Σπηλιωτόπουλο, τον οποίο χαρακτηρίζει «Σαλώμη»,υποδεικνύοντάς τον ως υπεύθυνο για τις απομακρύνσεις σημαντικών στελεχών, όπως ο Λιάπης και ο Δήμας, είναι μόνο το γαργαλιστικό στοιχείο της πολεμικής του Καρατζαφέρη. Στην πραγματικότητα επιτίθεται ευθέως στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, αποδίδοντάς του ανικανότητα και υποταγή στη διαπλοκή. Απειλεί, μάλιστα, να πάρει τη ρεβάνς στο επικείμενο έκτακτο Συνέδριο του κόμματος. Σε ερώτηση αν πρόκειται να ιδρύσει δικό του κόμμα, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας απαντά σιβυλλικά: «Δεν θα τους παρακολουθήσω στον κατήφορο. Θα προσπαθήσω να τους συγκρατήσω από τον κατήφορο που έχουν οδηγηθεί. Δεν πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει τη δυσμενή εξέλιξη να ακολουθήσει τους πειραματισμούς, τους δογματισμούς Λούλη και Αρη. Αν ο Καραμανλής, για λόγους που γνωρίζει, έχει εγκλωβιστεί σ’ αυτή τη λογική, δεν θα τον παρακολουθήσω. Δεν παραχωρώ σε κανέναν τη Νέα Δημοκρατία, αλλά επιτρέπω σε οποιονδήποτε να πάρει το δρόμο του έξω από τη Νέα Δημοκρατία. Αν θέλει ο Καραμανλής να πάρει δρόμο έξω από τη Νέα Δημοκρατία και εννοώ το ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό, εγώ δεν θα τον παρακολουθήσω. Είναι δικαίωμά μου. Δρόμοι, οι οποίοι οδηγούν σε Ζάλογγο, δεν υιοθετούνται από μένα με τίποτα».
    Τα ίδια είχε υποστηρίξει ο Καρατζαφέρης και δυο βδομάδες νωρίτερα, σε άλλη εφημερίδα. Μιλώντας στην Ακρόπολι και την παλιά του συνεργάτρια στο Telecity Γιώτα Αντωνοπούλου, είχε επιτεθεί και πάλι στην πολιτική του «μεσαίου χώρου» και είχε μιλήσει για «Ζάλογγο», ενώ για το χαρακτηρισμό «ακροδεξιός» είχε αντιδράσει και πάλι έντονα: «Όχι μόνο δεν αισθάνομαι “ακραίος”, αλλά καταγγέλλω αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Αποκηρύσσω δε, μετά βδελυγμίας, κάθε πράξη που κινείται στα όρια της ακρότητας. Θεωρώ ύβρη το χαρακτηρισμό “ακροδεξιός” και καθιστώ σαφές το εξής: από εδώ και πέρα όποιος προσπαθήσει να μου κολλήσει “ακροδεξιά” ταμπέλα θα έχει συνέπειες με τη δικαιοσύνη».
    Από την άλλη, η πλευρά Καραμανλή θα αποδώσει ευθύνες για την ήττα στις εκρήξεις Καρατζαφέρη. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, λίγες μέρες μετά τις εκλογές, ο Καραμανλής εξομολογήθηκε στον Στέφανο Μάνο: «Μας κατέστρεψαν τα βίντεο τύπου Καρατζαφέρη που υπόσχονταν ότι θα διορίσουμε 500.000 δικά μας παιδιά».
    Ο Αγγελος Μπρατάκος θα προβάλει την ίδια ερμηνεία για την εκλογική ήττα: «Αρνητικές υπήρξαν και οι δηλώσεις του Γ. Καρατζαφέρη για 500.000 κομματικούς διορισμούς, που αξιοποιήθηκαν από την κυβερνητική προπαγάνδα για να εμφανιστεί η Νέα Δημοκρατία ως ρεβανσιστικό κόμμα».
    Όπως ταιριάζει σ’ έναν τηλεοπτικό πολιτικό αστέρα, ο Καρατζαφέρης θα πληροφορηθεί τη διαγραφή του από την οθόνη της τηλεόρασης.
    Μιλώντας στο Mega το βράδυ της Δευτέρας 8.5.2000, την επομένη δηλαδή της συνέντευξης Καρατζαφέρη, ο Κώστας Καραμανλής ανακοινώνει ότι ο βουλευτής με όσα υποστήριξε «έθεσε εαυτόν εκτός παρατάξεως».
    Στην απόφαση της διαγραφής κατέληξε ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας όταν διαπίστωσε ότι ο Καρατζαφέρης δεν περιορίστηκε στη συνέντευξη, αλλά και το μεσημέρι της Δευτέρας από την εκπομπή του στο Telecity επανέλαβε τις ίδιες επιθέσεις.
    Ακόμα και τότε, όμως, τα ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας δεν συναίνεσαν με προθυμία στη διαγραφή.
    «Όταν, την επομένη ημέρα, 9 Μαΐου 2000, [ο Καραμανλής] συναντήθηκε με τα μέλη του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, αντιμετώπισε την απροθυμία τους».
    Ο πρόεδρος του Πειθαρχικού I. Κεφαλογιάννης «εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για τις συνέπειες που θα είχε τυχόν οριστική διαγραφή του Γ. Καρατζαφέρη και τάχθηκε υπέρ της επίλυσης του προβλήματος με διάλογο και συνεννόηση». Ο Αχ. Καραμανλής έκρινε ότι «δεν είναι κατάλληλη στιγμή για τέτοιες αποφάσεις», ενώ οι I. Βαρβιτσιώτης και Γ. Παναγιωτόπουλος «απέφυγαν να εμπλακούν στην υπόθεση», επικαλούμενοι προσωπικούς λόγους. Η μόνη λύση που απέμενε στον αρχηγό ήταν να προχωρήσει σε διαγραφή με προσωπική απόφαση.
    Η κριτική του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη διαγραφή προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στο κόμμα και έλαβε ευρεία δημοσιότητα. Στις 10 Μαΐου ο Μητσοτάκης σχολίασε: «Θα πω κάτι πολύ απλό. Αν η Νέα Δημοκρατία πάψει να είναι ένα δημοκρατικά οργανωμένο, πολυσυλλεκτικό κόμμα, δεν έχει καμία ελπίδα να ξαναδεί εξουσία». Ακόμα οξύτερο ήταν το πρωτοσέλιδο της προσωπικής εφημερίδας του στα Χανιά: «Μαζί με τον Καρατζαφέρη διέγραψε και το καταστατικό ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας».
    Είναι σαφές ότι μόνο ο στενός ηγετικός πυρήνας του κόμματος γύρω από τον Καραμανλή ήταν πεισμένος για την αναγκαιότητα της διαγραφής. Ο σύμ­ βουλος επικοινωνίας του προέδρου θα γράψει αργότερα ότι οι συγκυρίες ευνόησαν τον Καραμανλή «να προχωρήσει στη διαγραφή ενός ακραίου βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας», θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο ο αρχηγός του κόμματος έγινε πιο πειστικός για το μέτωπό του προς την Ακροδεξιά και την επικράτηση στον λεγόμενο «μεσαίο χώρο». Αλλά τη θετική αυτή ερμηνεία της διαγραφής διέψευδε η εικόνα των στελεχών που διαφωνούσαν, ενώ και οι διαρροές προς τον Τύπο απλά αναθέρμαιναν την παλιά αντίθεση Καραμανλικών και Μητσοτακικών.
    Ο χαρακτήρας της προσωπικής επίθεσης κατά του Σπηλιωτόπουλου και η εκμετάλλευση που ακολούθησε από μερίδα των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης διεύρυναν το χάσμα μεταξύ Καρατζαφέρη και Καραμανλή. Είναι αλήθεια ότι τις επιθέσεις κατά του Αρη Σπηλιωτόπουλου δεν τις ξεκίνησε ο Καρατζαφέρης.
    Ήδη κατά την προεκλογική περίοδο υπήρξαν πολλές παρόμοιες προσωπικές επιθέσεις εναντίον Σπηλιωτόπουλου και Καραμανλή. Αλλά ο χαρακτηρισμός «Σαλώμη» τροφοδότησε μια νέασειρά κίτρινων και ροζ σχολιασμών, κυρίως από το ραδιόφωνο, σε σημείο που υποχρεώθηκε ο τότε εκπρόσωπος Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταφύγει στη δικαιοσύνη εναντίον του ραδιοσταθμού Flash (συμφερόντων τότε Σωκράτη Κόκκαλη) και τριών δημοσιογράφων που πρωταγωνίστησαν στη σχετική εκστρατεία, του Νίκου Κακαουνάκη, του Θέμου Αναστασιάδη και του Βαγγέλη Περρή. «Οι εκπομπές των τριών εναγομένων δημοσιογράφων που είναι πολιτικού και σατιρικού περιεχομένου», καταλήγει η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε δύο χρόνια αργότερα, «έγιναν με αφορμή τα λεχθέντα, εκείνη την εποχή, από τον Γεώργιο Καρατζαφέρη, τέως μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας σε βάρος του ενάγοντος που είναι υψηλόβαθμο στέλεχος του κόμματος αυτού, εκπρόσωπος Τύπου (τότε) και νυν βουλευτής Επικρατείας. Το σύνολο των ανωτέρω κειμένων δεν περιέχει ισχυρισμούς περί γεγονότων, ώστε να απαιτηθεί έρευνα περαιτέρω της αναλήθειας ή μη αυτών.
    Ωστόσο διακριβώνεται εύκολα από το σύνολο των εκφράσεων των τριών δημοσιογράφων, ως και του τρόπου με τον οποίο εκφράστηκαν, ότι υπάρχει σκοπός εξυβρίσεως». Το δικαστήριο έκρινε ότι «οι φράσεις που αναφέρονται στο πρόσωπο του ενάγοντος έχουν άμεσο στόχο την προσβολή της προσωπικότητάς του, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για απλή αναπαραγωγή των λεχθέντων από τον Γεώργιο Καρατζαφέρη, αλλά από τα συνολικά κείμενα των εκπομπών αποδεικνύεται ότι αυτοί έχουν αποδεχθεί τις απόψεις τούτου, τις οποίες ακολούθως σχολίασαν και σατίρισαν με τρόπο αήθη υπερβαίνοντα τα όρια της κοσμιότητας και τέλος, διατύπωσαν υβριστικούς και επιλήψιμους χαρακτηρισμούς και ιδιότητες σε βάρος τόσο του ενάγοντος όσο και του πολιτικού αρχηγού του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή». Πάντως η απόφαση καταλήγει -εκτός από την επιβολή σοβαρού ποσού αποζημίωσης- και στην απαγόρευση της χρήσης της λέξης «Σαλώμη» από τους τρεις δημοσιογράφους: «Οι εναγόμενοι πρέπει να υποχρεωθούν να παραλείπουν στο μέλλον την αναφορά παρομοίων εκφράσεων σχετικών με τον χαρακτηρισμό Σαλώμη».
    Θα έκανε εντούτοις λάθος όποιος θα απέδιδε σε τυχαία παρόρμηση ή λάθος επιλογή την έκρηξη Καρατζαφέρη κατά Σπηλιωτόπουλου που οδήγησε στη δια­ γραφή του. Αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές ο Καρατζαφέρης προετοίμαζε το έδαφος για τη νέα αυτόνομη πολιτική πορεία του.
    Η προσωπική του εφημερίδα Άλφα Ένα αρχίζει να εκδίδεται από τις 15 Ιανουαρίου 2000, τρεις μήνες σχεδόν πριν από τις εκλογές. Οι προσεκτικοί τηλεοπαδοί του Καρατζαφέρη διέκριναν ότι αρκετούς μήνες νωρίτερα η εκπομπή του έχει μετονομαστεί σιωπηλά από «Νέα Ελπίδα» σε «Χέρι-Χέρι».
    Ο συμβολισμός σαφής. Ο καναλάρχης δεν μιλά πλέον για το ακροδεξιό «συμπλήρωμα» της Νέας Δημοκρατίας, αλλά για την προσωπική του πολιτική οργάνωση. Ήρθε η ώρα να δοκιμάσει στην πράξη όσα επί χρόνια μεθοδικά προετοίμαζε από την εκπομπή του.
    Ακόμα και τότε, από την πλειοψηφία των αναλυτών ο Καρατζαφέρης έχει εξασφαλισμένη πολιτική ασυλία, ενώ και οι κατά τεκμήριο σοβαροί πολιτικοί συντάκτες αδυνατούν να διακρίνουν τα ακροδεξιά χαρακτηριστικά της παρέμ­ βασής του. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Αγγελος Στάγκος στο Βήμα θα θυμίσει ότι «ο Καρατζαφέρης συμμετείχε ενεργά στην ομάδα του στενού συνεργάτη του κ. Κ. Μητσοτάκη, του Κ. Σπυρόπουλου», και συμπεραίνει ότι «αν ο άνθρωπος ανήκε ιδεολογικά στην Ακροδεξιά, θα είχε διαμαρτυρηθεί έντονα για την κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - Συνασπισμού, αλλά βεβαίως δεν το έκανε»". Την ίδια εκτίμηση έχει και ο τότε ιθύνων νους του Ελεύθερον Τύπου, Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος δημοσίευσε και την επίμαχη συνέντευξη. Στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε τρία χρόνια αργότερα, ο Κύρτσος θα διαφωνήσει με τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο Καρατζαφέρης: «Κατά την άποψή μου, στελέχη σαν τον Καρατζαφέρη πρέπει να ενσωματώνονται στην προσπάθεια ενός πολυσυλλεκτικού κόμματος εξουσίας, όχι να οδηγούνται στο περιθώριο για λόγους εντυπωσιασμού. Αρκεί να θυμίσω ότι ο Καρατζαφέρης στήριξε, με τις δυνάμεις του, τα ανοίγματα Μητσοτάκη προς την Αριστερά. Επομένως, αντί να επιδίδεται η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας σε κυνήγι ακροδεξιών μαγισσών, θα μπορούσε να εντάξει τον Καρατζαφέρη -και όσους σκέφτονται σαν αυτόν- στην κοινή προσπάθεια με την κατάλληλη καθοδήγηση».
    Στο ίδιο βιβλίο ο Κύρτσος αποκαλύπτει ότι δέχτηκε να φιλοξενήσει τη συνέντευξη «στο όνομα του διαλόγου και της παλιάς φιλίας» του με τον Καρατζαφέρη, αλλά και «για να δώσω βήμα σε ένα στέλεχος που πρωταγωνιστούσε στην αμφισβήτηση του Αρη Σπηλιωτόπουλου». Γι  αυτόν η ουσία ήταν να πετύχει την απομάκρυνση του Σπηλιωτόπουλου, τον οποίο θεωρούσε εμπόδιο στα δικά του επιχειρηματικά και πολιτικά σχέδια. Και βέβαια δικαιώθηκε: «Με την επιθετική κίνηση του Καρατζαφέρη άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τον Σπηλιωτόπουλο. Όσοι γνωρίζαμε τον τρόπο που σκέπτεται και δρα ο Καραμανλής ήμασταν βέβαιοι ότι θα τον απομάκρυνε για να προστατευτεί ο ίδιος».
     Η ΧΡΥΣΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΕΤΑΣ
    «Η Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές του 1981 έχει κάνει τέτοια στροφή προς τα δεξιά», γράφει το 1983 ο Παύλος Μπακογιάννης, «που σήμερα βρίσκεται δεξιότερα της παλιάς EPE, που ασφαλώς έχει λιγότερη σχέση με αυτό που ήταν στην περίοδο ’74-’80. Δυστυχώς έχει κανείς την εντύπωση ότι το κόμμα αυτό προσπαθεί να στηριχτεί σε λείψανα του παρελθόντος».
    Το πολιτικό αυτό κλίμα είναι εξαιρετικά ευνοϊκό για τον Καρατζαφέρη με το «βρόμικο μυαλό» και τη θητεία στο χώρο της φιλοβασιλικής Ακροδεξιάς. Για την περίοδο αυτή, από το επίσημο βιογραφικό που έχει συντάξει ο ίδιος, μαθαίνουμε ότι «το 1983 παρακολουθεί ως υπότροφος μαθήματα ενημέρωσης στο Ίδρυμα Αντενάουερ στη Βόννη της Γερμανίας», ενώ «το 1986 προσκεκλημένος από το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της Ουάσινγκτον παρακολουθεί μαθήματα επικοινωνίας στις Βερσαλλίες».
    Πρόκειται για δύο υπερσυντηρητικές δεξαμενές σκέψης: το Ίδρυμα Αντενάουερ της γερμανικής Χριστιανοδημοκρατίας, και το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών του αμερικανικού νεοσυντηρητισμού που γιγαντώθηκε επί Ρέιγκαν. Για να προσκληθεί και από τα δύο αυτά ιδρύματα ο Καρατζαφέρης φαίνεται ότι είχε καταστεί εκείνη την περίοδο βασικό στέλεχος του προπαγανδιστικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας.
    Αναπολώντας είκοσι πέντε χρόνια αργότερα την περίοδο εκείνη της «κασέτας», ο Καρατζαφέρης θα περιγράψει το πολιτικό πλαίσιο της εποχής: «Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική νοοτροπία του ΠΑΣΟΚ, όπως έλεγε ο Αβέρωφ και ο Μητσοτάκης. Η Νέα Δημοκρατία έπρεπε να κινηθεί σε δύο άξονες, από τη μια ο Ελεύθερος Τύπος κι από την άλλη η TV-Press.Θυμάμαι ότι όλα αυτά τα χρόνια εμείς παίρναμε θέματα που αναδείκνυε ο Ελεύθερος Τύπος για την TV-Press και θέματα που ξεψάχνιζε η TV-Press τα έπαιρνε ο Ελεύθερος Τύπος. Ήταν μια όμορφη περίοδος, σκληρή. Θυμάμαι με τον Δημήτρη τον Ρίζο μπαινοβγαίναμε στις φυλακές».
    Το πολιτικό βάρος του Καρατζαφέρη στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας διαρκώς αυξάνει: «Από το ’83 που έκανα την TV-Press ήμουν ο άνθρωπος της Νέας Δημοκρατίας. Δεν κινείται τίποτα επικοινωνιακά χωρίς εμένα, εκ των πραγμάτων και με όλους τους αρχηγούς. Έπαιξα όλους τους ρόλους. Ήμουν με τον Αβέρωφ [και στη συνέχεια] με τον Μητσοτάκη».
    Η κασέτα τού δίνει τη δυνατότητα να μονοπωλεί έναν τομέα που δεν μπορούσε να προσεγγίσει κανείς άλλος από το επικοινωνιακό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας: «Έφτασε ο Μητσοτάκης να πει το ’89 ότι αν δεν ήταν η TV-Press κι ο Καρατζαφέρης δεν θα είχαμε καταφέρει να τουμπάρουμε το ΠΑΣΟΚ. Εάν παίξουμε τώρα τις κασέτες αυτές θα καταλάβετε τι θα πει παραταξιακός αγώνας. Το τι κάναμε. Πόσο είχαμε κάνει δύσκολη τη ζωή τους. Βλέπανε κάμερα και τρέχανε»".
    Όσο για τη δημοσιογραφική μέθοδο που χρησιμοποιούσε ο Καρατζαφέρης, δεν ήταν άλλη από τη χρήση μιας πρωτόγονης κρυφής κάμερας: «Αυτά κάναμε. Κάθε μέρα στην Ασφάλεια. Και την Candid Camera. Αυτό που κάνει τώρα με πολύ καλό τρόπο ο Μάκης ο Τριανταφυλλόπουλος το κάναμε εμείς είκοσι χρόνια πριν. Κρύβαμε την κάμερα μέσα σε σακούλες κ.λπ.»
    Ο Γιώργος Λιάνης μνημονεύει μια χαρακτηριστική περίπτωση χρήσης της κρυφής κάμερας του TV-Press από τον Καρατζαφέρη στο Λονδίνο, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου τον Αύγουστο του 1988, με σκοπό να παγιδεύσει τους γιατρούς του πρωθυπουργού: «Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, σημερινός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, εμφανίστηκε κάποιο πρωί στην πρες κόνφερανς, έχοντας κρυμμένη μια κάμερα σε μια πράσινη νάιλον σακούλα. Η κάμερα σημάδευε κατάστηθα τον Κρεμαστινό!
     Όταν ο Καρατζαφέρης τον ρώτησε πολύ σοβαρά μαγνητοσκοπώντας ταυτοχρόνως “υπάρχει ενδεχόμενο να πάσχει ο πρωθυπουργός από το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσοποιητικής Ανεπάρκειας;” του Κρεμαστινού του φύγανε τα πτυχία διαμιάς. Έχασε το χρώμα του. Δεν πίστευε ούτε κατάλαβε τι μπορούσε να συμβαίνει». Την ίδια ιστορία διηγείται και ο Καρατζαφέρης στο βιβλίο του για την περίοδο εκείνη: «Τη δεύτερη ημέρα που θα πρωτοσυναντούσαμε το ιατρικό δίδυμο Κρεμαστινό-Πλέσσα, εγώ δεν ήθελα να χάσω με τίποτα το διαγραφόμενο “σόου”. Έβαλα την κάμερα στην τσάντα ενός γνωστού καταστήματος του Λονδίνου και έκανα στη θέση τη φακού μια τρύπα. Τρεις της πρεσβείας και τρεις της Ασφάλειας -σε πόσο καλά χέρια ακουμπούσε ο Ανδρέας- δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί είχα βάλει την τσάντα πάνω στο τραπέζι και γιατί ήμουν τόσο νευρικός και τη μετακινούσα κάθε φορά που άλλαζε ο ομιλητής στην αίθουσα Τύπου».
    Στη συνέχεια ο Καρατζαφέρης περιγράφει πώς τον κατάλαβε ο Λιάνης και τι έκανε εκείνος για να αντιδράσει, αλλά αποφεύγει βέβαια να αναφερθεί στο ερώτημά του προς τον καθηγητή Κρεμαστινό.
    Όπου δεν χωρούσε η κρυφή του κάμερα, ο Καρατζαφέρης επιστράτευε τους κοριούς για να παγιδεύσει τα θύματά του: «Μια φορά, για να πιάσουμε κάποιον τότε με τον Κοσκωτά, έχουμε βάλει κοριούς στο δωμάτιο. Έπρεπε να βγάλουμε τα στοιχεία, να βοηθήσουμε τη Νέα Δημοκρατία να αποδείξει τα παιχνίδια με τον Κουτσόγιωργα. Λέω λοιπόν σ’ έναν μεγάλο δικηγόρο “δώσε μου το γραφείο σου, έχω χτυπήσει μία επώνυμη και δεν κάνει να την πάω από κει, δώσε μου να πάω να κάνω δουλειά μου”. Μου δίνει το κλειδί και πάμε μέσα με τον Πανόπουλο και γεμίζουμε το δωμάτιο με κοριούς. Βάζουμε στο υπόγειο ένα μαγνητόφωνο με τον άλλο μας συνεργάτη, τον αείμνηστο Βασίλη Ρίζο, και το βάζουμε δίπλα στον καυστήρα. [...] Τα δώσαμε αυτά τότε και αποκαλύφτηκαν τα 2 εκατομμύρια δολάρια που είχε πάρει ο Κουτσόγιωργας. Ήταν η αρχή του τέλους του ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη δουλειά κάναμε τότε. Κρυβόμαστε όπως επί χούντας. Ζούσαμε μια περίοδο χούντας. Όλα αυτά με την TV-Press».
    Για την κυκλοφορία αυτής της κασέτας δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, εφόσον η διανομή της γινόταν από τον ίδιο τον παραγωγό. Ο Καρατζαφέρης αναφέρει ένα πολύ μεγάλο νούμερο: «Ξεκίνησα με 50 κασέτες και έφτασα να δίνω 50.000 κασέτες το 1989». Ο ίδιος μετρά 150 διαφορετικές εκδόσεις της κασέτας από την 1.2.1984 μέχρι το 1987, ενώ ανεβάζει τον αριθμό των «τηλεθεατών» του σε 6.000.000.
     Όσο κι αν είναι υπερβολικά και αυθαίρετα τα νούμερα αυτά, παραμένει το γεγονός ότι η δεκαπενθήμερη βιντεοκασέτα της TV-Press λειτούργησε ως πρόπλασμα του καναλιού του Καρατζαφέρη. Με μια χούφτα συνεργάτες και τη σύζυγό του στον τομέα της διαφήμισης κατάφερε να δώσει τον δικό του τόνο στην πολύχρονη προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να ξανακατακτήσει την εξουσία.
    Όπως συνηθίζει σε όλες του τις δουλειές σε μέσα ενημέρωσης, ο Καρατζαφέρης συνόδευε την κασέτα με ένα εισαγωγικό αυτοθαυμαστικό τραγουδάκι: «Θέματα που αλήθεια θες / του σήμερα, του αύριο, του χτες / κάθε πρώτη και δεκάξι / στην TV-Press. / Στη βιντεοκασέτα δες / αλήθεια άκουσε και πες / μπράβο τόλμη, μπράβο τόλμη / η TV-Press».
    Η κασέτα ξεκινούσε με σχόλιο του εκδότη της, όπου αναγνωρίζουμε τα στοιχεία που έγιναν πολύ γνωστά στη συνέχεια: την προσέγγιση της σκληρής Δεξιάς, το άνοιγμα στους νοσταλγούς της δικτατορίας, τη συνωμοτική αντίληψη της ιστορίας, το συνδυασμό της ροζ και της κίτρινης δημοσιογραφίας με έναν αυστηρό κομματικό προσανατολισμό.
    «Τι έγινε φέτος με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου;» αναρωτιόταν ο Καρατζαφέρης στο σχόλιό του από τη βιντεοκασέτα τον Νοέμβριο του 1985, όταν δολοφονήθηκε από τον αστυνομικό Μελίστα ο δεκαπεντάχρονος Μιχάλης Καλτεζάς.
    «Τα γεγονότα ήταν τυχαία ή στημένα; Το κάψιμο της Αθήνας, όλη αυτή η φασαρία, η λεηλασία, το σπάσιμο των καταστημάτων ήταν ο σκοπός ή μήπως ήταν το μέσον για κάποιες άλλες επιδιώξεις; Απ’ ό,τι φαίνεται, το μόνο τυχαίο γεγονός σ’ αυτές τις τραγικές ημέρες ήταν ο άδικος θάνατος αυτού του παιδιού. Η σφαίρα δεν είχε υπολογιστεί στο σενάριο και παρολίγο να χαλάσει τη συνταγή. Τα άλλα όλα ήταν μέσα στο παιχνίδι. Όλα».
    Δύο χρόνια αργότερα, πάλι με την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο Καρατζαφέρης θα υιοθετήσει όλα τα στερεότυπα της Ακροδεξιάς για την εξέγερση και θα παίξει μια μακάβρια κολοκυθιά με τον αριθμό των νεκρών: «Αυτός είναι ένας μύθος. Εγώ δεν δέχομαι τον μύθο των 57, των 59,63, 73,85. Ποτέ δεν έχει συμφωνηθεί ένας αριθμός των νεκρών του Πολυτεχνείου. Ο πραγματικός αριθμός, κυρίες και κύριοι, των νεκρών είναι δώδεκα και βγαίνει από μία απόρρητη έκθεση του υπαρχηγού της Αστυνομίας Σαμπάνη. Εκτός από τον ατυχή Διομήδη Κομνηνό, έξω κι αυτός από το Πολυτεχνείο, οι υπόλοιποι 12 νεκροί εκείνων των ημερών ήταν σε απόσταση 1 μέχρι και 12 χιλιόμετρα από το Πολυτεχνείο. Δύο ή τρεις απ’ αυτούς χτυπήθηκαν στην ταράτσα τους, που ’χανε βγει για να δουν τα γεγονότα, από ελεύθερους σκοπευτές. Εμείς κατά κανένα τρόπο δεν δεχόμαστε την καπηλεία, η οποία γίνεται από τις αριστερές μάζες. Είναι, πιστεύ­ ουμε, μία ακόμα κομμουνιστική παραπληροφόρηση, μία ακόμα κομμουνιστική αποπληροφόρηση».
    ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΜΙΜΗΣ
    Στην ίδια κασέτα ο Καρατζαφέρης δεν παραλείπει το αγαπημένο του θέμα της εποχής. Προβάλλει μια γυμνή φωτογραφία της Δήμητρας Λιάνη από το γερμανικό περιοδικόQuick, συνοδεύοντάς την με τα δικά του σχόλια: «Το περιοδικό, το οποίο είναι από τα εγκυρότερα, ισχυρίζεται ότι η Μάργκαρετ αργά ή γρήγορα θα προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος. Κι όλα αυτά εξαιτίας του κόμματου που έχετε στις οθόνες σας».
    Βέβαια το περιοδικό Quick -πού έκλεισε το 1992- δεν ήταν «από τα εγκυρότερα», αλλά ένα ροζ σκανδαλοθηρικό έντυπο, το οποίο στηριζόταν στην ηδονοβλεπτική διάθεση του συντηρητικού και πουριτανικού αναγνωστικού κοινού. Αλλά ο Καρατζαφέρης εμπνεόταν από το ζήτημα. Και συνέθετε αυθόρμητα έμμετρα σλόγκαν: «Το ΠΑΣΟΚ πλέον δεν πείθει. Χρειάζεται πολλή λήθη, νέα ήθη και μεγάλα στήθη». Και λίγο αργότερα: «Ο πρωθυπουργός της χώρας αγοράζει λιανικά και μας πουλάει χοντρικά. Βέβαια, από την ποιότητα που είδα, μάλλον κι αυτός χοντρικά αγοράζει».
    Πηγή του Καρατζαφέρη δεν είναι άλλη από το ακραίο αντικοινοβουλευτικό και φιλοχουντικό έντυπο Στόχος, μια συνήθεια που θα τον συνοδεύσει και στην ανάπτυξη της ειδησεογραφίας από το κανάλι του την επόμενη δεκαετία. Από τον Στόχο αντιγράφει τα περί μύθου του Πολυτεχνείου, όπως και την «πληροφορία» ότι η Λιάνη διοχέτευσε τις προσωπικές φωτογραφίες της στο εξωτερικό: «Η επίσημη αγαπημένη ήταν αυτή που διοχέτευσε τις φωτογραφίες της στο εξωτερικό, γιατί βλέπει ότι κλονίζεται η θέση της στην καρδιά του μεγάλου». Και πώς διασταύρωσε αυτή την πληροφορία ο έμπειρος δημοσιογράφος: Πολύ απλά: «Μέχρι τη στιγμή που βγαίνει η TV-Press κανείς δεν διέψευσε αυτό τον ισχυρισμό της εφημερίδας Στόχος και ουδείς υπέβαλε μήνυση».
    Βέβαια ο Καρατζαφέρης γνώριζε καλά ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Για τον απλούστατο λόγο ότι εκείνος που διοχέτευσε τις επίμαχες φωτογραφίες στο εξωτερικό ήταν ο ίδιος!
    Το αποκαλύπτει στο βιβλίο που έβγαλε λίγους μήνες αργότερα. Εκεί περιγράφει με περηφάνια τον τρόπο που απέκτησε τις φωτογραφίες από κάποιους σκοτεινούς τύπους που του τις πούλησαν. Στη συνέχεια επιχείρησε να τις διοχετεύσει στον Ελεύθερο Τύπο και την Ελευθεροτυπία, αλλά του αρνήθηκαν. Έτσι τις έβγαλε στην TV-Press και παράλληλα τις πούλησε στο διεθνές φωτογραφικό πρακτορείο Action Press. Το ποσό που εισέπραξε απ’ αυτή την αγοραπωλησία δεν το αναφέρει ο Καρατζαφέρης, παρά μόνο τον όρο που έθεσε: «Δε μ’ ενδιαφέρει το ποσόν. Με ενδιαφέρει να βγει παντού και γρήγορα».
    Αυτή είναι η εποχή που η βιντεοκασέτα του Καρατζαφέρη φτάνει στο απόγειο της κυκλοφορίας της, δηλαδή η διετία 1988-1989, με την ασθένεια του Ανδρέα Παπανδρέου και την ανάμειξη του σκανδάλου Κοσκωτά με τις ροζ αποκαλύψεις για την ιδιωτική ζωή του πρωθυπουργού.
    Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο Καρατζαφέρης όχι μόνο εκμεταλλεύεται το νοσηρό πολιτικό κλίμα για να δώσει τον δικό του τόνο στην προπαγανδιστική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αισθάνεται τόση ισχύ ώστε διεκδικεί από τότε το δικαίωμα να δίνει από την τηλεόραση συμβουλές στον πρόεδρό της Κώστα Μητσοτάκη, υποδεικνύοντας ακόμα και τον τρόπο συγκρότησης του καθοδηγητικού οργάνου του κόμματος. Μάλιστα από τότε αρχίζει να προβάλλει την ιδέα σύγκλισης όλων των δυνάμεων της Δεξιάς (μαζί και της Ακροδεξιάς) για να επιτευχθεί η κρίσιμη συσπείρωση και η νίκη. Πρόκειται για το σχήμα που θα επαναφέρει μετά το 1993, όταν και πάλι θα βρεθεί η Νέα Δημοκρατία στην αντιπολίτευση:
    «Καλό αποτέλεσμα [αν γίνουν εκλογές] για τον Ανδρέα είναι η αξιωματική αντιπολίτευση η σημερινή να μην πάρει τότε απόλυτη πλειοψηφία. Κι όπως είναι ανάδελφη η Νέα Δημοκρατία μέσα στο κοινοβούλιο, να μπορέσει αυτός να πάρει την εξουσία με τους κομμουνιστές, έστω και μισό-μισό. Τότε, όπως πιστεύει το ΠΑΣΟΚ και πολλοί άλλοι έξω από το ΠΑΣΟΚ, θα υπάρξουν αυτόματες συγκρούσεις μέσα στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Και τι προτείνουμε εμείς: Πέρα από την παραβολή εκείνη με το μόσχο τον σιτευτό που πρέπει να σφάξουμε το ταχύτερο δυνατό με την επάνοδο και του τελευταίου προβάτου, στάνη γαρ κατά τον συμπαθέστατο και φίλο επίτιμο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, πρέπει να δραστηριοποιήσουμε τα μυαλά, τους οδηγούς αυτού του χώρου. Το ταχύτερο δυνατόν να γίνει ένα πολιτικό συμβούλιο, σαν κι αυτό που υπήρχε κάποτε. Πέρα από τους παραδοσιακούς εκτός που τους θέλαμε εντός, Ράλλη, Μπούτο, Στεφανόπουλο, να περιλαμβάνει τους τρεις δημάρχους, τους τρεις κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους και κείνους που το αλάθητο κριτήριο της κοινής γνώμης έχει ξεχωρίσει απ ’ το σωρό».
    Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι ο Καρατζαφέρης αυτοπροτείνεται για την ηγεσία του κόμματος. Αλλωστε αυτός ήταν που είχε τιμηθεί με 200 πλακέτες από τις κομματικές οργανώσεις26. «Οι καταξιωμένοι αυτοί», συνεχίζει, «με την πείρα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και του επιτίμου προέδρου, θα επιβάλουν τα επιτίμια στους αλαζόνες της εξουσίας.
    Με μόνο του τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας να κοπιάζει και με μία εκτελεστική επιτροπή ικανή μόνο για φωτογραφικό ντεκόρ εμείς πιστεύουμε ότι δεν είναι η καλύτερη δυνατή αποδοτική ομάδα». Πέντε χρόνια, δηλαδή, πριν ενταχθεί στα ψηφοδέλτια του κόμματος, ο Καρατζαφέρης ασκεί ήδη τη δική του εσωκομματική αντιπολίτευση, στρεφόμενος ακόμα και απέναντι στον αδιαφιλονίκητο αρχηγό. Καθώς φαίνεται, η ισχύς που αντλεί από τη βιντεοκασέτα είναι ήδη τεράστια. Ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι μια από τις πρώτες ενέργειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1990 ήταν να αποκαταστήσει τον δραστήριο εκδότη της βιντεοκασέτας, παραχωρώντας του άδεια για τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σταθμό. Επιτέλους η «κασέτα» γίνεται κανάλι και ο Καρατζαφέρης μέσα σε μια νύχτα από «κινητό συνεργείο» μεταβάλλεται σε καναλάρχη.
    Τα χρήματα που απαιτήθηκαν γι’ αυτή την επένδυση ήταν βέβαια πολλά. Ο Καρατζαφέρης μετά από πολλά χρόνια θα πει ότι το κεφάλαιο το απέκτησε με τις πωλήσεις του βιβλίου του για τη Δήμητρα Λιάνη, “Η Λιάνη στηρίζει την αλλαγή”, το οποίο έγινε ανάρπαστο επειδή περιείχε και αφίσα με τις περιβόητες φωτογραφίες της Λιάνη σε ιδιωτικές στιγμές. «Η τηλεόραση», θα πει το 2008 σε συνέντευξή του ο Καρατζαφέρης, «ανήκει εξ ημισείας στην κυρία Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου. Να ’ναι καλά. Όταν έβγαλα εκείνο το βιβλίο, με το υλικό εκείνης της εποχής, για το οποίο πρέπει να ομολογήσω, δεν είμαι υπερήφανος σήμερα 20 χρόνια μετά, έδωσα τότε 100.000 βιβλία από 1χιλιάρικο. Ήταν μια ολόκληρη περιουσία. Αυτό μου έδωσε τη βάση να ξεκινήσω το κανάλι».
    Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΠΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
    Όπως συνέβη με τους ομοϊδεάτες του σ’ όλο τον κόσμο, ο Καρατζαφέρης άδραξε ως μεγάλη ευκαιρία για να αναπτύξει τις συνωμοτικές θεωρίες του την παγκόσμια έκπληξη, τον τρόμο και την αμηχανία που προκάλεσε η επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Μάλιστα θεώρησε κατάλληλη τη στιγμή αυτή για να καλέσει πάλι τονΚώστα Πλεύρη στο κανάλι του και να μιλήσουν περί Εβραίων. Και δεν δίστασε ακόμα και να φέρει στη Βουλή, με ερώτησή του προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών Γεώργιο Παπανδρέου, την εξωφρενική θεωρία ότι οι 4.000 Εβραίοι που εργάζονταν στους πύργους είχαν ειδοποιηθεί για την επίθεση και έτσι σώθηκαν. Φυσικά δεν είναι ούτε ο μόνος που ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο ούτε καν ο εμπνευστής της «θεωρίας».
    Αυτό που ξεχωρίζει στην αντίδραση του Καρατζαφέρη είναι ο τρόπος που απάντησε από την εκπομπή του σε ανακοίνωση της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα, η οποία διέψευδε τον τερατώδη ισχυρισμό. 0 Καρατζαφέρης δεν διστάζει να επιτεθεί στους Έλληνες Εβραίους, κατηγορώντας τους για εγκλήματα: «Δεν έχουν δικαίωμα να προκαλούν αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι τον τόπο αυτόν τον έχουν γεμίσει με εγκλήματα. Δεν νομιμοποιούνται να μιλάνε στην Ελλάδα οι Εβραίοι και να προκαλούν τον πολιτικό κόσμο. Είναι μεγάλη η αναίδειά τους». Για τον Καρατζαφέρη είναι «γνωστό τοις πάσι ότι είναι θρασύδειλοι οι Εβραίοι. Τα λέω αυτά για τα Εβραιάκια». Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να καταγγείλει ως θύτες τα θύματα του πιο φριχτού μαζικού εγκλήματος της σύγχρονης ιστορίας, μιλώντας για «τα εγκλήματά τους στη Θεσσαλονίκη».
    Στη συνέχεια ο Καρατζαφέρης αραδιάζει όλα όσα είχε μάθει επί χρόνια δίπλα στον Πλεύρη:«Ελάτε εδώ, κύριε πρεσβευτά, να μιλήσουμε για το Ολοκαύτωμα, να μιλήσουμε για τους μύθους του Άουσβιτς και του Νταχάου και να μιλήσουμε για τους φούρνους αυτούς, να μιλήσουμε για τους θαλάμους αερίων, να δούμε, λοιπόν, αν οι θάλαμοι αερίων ήταν μονωμένοι για να κρατούν τα αέρια μέσα ή ήταν απλώς ένα τούβλο».
    Ακολουθεί το γνωστό επιχείρημα περί προαιώνιας έχθρας Ελλήνων-Εβραίων: «Εμείς έχουμε μανία εναντίον σας ή όπου πάμε κι όπου σταθούμε σας βρίσκουμε μπροστά; Επειδή έχετε βρει επάνω τους κουφιοκεφαλάκηδες που σας φοβούνται και σας τρέμουνε, επειδή ελέγχετε το σύστημα με τις στοές σας και τα παρακλάδια από κάτω, νομίζετε ότι κι εμείς είμαστε το ίδιο προσκυνημένοι; Όχι, υπάρχουν ακόμα άτομα στην Ελλάδα που δεν φοβούνται. Και είμαστε η πλειοψηφία. Ελάτε να βρούμε στη σύγχρονη πολιτική ιστορία τι ρόλο έχετε παίξει. Ελάτε να δούμε επιτέλους και για τους Έλληνες Εβραίους.  Είσαστε περισσότερο από εκεί [σ.σ. εννοεί το Ισραήλ] παρά από εδώ, όσο κι αν εδώ γεννηθήκατε, όσο κι αν εδώ οικονομήσατε, όσο κι αν εδώ φτιαχτήκατε, είσαστε περισσότερο από εκεί. Και μπράβο σας και λεβεντιά σας που αγαπάτε την πατρίδα σας. Αλλά δεν θα μας αφαιρέσετε το δικαίωμα να αγαπάμε εμείς την πατρίδα μας, να υπερασπιζόμαστε εμείς την πατρίδα μας από τον οποιοδήποτε κίνδυνο, και μέσα στους κινδύνους βλέπουμε εσάς, πώς να το κάνουμε; Γιατί θέλετε λουλουδάκια και φιλάκια; Δεν σας έχουμε μπροστά μας; Δεν σας έχουμε από το 1453;

    Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ, Ο ΠΛΕΥΡΗΣ, Ο ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΤΟ  ΑΙDS KAI H MAΡΙΚΑ
    Καρατζαφέρης είχε αξιοποιήσει τον Πλεύρη στο κανάλι του από τα πρώτα του βήματα. Αλλά μέχρι την έκρηξη του Μακεδονικού δεν είχε αντιληφθεί τις πολιτικές προοπτικές που του άνοιγε αυτή η συνεργασία. Στα μέσα του 1991, λ.χ., συζητούσε με τον Πλεύρη στην εκπομπή του για τον Μέγα Αλέξανδρο, επιμένοντας στο ερώτημα αν πέθανε από AIDS. Μάταια επιχειρούσε ο Πλεύρης να τον επαναφέρει στην τάξη, υποστηρίζοντας τις γνωστές του απόψεις για τη φυλετική ιστορία της ανθρωπότητας, λέγοντας π.χ. ότι «εμείς τους Σλάβους και τους Σέρβους τους είχαμε για οικόσιτα ζώα». Ο Καρατζαφέρης επέμενε στην πιο πιπεράτη «ροζ» εκδοχή. Στο τέλος, εκεί που συμφώνησαν οι δυο συνεργάτες ήταν ο αντισημιτισμός. «Ο Αλέξανδρος ειδικώς για τους Εβραίους είχε απαγορεύσει τις επιμειξίες», θα τονίσει ο Πλεύρης. «Όταν πάντρεψε 10.000 Μακεδόνες και τους αξιωματικούς του με Περσίδες είχε εξαιρέσει τους Σημίτας», διότι βέβαια οι στρατιώτες του ανήκαν σε «μια φυλή ανωτέρου επιπέδου». Επιτέλους μπήκε στο νόημα ο Καρατζαφέρης: «Δεν ακούγεται λίγο περίεργα αυτό το πράγμα; Δεν δικαιολογεί και κάποιους του αιώνα μας αυτή η θέση, κύριε Πλεύρη; Αν αυτή η θεωρία γίνει αποδεκτή, δεν δικαιολογεί τις πράξεις κάποιων του αιώνα μας;» Τα ρητορικά ερωτήματα του Καρατζαφέρη είναι χαρακτηριστικά. Μέσω Μεγάλου Αλεξάνδρου το κανάλι του επανέφερε στον πολιτικό διάλογο ούτε λίγο ούτε πολύ τη δικαίωση του Χίτλερ.
    Σε ρεπορτάζ της εποχής περιγράφεται η στενή σχέση του Καρατζαφέρη με τον Μητσοτάκη και το οικογενειακό του περιβάλλον. «Ως αιχμή του δόρατος της πρωθυπουργικής οικογένειας αυτοσυστήνεται ο κ. Γ. Καρατζαφέρης, ο οποίος “παίρνει γραμμή” απευθείας από την κυρία Μαρίκα Μητσοτάκη για όλα, από την πολιτική συμπεριφορά του τηλεοπτικού σταθμού του μέχρι ποιους θα ευνοήσει και ποιους θα κατηγορήσει. Εν τούτοις η εικόνα αυτή του πρωθυπουργικού νούντσιου είναι ολίγον “πλαστή”. Η εύνοια προς τον κ. Καρατζαφέρη είναι μάλλον απλή φιλοφρόνηση, κρίκος σε μια αλυσίδα πολιτικών “αντιπαροχών”».
    Με κυνική ειλικρίνεια ο ίδιος ο Καρατζαφέρης θα αποδώσει σε μεταγενέστερη συνέντευξή του την αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας στη Μαρίκα Μητσοτάκη: «Το 1989 ο Μητσοτάκης για να με αποφύγει και να μη με βάλει στο ψηφοδέλτιο με καλεί και μου λέει “Γιωργάκη, δε θα είσαι υποψήφιος”. Του λέω “γιατί; εγώ έχω δουλέψει”. Και μου λέει “δε βάζω στρατηγούς να φυλάνε σκοπιά”. Αλλά επειδή εγώ ήξερα άλλα μονοπάτια, λέω “θα γίνω ο απαραίτητος και ο κολλητός της Μαρίκας”. Οπότε κολλητός στη Μαρίκα εγώ, και το ’93 η Μαρίκα παίρνει τηλέφωνο τον Τζαννετάκη και του λέει “το παιδί το έχεις βάλει μέσα; Βάλε το”. Κι έτσι μπήκα στο ψηφοδέλτιο».
    Η στενή σχέση του με τον Μητσοτάκη βρίσκεται βέβαια στη βάση της επιτυχίας του Καρατζαφέρη. Ο τότε πρωθυπουργός τον επέλεξε μεταξύ λίγων στελεχών που τον συνόδευσαν σε μια από τις πιο προσωπικές στιγμές της προεκλογικής εκστρατείας του, όταν επισκέφτηκε το Καρπενήσι με τη Μαρίκα Μητσοτάκη και την Ντόρα Μπακογιάννη. Αλλά ο Καρατζαφέρης δεν αρκείται στην προσκόλλησή του στο πρωθυπουργικό περιβάλλον. Είναι έτοιμος να χρησιμοποιήσει με κάθε δυνατό τρόπο το πανίσχυρο μέσο που του έχει διατεθεί, προκειμένου να εξασφαλίσει την εκλογή του. Δεν διστάζει μάλιστα να διεκδικήσει το προσωπικό εκλογικό ακροατήριο των συνυποψήφιων του στη Β' Αθηνών, κάτω από το πρόσχημα ότι τους προβάλλει. Το έκανε σε προεκλογική συγκέντρωση του Βύρωνα Πολύδωρα, όταν εισέβαλε τη στιγμή που μιλούσε εκείνος, μαζί με το τηλεοπτικό συνεργείο του καναλιού του, κερδίζοντας το χειροκρό­ τημα -και ενδεχομένως και το σταυρό- των συγκεντρωμένων.
    Στην προεκλογική του εκστρατεία ο Καρατζαφέρης επιστρατεύει πρώτα απ’ όλα την εμπειρία του από την εμπορική διαφήμιση. Για να γίνει γνωστό το όνομά του επινοεί διάφορα ολόγκαν με λέξεις που έχουν την ίδια κατάληξη: «Ψήφισε Καρατζαφέρη, διαφέρει!» Τότε είναι που αρχίζει να γίνεται συνώνυμος με το «χέρι-χέρι». Το εύρημα αυτό προϋπήρχε στο τραγουδάκι που συνόδευε την εισαγωγή της μεσημεριανής εκπομπής του, αλλά τροποποιήθηκε για να ταιριάζει με το κλίμα των εκλογών της 10ης Οκτωβρίου 1993: «Στις 10 με το καλό / με το δέκα το καλό / σε φωνάζω σε καλώ / ξανά μπροστά με τον Ψηλό. / Ο λαός κάνει μιαν ευχή / η κάλπη έτσι να τα φέρει, / χέρι-χέρι, χέρι-χέρι με τον Καρα­ τζαφέρη. / Εμπρός στην πρωθυπουργία / γεμάτος δύναμη κι υγεία / μπροστά με τον λαό / και τον Γιώργο στο πλευρό. / Ο λαός κάνει μιαν ευχή κ.λπ.».
    Με το φαινομενικά ανώδυνο τραγουδάκι δεν επιτυγχάνεται μόνο η προβολή του ιδιοκτήτη του καναλιού και η στενή του σχέση με τον Μητσοτάκη. Περνάει υπόγεια και το βασικό επιχείρημα της γκρίζας προπαγάνδας τής τότε κυβέρνησης, που θεωρούσε κύριο όπλο της για να παραμείνει στην εξουσία την κλονισμένη υγεία του Ανδρέα Παπανδρέου.
    Η ΔΑΠΑΝΗΡΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ
    Σε άλλες εκπομπές του καναλιού τα πράγματα λέγονταν με πιο ευθύ τρόπο: «Σε οικτρή κατάσταση βρίσκεται ο κ. Παπανδρέου φυσικώς, βιολογικώς απόλυτα ανίκανος να λειτουργήσει αλλά και να σταθεί στην πρωθυπουργία».
    Για την εικόνα του ανερχόμενου τηλεοπτικού πολιτευτή Γιώργου Καρατζαφέρη είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο του Μάνου Χατζιδάκι: «Αφήνω κατά μέρος το κωμικό και τραγικό μαζί στην περίπτωση Λεβέντη, ή και μόνο το κωμικό, στην περίπτωση Καρατζαφέρη». Στην ίδια δήλωση ο Χατζιδάκις θα αναφερθεί και στην προεκλογική αξιοποίηση της ασθένειας του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Οφείλω να εκφράσω την αγανάκτησή μου για την ανίερη εκμετάλλευση της υγείας του κ. Παπανδρέου και λίγων συνεργατών του που έχουν προβλήματα υγείας, από μερικούς “αντιπάλους” - που δυστυχώς μερικοί απ’αυτούς εκπροσωπούν την παράταξή μου».
    Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 ο Γιώργος Καρατζαφέρης εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στη Β' Αθηνών. Καταφέρνει, μάλιστα, να επικρατήσει πολύ γνωστότερων και εμπειρότερων συναδέλφων του. Συγκεντρώνει 109.971 σταυρούς. Τον ξεπερνά μόνο ο παραδοσιακός «αττικάρχης» του κόμματος Ιωάννης Βαρβιτσιώτης. Πολλοί εκπλήσσονται με την επιτυχία αυτή, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο απρόσμενο ή τυχαίο. Η αναγνωρισιμότητα του Καρατζαφέρη δεν ήταν βέβαια ακόμα μεγάλη. Η κομματική βάση τον γνωρίζει, όχι ως κομματικό στέλεχος, αλλά ως «δημοσιογράφο, αγωνιστή της παρατάξεως». Ήταν, λοιπόν, υποχρεωμένος να μην αρκεστεί στη θεαματικότητα του Telecity ούτε στην εύνοια του μηχανισμού Μητσοτάκη. Κατέφυγε στη λύση της προσωπικής αφίσας, ακόμα και με την ακριβή μέθοδο «σαλάμι», δηλαδή τις μεγάλες έγχρωμες χαρτονένιες αφίσες που διπλώνουν στις κολόνες. Μια πυκνή αφισοκόλληση «σαλάμι» σε εκτεταμένη εκλογική περιφέρεια όπως η Β' Αθηνών υπολογιζόταν ότι ξεπερνά τα 50 εκατ. δρχ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Βήματος, ο Καρατζαφέρης συναγωνίστηκε τότε σε έξοδα τον γνωστό γόνο εύπορου επιχειρηματία Πάνο Καμμένο: «Ο κ. Καμμένος, όπως και ο κ. Καρατζαφέρης, έκανε την πιο εντυπωσιακή προεκλογική καμπάνια στη Β' εκλογική περιφέρεια Αθηνών.
    Οι συνυποψήφιοι τους στο ίδιο κόμμα θεωρούν ότι με τους μι κρότερους υπολογισμούς πρέπει να ξόδεψαν πάνω από 200-300 εκατ. δρχ. ο καθένας. Αλήθεια ή ψέματα, το θέμα είναι ότι μάλλον κανείς δεν πρόκειται να βρει την άκρη. ‘Το πρόβλημα είναι”, θα δηλώσει ο βουλευτής της Β' Αθηνών κ. Κ. Κουλούρης, “ότι αυτά τα χρήματα κάποιος τα έδωσε. Και δεν αναφέρομαι στους δύο συγκεκριμένους βουλευτές, ομιλώ για όλους τους υποψηφίους οι οποίοι σκορπούν αφειδώς εκατομμύρια. Διερωτάται κανείς πού τα βρήκαν. Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα, το οποίο κανείς δεν τολμά να αγγίξει. Ήρθαν και σ’ εμένα κάποιοι φίλοι να με βοηθήσουν οικονομικά, αλλά αρνήθηκα. Αν δεχόμουν, θα γινόμουν υπάλληλος αυτών των κυρίων”».
    Μέχρι την τελευταία στιγμή ο Καρατζαφέρης αξιοποιεί το ιδιόκτητο κανάλι του, τη διαφημιστική εμπειρία του και την ιδιαίτερη σχέση του με τον Μητσοτάκη. Στην κεντρική προεκλογική εκδήλωση, την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου μπαίνει σ’ ένα καλάθι, κρεμασμένο από γερανό, έτσι ώστε να τον τραβά η κάμερά του με φόντο τον Μητσοτάκη και τα πλήθη των οπαδών. Αυτή η εικόνα του Καρατζαφέρη, αιωρούμενου πάνω από τα πλήθη των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας με τον Μητσοτάκη στο βάθος, θα σημαδέψει την κατοπινή πολιτική και επιχειρηματική καριέρα του φιλόδοξου διαφημιστή-καναλάρχη.

    Η ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΧΟΥΝΤΙΚΩΝ
    Είχε μόλις αναδειχθεί στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας ο Κώστας Καραμανλής, και ο Καρατζαφέρης επιχειρούσε πάλι με κάποιες πρωτοβουλίες να ξεχωρίσει. Είναι αλήθεια ότι η εκλογή Καραμανλή δεν ταίριαζε με τους σχεδιασμούς του. Είχε κάνει μάλιστα τη βιαστική κίνηση να εκτεθεί υπέρ του Έβερτ στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι το Συνέδριο του κόμματος και την τελική
    εκλογή. Όταν στις 21.3.1997 εκλέγεται πανηγυρικά ο Κώστας Καραμανλής, ο Καρατζαφέρης θα είναι από τους πρώτους που θα τον ψηφίσουν στον δεύτερο γύρο (όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Γιώργο Σουφλιά) και θα τον υποδεχτεί λέγοντας «καλωσορίζω τον Κώστα Καραμανλή σαν τον Καραμανλή της χρυσής οκταετίας 1955-1963».
    Θα έχει προλάβει τις προηγούμενες μέρες να προβάλει πάλι, και μάλιστα ως εκβιαστικό δίλημμα προς τους υποψήφιους αρχηγούς, το βασικό του πολιτικό αίτημα: την υποστήριξη του Γκλίξμπουργκ και την αποφυλάκιση των πρωτεργατών του πραξικοπήματος.
     Σε επιστολή του προς τους τέσσερις (Έβερτ, Σουφλιά, Καραμανλή, Πολύδωρα), ο Καρατζαφέρης τους καλεί να τοποθετηθούν στο «κρίσιμο» ερώτημα: «Ξεκαθαρίστε μας τι θα κάνετε με τους πρώην βασιλείς και τους Έλληνες αξιωματικούς που είναι ακόμη στη φυλακή. Οι πρώτοι έχουν δικαίωμα να είναι στην πατρίδα τους όπο- τε θέλουν και οι δεύτεροι σπίτι τους. Φτάνει πια!». Το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας θα καταλήξει, όμως, με μια προσωπική ήττα του Καρατζαφέρη. Με 123 ψήφους δεν καταφέρνει να εκλεγεί στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, αντίθετα με άλλους της ομάδας των «σκληρών» (ο Ανδρεουλάκος εκλέχτηκε με 428, ο Ευμοιρίδης με 288, ο Γιακουμάτος με 265, ο Παπαδόγγονας με 255).
    Η ανάδειξη του Κώστα Καραμανλή στην αρχηγία διαταράσσει τις εσωκομματικές ισορροπίες. Η ομάδα των βουλευτών που συγκλίνουν στις απόψεις Καρατζαφέρη (Ανδρεουλάκος, Καμμένος, Γιακουμάτος, Βεζδρεβάνης, Ευμοιρίδης, Ρεγκούζας) έχει συρρικνωθεί, αλλά δεν καταθέτει τα όπλα. Οι βουλευτές αυτοί καλύπτονταν από την πολιτική της «λαϊκής πατριωτικής Δεξιάς» του Έβερτ και μετά την εκλογή του Καραμανλή επιδίωκαν να επιβάλουν τις θέσεις τους στην ατζέντα του νέου αρχηγού. Κοινά τους στοιχεία είναι η προσπάθεια αποφυλάκισης των χουντικών, η υποστήριξη των απόψεων του Γκλίξμπουργκ, η πρόταξη του ζητήματος της ασφάλειας και το αίτημα για μεγαλύτερη αστυνόμευση, η κριτική στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», η αδιάλλακτη στάση στα «εθνικά θέματα» και η πάταξη της «λαθρομετανάστευσης». «Εγώ σε μια κεντρώα Νέα Δημοκρατία δεν έχω καμία θέση», θα δηλώσει προφητικά ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
    Δεν θα περάσουν ούτε δυο βδομάδες και η ομάδα των φιλοβασιλικών της Νέας Δημοκρατίας θα βρει νέα ευκαιρία να εκδηλωθεί. Με τη δημοσίευση των αρχείων Καραμανλή γίνεται γνωστό ότι ο Γκλίξμπουργκ οργάνωνε πραξικόπημα στα τέλη του 1975.
    Ο Καρατζαφέρης αμφισβητεί την αποκάλυψη, λέγοντας ότι «του κάνει εντύπωση πώς ένα πραξικόπημα δεν το απεκάλυψε» ο Καραμανλής. «Εγώ, ως πολύ νεότερος αυτού βεβαίως κοινοβουλευτικός, αν έπεφτε στην αντίληψή μου ένα πραξικόπημα εναντίον της Δημοκρατίας, θα το απεκάλυπτα ασμένως.
    Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η φιλολογία, αυτές οι αποκαλύψεις ή οι δήθεν αποκαλύψεις θα κάνουν πολύ κακό στην ενότητα της Νέας Δημοκρατίας».
     ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ
    Στη συνέχεια ο βουλευτής-καναλάρχης προφητεύει ότι «θα υπάρξουν αρκετοί από την πλευρά που διάκεινται ευμενώς προς το θεσμό και αρκετοί από εκείνους που πρόσκεινται προς τους αξιωματικούς, που θα ενοχληθούν», και απειλεί: «Να δούμε πώς θα μπορέσουμε τώρα να αποτρέψουμε αυτές τις φυγόκεντρες δυνάμεις, οι οποίες έχουν ήδη αναπτυχθεί».
    Οι φιλοβασιλικές οργανώσεις καλούν στις 14.5.1997 τους οπαδούς τους σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μέγαρο Μουσικής, όπου επρόκειτο να παρουσιαστούν τα αρχεία Καραμανλή.
    Ο Καρατζαφέρης θα περάσει δίπλα από τις λίγες δεκάδες των συγκεντρωμένων οπαδών του Γκλίξμπουργκ και θα απαντήσει βιαστικά στους δημοσιογράφους, που τον ρωτούν αν θα φύγουν οι φιλοβασιλικοί από το κόμμα: «Οι φιλοβασιλικοί θα παραμείνουν στη Νέα Δημοκρατία. Είναι ο κορμός της».
    Ο νέος αρχηγός του κόμματος δεν αντιδρά στις προκλητικές δηλώσεις. Μάλιστα ο Καρατζαφέρης ορίζεται τον Οκτώβριο του 1997 πρόεδρος της ομάδας κοινοβουλευτικού έργου της Νέας Δημοκρατίας για θέματα Τύπου και μέσων ενημέρωσης. Αλλά οι μετοχές του παραμένουν σε πτώση στον εσωκομματικό συσχετισμό. Προκειμένου να ανακάμψει, ο Καρατζαφέρης αρχίζει να χρησιμοποιεί το κανάλι του για να εντάξει στην προσωπική του εσωκομματική τάση κάθε λογής και προέλευσης ακροδεξιά στελέχη, έτσι ώστε να αποκτήσει προβάδισμα απέναντι σε όλους τους άλλους νέους πολιτικούς που αμφισβητούν την κομματική ηγεσία, αλλά χωρίς να παίρνουν ανοιχτές πρωτο­ βουλίες.
    Ο ιδιοκτήτης του Telecity οργανώνει μεγάλα τηλεοπτικά πολιτικά ανοίγματα προς τους βασιλικούς, τους νοσταλγούς του μετεμφυλιακού κράτους και της χούντας, τους ναζιστές, τους Χρυσαυγίτες κ.λπ.
    Μετονομάζει την καθημερινή μεσημεριανή του εκπομπή «Νέα Ελπίδα» και προβάλλει ανοιχτά την ιδέα ότι, για να επανέλθει στην εξουσία η Νέα Δημοκρατία, πρέπει να δημιουργηθεί ένα μέτωπο Δεξιάς-Ακροδεξιάς, όπου για τον εαυτό του έχει επιφυλάξει το ρόλο του ηγέτη της σκληρής πτέρυγας. Η «Ελπίδα» είναι ακροστιχίδα των λέξεων Έθνος, Λαός, Πίστη, Ιστορία, Δικαιοσύνη, Αξιοκρατία, όμως πίσω από αυτούς τους φαινομενικά ανώδυνους και γενικά παραδεκτούς στόχους προβάλλει το παλιό πο­ λιτικό σχέδιο του Καρατζαφέρη.
    Εξηγώντας το εγχείρημά του, καλεί σε συνεργασία την Ακροδεξιά: «Πρέπει να δημιουργηθεί ένα μπλοκ αντιαριστερών δυνάμεων.
    Οι Νεοδημοκράτες, η Πολιτική Ανοιξη, οι Χρυσαυγίτες, οι ΕΠΕΝίτες, όλοι. Αυτή είναι η προσπάθεια που κάνει η Νέα Ελπίδα. Να στεγάσει όλο αυτό τον κόσμο σ’ ένα ενιαίο μέτωπο, με σημαιοφόρο βεβαίως τη Νέα Δημοκρατία»
    Το άνοιγμα του Καρατζαφέρη στην πιο σκληρή Ακροδεξιά, ακόμα και τους νεοναζιστές, συνοδεύεται από τη σκλήρυνση του πολιτικού του λόγου.
    Κατά τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός Σημίτης «είναι κατάπτυστος ψεύτης, ελεεινός βιαστής της νοημοσύνης των Ελλήνων», ενώ ο υπουργός Ρέππας είναι «πρόεδρος του ομίλου των κρετίνων ή είναι σε εντεταλμένη υπηρεσία». Το μόνο που τον απασχολεί είναι «να ξέρουμε ότι η πολιτική μας είναι αντιαριστερή» και φροντίζει να δηλώσει τη συμπαράστασή του στο στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Γιάννη Καλαμπάκα, υπόδικο για τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα. Δεν αποδέχεται καμιά σχέση με αριστερούς. «Αν πάει ο Ζαφειρόπουλος στην παρουσίαση του βιβλίου του Φαράκου, θα του σπάσω το κεφάλι». Εκείνη την περίοδο η εκπομπή του Καρατζαφέρη συνοδεύεται από καθημερινό αντικομμουνιστικό σχόλιο του Νίκου Νικολαρέα, γνωστού με το ψευδώνυμο «Συνεργάτης χωρίς όνομα» από ραδιοφωνικές εκπομπές επί δικτατορ ί α ς.
    «Η Νέα Ελπίδα κάνει μια προσπάθεια να στεγαστεί το σύνολον της παράταξης», επαναλαμβάνει ο Καρατζαφέρης. Αρχίζει πλέον και να υπόσχεται. «Και βεβαίως ο καθένας μέσα σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια θα πάρει ό,τι δικαιούται. Είναι δουλειά του συνόλου των αντιαριστερών».
    Το άνοιγμά του αφορά καταρχήν τα στελέχη της Πολιτικής Ανοιξης και των φιλοδικτατορικών κινήσεων: «Εγώ στον Νικήτα Κακλαμάνη δεν μπορώ να του πω ότι δεν αισθάνομαι συγγενής μαζί σου. Και βεβαίως αισθάνομαι συγγενής με τον Νικήτα Κακλαμάνη. Και βεβαίως αισθάνομαι συγγενής με τον άλλο, ο οποίος είχε διωχθεί από το μεταπολιτευτικό καθεστώς. Είναι πάρα πολλοί αυτοί. Είναι το 7% της Εθνικής Παράταξης που έφυγε και μετακόμισε στο ΠΑΣΟΚ».
    Την οργάνωση αυτή που οραματίζεται την περιγράφει ως «ομπρέλα» με σύνθημα «Πάμε Δεξιά». Στο μυαλό του έχει ένα συνδυασμό της πρώτης οκταετίας του Καραμανλή με τη δικτατορία:«Θέλουμε την ίδια συνταγή του 1952 μέχρι το 1972, όπου ήταν μια δεξιά έκφραση παρά τις ενδιάμεσες αμφιταλαντεύσεις».
    Καλεί στην τελετή μίσους στο στρατόπεδο Μακρυγιάννη, που έχει καθιερωθεί ως ετήσια σύναξη των νοσταλγών της δικτατορίας και της βασιλείας, ενώ προβάλλει βίντεο από το μνημόσυνο των Χιτών στο Θησείο, στο οποίο μετείχαν ο Μάκης Βορίδης ως πρόεδρος του Ελληνικού Μετώπου και ο Αλέξανδρος Κουντουράς εκ μέρους της Βασιλικής Ενώσεως Ελλάδος. «Έπρεπε να απολογηθώ γιατί δεν ήταν εκεί η ΟΝΝΕΔ», παρατηρεί ο Καρατζαφέρης. Και εξηγεί: «Αυτοί που ήταν εκεί ένιωθαν άστεγοι. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Όσοι είναι αντιμαρξιστές να βρουν στέγη στη Νέα Ελπίδα»
    Τότε ακόμα δεν ενοχλείται καθόλου, όταν του μιλούν για Ακροδεξιά. «Είσαι γενναίος Έλληνας και σε φιλώ», του λέει από το τηλέφωνο ένας ακροατής. «Είμαι ο Ηλίας Ευθυμίου από τη Δαύλεια, πρόεδρος της Τ.Ε. της Νέας Δημοκρατίας και άκρα δεξιός, διότι η Δεξιά χτίζει και η Αριστερά γκρεμίζει».
    Αλλά και η ηγεσία του κόμματος δεν φαίνεται να προβληματίζεται από τις πρωτοβουλίες Καρατζαφέρη. Όσο για τους συναδέλφους του βουλευτές, αυτοί περιμένουν στη σειρά για να εμφανιστούν στο κανάλι του.
     Όταν μια ακροάτρια του παραπονιέται ότι δεν υπερασπίζεται τον νέο αρχηγό του, ο Καρατζαφέρης εξεγείρεται και της δείχνει στον τοίχο του γραφείου του μια φωτογραφία του με τον Καραμανλή θείο: «Συμφωνώ και ταυτίζομαι απόλυτα με την περίοδο της EPE, ’55-’63. Με την περίοδο ’74-’80 έχω κάποιες ενστάσεις που έχουν να κάνουν πρώτα πρώτα με τον τρόπο αντιμετώπισης και του ΚΚΕ, την εύκολη αναγνώριση, και βεβαίως με την δυστροπίαν που αντιμετωπίσθησαν οι Απριλιανοί. Διαφωνώ επίσης με την κρατικοποίηση των τραπεζών του Ανδρεάδη (Εμπορικής, Ιωνικής) που έγινε κάτω από το πλέγμα μιας προσωπικής διένεξης που είχε ένας πρωτοκλασάτος υπουργός που δεν θα ήθελα να πω σήμερα το όνομά του. Ή με την κρατικοποίηση των λεωφορείων. Ή της Ολυμπιακής. Με όλα αυτά που σήμερα προσπαθούμε να αποκρατικοποιήσουμε.
    Διατηρώ μεγάλη επιφύλαξη για τον τρόπο με τον οποίο φέρθηκε στον Κωνσταντίνο. Διαφωνώ με τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα λεγόμενα σταγονίδια».
    Για να τονίσει το ρόλο που έπαιξε ο ίδιος στην εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας το 1990, ο Καρατζαφέρης εξιστορεί στην ακροάτριά του ότι αυτός έβγαλε στη δημοσιότητα τις γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, «και έτσι η Νέα Δημοκρατία ανέβηκε πάνω από το 40% και έγινε κυβέρνηση».
    Με τον απλοϊκό τρόπο που εκφράζεται, ο εμπνευστής της Νέας Ελπίδας θα επιμείνει: «Αυτή τη στιγμή πρέπει να γίνει κυβέρνηση η Δεξιά και οι παραφυάδες της. Η Νέα Δημοκρατία μόνη της -όπως είχε δρομολογηθεί- πολύ δύσκολο».
    Για να πείσει τους τηλεθεατές, θυμίζει το σχέδιο που είχε εμπνευστεί με την επιστολή στον Ανδρέα Παπανδρέου: «Η μία απόπειρα που κάναμε να φέρουμε τη Νέα Δημοκρατία στα πράγματα το 1994 προδόθηκε εκ των ένδον. Λέω για το μεγάλο κόλπο που είχαμε σκεφτεί τότε να στείλουμε τον Ανδρέα στην Προεδρία και να του πάρουμε την κυβέρνηση χωρίς να το καταλάβει. Όπως και να ’χε γίνει θα ’μαστέ δυο χρόνια κυβέρνηση.
    Και καρφώθηκε από μέσα, να το αποκαλύψει ο Λαμπράκης στο Βήμα με τον Ψυχάρη και εν συνεχεία να προσπαθούν να βρουν εξιλαστήριο θύμα, τιμωρώντας με μερικές εβδομάδες τον Καρατζαφέρη, ενώ έπρεπε σήμερα αυτοί να είναι στο σκοπευτικό της συνείδησης της δικής σας γιατί σας στέρησαν δυο χρόνια κυβέρνηση. Γιατί από την ημέρα που ήταν στο Ωνάσειο ο Ανδρέας, αν είχε γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως είχα πει εγώ, και είχαμε οικουμενική κυβέρνηση, και υπουργός Εξωτερικών ήταν, ξέρω ’γω, ο Κούβελας, ή ο Μητσοτάκης ή η Ντόρα, με το που θα έμπαινε στο Ωνάσειο ο Ανδρέας, όχι σαν πρωθυπουργός, αλλά σαν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα γινόντουσαν εκλογές σε 10 μέρες και θα γινόμαστε κυβέρνηση».
    Για να πείσει τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας ότι απαιτείται άνοιγμα σε κάθε είδους ακροδεξιά ομάδα, ακόμα και στους ναζιστές της Χρυσής Αυγής, ο Καρατζαφέρης επικαλείται έναν απλοϊκό αριθμητικό υπολογισμό. Το ποσοστό που λείπει από τη Νέα Δημοκρατία θα συμπληρωθεί από όλους αυτούς: «Επειδή λοιπόν μερικοί έχουν έναν κρετινισμό ή μια δειλία, ερχόμαστε σήμερα και λέμε ότι η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται ένα συμπλήρωμα. Ποιο μπορεί να είναι το συμπλήρωμα αυτό; Μπορεί να είναι ο Κωνσταντόπουλος; Φυσικά όχι. Μπορεί να είναι η Παπαρήγα; Φυσικά όχι. Ο Τσοβόλας; Φυσικά όχι. Ποιοι είναι; Είναι αυτοί που πήγαν στο ΠΑΣΟΚ πιστεύοντας το “Η Ελλάς ανήκει στους Έλληνες” και που σήμερα πολιτικά εκφράζονται από τον Μπαντουβά, τον Παπαθεμελή και μερικούς άλλους που φωνάζουν για τα πατριωτικά θέμα­ τα. Τον Κηπουρό... Είναι η Πολιτική Ανοιξη στο μεγαλύτερο κομμάτι της, αν όχι όλο. Είναι οι ευρισκόμενοι δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Η Χρυσή Αυγή, η οποία έχει πρωταγωνιστές του αγώνα και μπορεί, η Χρυσή Αυγή, με όσους έχει, πολλούς ή λίγους, να κάνει τόσο θόρυβο και να συμμετέχει, όσο δεν μπορεί σήμερα δυστυχώς να κάνει η ΟΝΝΕΔ, η οποία δεν έχει καμιά σύγκριση βεβαίως με την ΟΝΝΕΔ της δεκαετίας του ’80, την ΟΝΝΕΔ του Μιχαλολιάκου. Η ΕΠΕΝ, οι βασιλικοί, οι αμετανόητοι, αυτοί δεν χρειάζονται;»
    Ο «αγώνας», βέβαια, που δίνει η Χρυσή Αυγή εκείνη την περίοδο, έχει τα γνωστά χαρακτηριστικά: επιθέσεις σε μετανάστες και μέλη αριστερών οργανώ­ σεων, ρατσιστική προπαγάνδα, έκδοση φιλοχιτλερικών εντύπων κ.ο.κ. Αλλωστε τον ίδιο χρόνο σημειώθηκε η δολοφονική επίθεση της Χρυσής Αυγής εναντίον τριών αριστερών φοιτητών έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων. Για την υπόθεση αυτή καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό ο υπαρχηγός της οργάνωσης και φαλαγγάρχης των δυνάμεων κρούσης Αντώνιος Ανδρουτσόπουλος ή Περίανδρος.
    Αλλά ο Γιώργος Καρατζαφέρης δεν στέκεται σ’ αυτές τις λεπτομέρειες. Δεν διστάζει να καλέσει τους Χρυσαυγίτες, τους χουντικούς και τους «αμετανόητους» να συνεργαστούν με τη Νέα Ελπίδα, ώστε μετά τη νίκη Δεξιάς- Ακροδεξιάς να μοιραστούν την εξουσία μαζί του: «Και λέω. Αυτοί, για λόγους που εκείνοι έχουν επιλέξει, δεν έρχονται με τη Νέα Δημοκρατία. Σου λέει, δεν έρχομαι εγώ να κάνω υπουργό τον Βαρβιτσιώτη, τον Καρατζαφέρη, τον Μάνο. Γιατί να σας κουβαλήσω στην πλάτη; Τι κερδίζω εγώ αν έλθετε στα πράγματα εσείς; Ούτως ή άλλως δεν με θεωρείτε εταίρο, αδελφό, συγγενή. Και προσπαθώ να το περάσω. Εντάξει, ρε παιδιά. Ελάτε εδώ σ’ αυτή τη Νέα Ελπίδα, που είμα­ στε όλοι εμείς, που είμαστε σαφώς η Νέα Δημοκρατία, ο κορμός, αλλά και σας δεν σας πετάμε. Σας θεωρούμε ότι είσαστε ένα κομμάτι. Ελάτε εις την διανομή της εξουσίας. Ελάτε να πάρετε κι εσείς. Για να σου δώσει ο άλλος πρέπει να του δώσεις. Ρε έλα να μου δώσεις εμένα, να με κάνεις εξουσία, να πάρω όλα τα υπουργεία, να πάρω, να πάρω. Πάρε κι εσύ ένα υφυπουργείο. Θα πάρουμε εμείς [εν. η Νέα Δημοκρατία] τα υπουργεία, πάρτε κι εσείς τη διοίκηση ενός οργανισμού, πάρτε ένα υφυπουργείο».
    Το σχέδιο Καρατζαφέρη είναι ακόμα απλά αριθμητικό. Δεν πολυασχολείται με τις ιδεολογικές προϋποθέσεις ενός τέτοιου ανοίγματος. Γι’ αυτό επιμένει να συγκρίνει τη Νέα Ελπίδα με την περιβόητη πρότασή του να πάει στην Προεδρία της Δημοκρατίας ο ασθενής Ανδρέας Παπανδρέου: «Η Νέα Ελπίδα είναι η νέα πρόταση την οποία κάνουμε εμείς από δω για να γίνουμε κυβέρνηση. Αυτό που δε συνειδητοποίησαν και δεν κατάλαβαν. Μου έλεγαν δε οι κρετίνοι τότε, ότι γιατί δεν έγραφα μέσα στο γράμμα μου ότι σκεφτόμαστε μήπως και πεθάνεις. Θα έλεγα, δηλαδή, στον Ανδρέα στο γράμμα μου, “ρε συ, επειδή σκεφτόμαστε να πεθάνεις, πήγαινε πρόεδρος να σου πάρουμε την εξουσία”.
    Αυτό μου είπαν οι τενεκέδες οι ξεγάνωτοι. Και θα ’ταν πρωθυπουργός ο Έβερτ, αν είχε ακούσει το σχέδιο Καρατζαφέρη. Και τώρα είναι στα αζήτητα και περιπλανάται για να δώσει καμιά συνέντευξη».
    Μετά το θόρυβο που προκλήθηκε με τη δημοσιοποίηση της πρόσκλησής του προς τη Χρυσή Αυγή, ο Καρατζαφέρης επιχειρεί μικρή αναδίπλωση, χωρίς να εγκαταλείψει το σχέδιό του: «Όταν αυτοί, η Χρυσή Αυγή, η ΕΠΕΝ, οι άλλοι, έχουν αποδεχτεί τους κανόνες της δημοκρατίας, και η δημοκρατία τούς επιτρέπει να λειτουργούν και να υπάρχουν με γραφεία που τα γνωρίζει, δεν θέλετε να μπουν στο παιχνίδι; Προφανώς, γιατί αυτοί θα πάνε σε ψήφους της Δεξιάς και όχι της Αριστερός. Το ΕΚΚΕ, όμως, που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση στον Αρειο Πάγο, όχι μόνον του επιτρέπεται να ενταχθεί μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά να πάρει στα χέρια του και την εξουσία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ».
    Μάλιστα δεν διστάζει ο Καρατζαφέρης να υπενθυμίζει την πολιτική του προέλευση από τη φιλοβασιλική Ακροδεξιά, εννοώντας ότι όλοι γνώριζαν τις απόψεις του όταν τον δέχτηκαν στη Νέα Δημοκρατία: «Εγώ έκρυψα από κανέναν ότι ήμουν ο εκδότης της εφημερίδας Στέμμα της Δημοκρατίας.; Στο βιογραφικό μου δεν υπάρχει; Δεν έδειξα ποιος είμαι;» Το συμπέρασμά του είναι ότι δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ο όρος Ακροδεξιά: «Ποιος μίλησε για άκρα; Ποιος ορίζει τα άκρα;»
    Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να προβάλλει με κάθε ευκαιρία τις εκδηλώσεις των ναζιστών, αντιπαραβάλλοντάς τις μάλιστα με την αδράνεια της ΟΝΝΕΔ. Στην εκπομπή του παρεμβαίνει εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής και καλεί σε συλλαλητήριο «κατά των λαθρομεταναστών που εγκληματούν στην πατρίδα μας». Ο Καρατζαφέρης ευχαριστεί και παραπονιέται: «Να λοιπόν. Πρωτοβουλίες παίρνονται από κόμματα τα οποία βρίσκονται εις την άκρη. Εμείς του μεσαίου χώρου δεν θ ’ αντιδράσουμε προς αυτή την κατεύθυνση; Γιατί; Γιατί αυτή η πρωτοβουλία δεν ήταν δική μας;».
    Ταυτόχρονα κάνει και τις πρώτες θετικές αναφορές στους ομοϊδεάτες του στην Ευρώπη, επαινώντας την επιτυχία του Λεπέν: «Τελικά, αν μόνο ο λεπενισμός εξασφαλίζει την ασφάλεια στον πολίτη, γιατί ο πολίτης να μην τρέξει προς τα κει. Γιατί να μη ζητήσει τη συνδρομή των λεπενιστών;»
    Ένας ακροατής, φίλος του Καρατζαφέρη, δηλώνει «ρατσιστής» και βεβαιώνει ότι «αν μπει κανείς [μετανάστης] θα του αλλάξω τα φώτα κι ας με πάνε φυλακή». Ο Καρατζαφέρης ξεκαρδισμένος θα του δώσει δίκιο: «Πόσο άδικο έχει ο Σπύρος ο Θωμόπουλος από την Ελευσίνα;»
    Τα επιχειρήματα που επιστρατεύει αυτή την περίοδο είναι ταυτόσημα με τις προπαγανδιστικές κορόνες του Πλεύρη. «Ως γνωστόν, ουδέποτε οι Τούρκοι πρόσφεραν κάτι στον ανθρώπινο πολιτισμό», θα γράψει σε δήλωσή του εναντίον του Στέφανου Μάνου. Αλλά οι ακραίες απόψεις του θα απασχολήσουν και τη Βουλή.
    Οι εκκλήσεις του στη Χρυσή Αυγή να ενταχθεί στη Νέα Ελπίδα με το αζημίωτο συζητήθηκαν στην ολομέλεια με ερώτηση του βουλευτή του Συνασπισμού Πέτρου Κουναλάκη. ΟΚαρατζαφέρης αντεπιτέθηκε στον βουλευτή του Συνασπισμού, λέγοντας ότι, «αν θεσμοθετηθεί ποτέ υφυπουργείο Ναζισμού, το δικαιούται ο κ. Κουναλάκης» και υπερασπίστηκε τις ενέργειές του με το επιχείρημα ότι οι υποψήφιοι σύμμαχοί του είναι νόμιμες οργανώσεις: «Αν βασιλόφρονες και Χρυσή Αυγή λειτουργούν μέσα στο σύστημα παράνομα, να εφαρμοστούν το Σύνταγμα και οι νόμοι. Αλλά προφανώς λειτουργούν με δικαστική άδεια».
     Απαντώντας στον Καρατζαφέρη, ο υπουργός Δικαιοσύνης Ευάγγελος Γιαννόπουλος έθεσε το ζήτημα αν είναι «ιδεολογία» ο βασιλικός θεσμός: «Κατ’ άλλους ναι, κατ’ άλλους όχι. Η Χρυσή Αυγή είναι ιδεολογία; Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ιδεολογία, καθ’ α γνωρίζω. Έχω αναθέσει και σε επιτελείο του υπουργείου μου να συλλέξει τα στοιχεία. Είναι καθαρός φασισμός. Και ως φασισμός είναι δολοφονική πράξη, δολοφονική ιδεολογία εναντίον του πολιτεύ­ ματος». Για τους βουλευτές που συναλλάσσονται με τη Χρυσή Αυγή αποφάνθηκε ότι διαπράττουν επιορκία. «Γιατί οι βουλευτές και οι δημόσιοι λειτουργοί έχουν ορκιστεί να είναι πιστοί στην πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα. Ως βουλευτές ορκιστήκαμε στο πολίτευμα της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Αν ως βουλευτές, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, στηρίζουμε κάποια τέτοια ιδεολογία, τότε διαπράττουμε επιορκία ενώπιον Θεού και ανθρώ­ πω ν » .
    Ο Κώστας Καραμανλής δεν αντιδρά σ’ αυτές τις δηλώσεις του βουλευτή του. Με την πρώτη μάλιστα ευκαιρία σπεύδει να του παράσχει απόλυτη κάλυψη. Μιλώντας στους ξένους ανταποκριτές για το ζήτημα Ροζάκη, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας υποστηρίζει ότι «ήταν αντικείμενο παρερμηνείας», ενώ για την πρόσκληση του Καρατζαφέρη προς τη Χρυσή Αυγή αναφέρει ότι «μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε σχέση με το παρελθόν».
    Με τις δηλώσεις του, ο Καραμανλής όχι μόνο καλύπτει τον βουλευτή του, αλλά ουσιαστικά δίνει την ευλογία του στο εγχείρημα της Νέας Ελπίδας: «Βεβαίως όλες και όλοι μας έχουμε κάποιο παρελθόν και κάποιες καταβολές. Από την άλλη πλευρά όμως εκτιμώ ότι σήμερα είναι υπερβολική πολυτέλεια και δαπάνη ενέργειας και δυνάμεων να ασχολούμαστε με το χτες ή με διαφορετικές ερμηνείες όποιων ιστορικών γεγονότων ή εξελίξεων πριν από 20, 30, 50 ή 60 χρόνια. Με αυτή την έννοια, η Νέα Δημοκρατία συμπεριλαμβάνει στις τάξεις της πάρα πολλούς ανθρώπους με διαφορετικό σημείο πολιτικής εκκίνησης, αλλά τελικά είναι ο εκφραστής του ευρύτερου μεσαίου πολιτικού χώρου και του μέσου Έλληνα». Τι περισσότερο έλεγε ο Καρατζαφέρης; Ακόμα και όταν ο συντάκτης της Ελευθεροτυπίας Γιάννης Παντελάκης έθεσε με μεγαλύτερη σαφήνεια το συγκεκριμένο ζήτημα στον αρχηγό, ότι βουλευτής του κόμματός του καλούσε δημόσια τη Χρυσή Αυγή για συνεργασία με αντάλλαγμα ένα υφυπουργείο, ο Καραμανλής επανέλαβε τα ίδια: «Τα όσα είπα μόλις τώρα καλύπτουν απόλυτα και τη δική σας ερώτηση. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε σχέση με το παρελθόν».
    Ο Καρατζαφέρης θα ευχαριστήσει δημόσια τον αρχηγό του για την κάλυψη, θα ειρωνευτεί τον δημοσιογράφο που ρώτησε («έφαγε την απάντηση κατακούτελα») και θα συνεχίσει την αντισημιτική ρητορεία, αυτή τη φορά δικαιωμένος: «Τότε εγώ είχα ρωτήσει, γιατί κρύβει το πραγματικό του όνομα, και τι μπορεί να κρύβεται πίσω από όλα αυτά τα πράγματα. Είχε να κάνει ακριβώς με τις πληροφορίες που είχα τότε -πληροφορίες που δεν είχατε σεις, αλλά τις αποκτήσατε από τη στάση του κ. Ροζάκη- ότι είναι ενεργούμενο των Αμερικανών. Είναι ο άνθρωπος που συνόδευσε τον κ. Σημίτη πριν καν υπουργοποιηθεί, επτά μήνες πριν γίνουν εκλογές, στον Λευκό Οίκο. Επειδή ο κ. Ροζάκης είχε λερωμένη τη φωλιά του οικογενειακώς, προκειμένου να κάνει καριέρα ήταν υποχρεωμένος να πετάξει από πάνω του το επίθετό του. Αυτό σημαίνει δειλία ή σκοπιμότητα. Είναι τυχαίο που το ΚΙΣ και το κτίριο της Μασονίας είναι ένα κτίριο που επικοινωνεί εσωτερικά με μία πόρτα; Ή δεν ξέρουμε ποιοι είναι Μασόνοι εκ των συναδέλφων;»
    Στην ίδια εκπομπή ο Καρατζαφέρης θα εκθέσει τον Δημήτρη Σιούφα, τότε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, αποκαλύπτοντας ότι μεσολάβησε για τη δημόσια κάλυψή του από τον αρχηγό.
    Σε άλλη συνέντευξή του, ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, όταν του τίθεται πάλι το ερώτημα για τη σχέση Καρατζαφέρη και Χρυσής Αυγής, θα επιμείνει στο ίδιο επιχείρημα, ότι «δεν μπορούμε να ασχολούμαστε και κατά μείζονα λόγο δεν μπορώ να ασχολούμαι εγώ με τις, κυρίως έχουσες σχέσεις με παρελθόν, ιστορικές καταβολές ή σημεία προέλευσης ενός εκάστου».
    Βέβαια η τοποθέτηση αυτή δεν έδινε απάντηση στο ερώτημα, εφόσον δεν τον ρωτούσαν για το παρελθόν κάποιου, αλλά για τη σχέση του κόμματός του με μια φιλοχιτ- λερική οργάνωση. Οι ομάδες αυτές που προσέγγιζε ο Καρατζαφέρης δεν είχαν μόνο παρελθόν (σχέσεις με τη χούντα και το βασιλικό παρακράτος), αλλά και παρόν. Το παρόν τους ήταν εξάλλου που τον έθελξε. Η «ζωντάνια» τους σε σχέση με την αδράνεια της ΟΝΝΕΔ.
    Ενθαρρυμένος από την κάλυψη του αρχηγού, ο Καρατζαφέρης δεν διστάζει να προχωρήσει και στην εκμετάλλευση του νεκρού πλέον θείου του αρχηγού του. Στην πρώτη του εκπομπή μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο βουλευτής καταφέρνει να υμνήσει τον ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να δυσαρεστήσει το φιλοβασιλικό του ακροατήριο, αποδίδοντας στον τότε βασιλιά Παύλο την οξυδέρκεια να τον διορίσει πρωθυπουργό. «Και μόνο γι’ αυτή την κίνηση θα έπρεπε κάποιοι να αναγνωρίσουν κάποιες πράξεις». Στη συνέχεια, αφού αναφέρει ότι ο Καραμανλής τον εκτιμούσε πολύ και η σχέση τους «σφυρηλατήθηκε μετά από πολλούς αγώνες», προχωράει και στο επόμενο βήμα. Τον εμφανίζει φανατικό τηλεθεατή των εκπομπών του από την εποχή της κασέτας: «Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ο άνθρωπος που έβλεπε συχνά και στενά την TV-Press, μάλιστα ο αδελφός του, ο Γραμμένος Καραμανλής ο νεότερος, έπαιρνε την κασέτα μόλις κυκλοφορούσε στο Ψυχικό και ύστερα από 2-3 ημέρες με καλούσε στο σπίτι του και μου ’λεγε τα σχόλια του προέδρου.
    Ο πρόεδρος ήταν τότε στο Προεδρικό Μέγαρο, καταλαβαίνετε ότι η κυκλοφορία και η ανταλλαγή απόψεων ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Ήταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Κάθε φορά είχε κι ένα λόγο. Οποτεδήποτε συναντηθήκα με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ιδιαίτερα στις δεξιώσεις του Προεδρικού Μεγάρου, είχε πάντα κάτι να πει για το Telecity. Πάντα φιλικός και πάντα συμβουλές. Λάτρης της εκπομπής Ιστορικές Μνήμες του Κώστα Πλεύρη και όλων των θεμάτων που διαπραγματεύεται το Telecity».
    Επειδή ο Γραμμένος και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έχουν πεθάνει, δεν είναι δυνατόν να διασταυρωθούν οι ισχυρισμοί αυτοί.

    ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΤΟΝ ΑΝΙΨΙΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΡΓΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ, ΤΟΝ ΨΥΧΑΡΗ, ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ, TON IO KAI AΛΛΟΥΣ!
    Ειδικά για τον πρόεδρο του κόμματος είναι απόλυτος: «Εξελέγη μόνο με το όνομά του. Δεν είδα στοιχεία επαγγελματικής καταξίωσης». Και βέβαια ο Καρατζαφέρης δεν λησμονεί και την ιδιότητα του επιχειρηματία καναλάρχη. Με δική του πρωτοβουλία 13 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσαν τροπολογία στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, με την οποία επιδιωκόταν η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στον Τύπο και χαρίζονταν στους εργοδότες των μέσων ενημέρωσης χρέη προς το ΙΚΑ δεκάδων εκατομμυρίων της τελευταίας δεκαετίας, ενώ τα βάρη αυτά μεταφέρονταν στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων. Η τροπολογία προκάλεσε την άμεση αντίδραση όλων των ενώσεων εργαζομένων (ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΠΗΕΑ).
    Ο επόμενος στόχος των επιθέσεων Καρατζαφέρη είναι ο εκδοτικός χώρος. Ξεκινά την πολεμική του από τη στήλη του Ιού, την οποία κατηγορεί ως υπεύ­θυνη για την εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε ένα αυτοκίνητο του καναλιού του: «Ηθικός αυτουργός για μένα, για όσα έγιναν σήμερα το πρωί στον Πειραιά, είναι ο Ιός της Ελευθεροτυπίας. Έχει μια φωτογραφία του Καρατζαφέρη, λέγοντας ότι εγώ ζητάω συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή. Το δικό μου προσκλητήριο είναι ανοιχτό για οποιονδήποτε δεξιό και βεβαίως ουδέποτε θα προσκαλούσα κομμουνιστές. Τους κομμουνιστές οι άλλοι τους υιοθετούν. Κι από την άλλη δεν υπηρετώ μια δημοκρατία που επιτρέπει καλώς ή κακώς -καλώς αν θέ­ λετε- να είναι οι κομμουνιστές μέσα στα πράγματα, αλλά κάποιοι άλλοι να είναι έξω απ’ τα πράγματα. Γιατί να γέρνει μονόπλευρα το πράγμα; Πήγαν, λοιπόν, τα συγκοινωνούντα δοχεία της Ελευθεροτυπίας και έκαψαν τη Χρυσή Αυ­ γή. Το έχω πει. Μόλις δείτε κάτι στην Ελευθεροτυπία, περιμένετε. Ύστερα από λίγες μέρες ή 45άρι θα χτυπήσει ή γκαζάκι θα σκάσει».
    Αυτή η εξίσωση κομμουνιστών και Χρυσαυγιτών είναι ενδεικτική για τον πολιτικό λόγο του καναλάρχη βουλευτή. Βρίσκει, μάλιστα, ευκαιρία να συκοφαντήσει την αντιδικτατορική αντίσταση, ταυτίζοντάς την με τρομοκρατική δράση. Στόχος του παραμένει ο Κώστας Σημίτης: «Ο πρωθυπουργός της χώρας δίδαξε αυτό τον τρόπο δράσης με τις βόμβες». Την επομένη η μπάλα παίρνει όλες τις μεγάλες μη δεξιές εφημερίδες: «Η εφημερίδα του ναρκομανή, η εφη­ μερίδα του ομοφυλόφιλου και η εφημερίδα.του πράκτορα, όχι μόνο δεν ανέφεραν το γεγονός, αλλά μερικές εξ αυτών ιΐηγαν να μας λιθοβολήσουν για μια ακόμα φορά»7*. Όπως εξηγεί στη συνέχεια, εννοεί την Ελευθεροτυπία του Τεγόπουλου, τα Νέα του Λαμπράκη και το Έθνος του Μπόμπολα. Βέβαια, κατά τη γνώμη του, «η πλέον επικίνδυνη εφημερίδα είναι η Ελευθεροτυπία: Κάψαν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, κάψαν τα γραφεία της Νέας Θέσεως, κάψαν το αυτοκίνητο του Telecity, καμιά αναφορά».
    Μετά τη δημοσιοποίηση από το Βήμα σφυγμομέτρησης, όπου φέρεται ο ίδιος να έρχεται όγδοος στη σταυροδότηση της Β' Αθηνών, ο Καρατζαφέρης ξεσπαθώνει κατά του συντάκτη του δημοσιεύματος: «Ο κ. Λαμπράκης νομίζει ότι βρήκε τον πανέξυπνο τρόπο, χρησιμοποιώντας έναν πραιτοριανό δημοσιογράφο, ο οποίος αμείβεται καλά από τις διάφορες ενασχολήσεις του κ. Λαμπράκη, τις διάφορες έξω από το επάγγελμα, έχοντας και διατηρώντας στενότατες σχέσεις μαζί του, μέχρι παρεξηγήσεως, από τον επαγγελματικό χώρο στον οποίο ζούμε, γιατί ο καθένας μπορεί να γλείφει τον προϊστάμενό του, αλλά τουλάχιστον να περιορίζεται σε μερικές έννοιες που ο κόσμος τις λέει μεταφορικώς. Ο κ. Χασαπόπουλος φαίνεται ότι δεν περιορίζεται σ’ αυτές τις μεταφορικές έννοιες. Θέλει πάση θυσία να αποδεικνύει το πόσο κοντά είναι στον ΔΟΛ. Έτσι, λοιπόν, προχτές στο Βήμα έγραψε ότι από σφυγμομέτρηση που έχει η Νέα Δημοκρατία στη διάθεσή της, ο Καρατζαφέρης εκλέγεται δεν εκλέγεται βουλευτής. Αυτή την προβοκάτσια βρήκε να βγάλει ο κ. Λαμπράκης με τον κ. Χασαπόπουλο, τον οποίο χρησιμοποιεί για όλες τις δουλειές».
     
    Ο ΨΥΧΑΡΗΣ ΥΠΟΘΕΤΟ
    Μετά τον Χασαπόπουλο, σειρά είχε η Όλγα Τρέμη: «Η κυρία Όλγα Τρέμη του ΕΚΚΕ παίρνει τις μεγαλύτερες συνεντεύξεις του Ελεύθερου Τύπου. Χάθηκαν οι δημοσιογράφοι; Έχει άριστες σχέσεις με την κυβέρνηση, στενότατες σχέσεις με κάποιους από τους πρωταγωνιστές της κυβέρνησης, στενότατες μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο και κατά τα άλλα γράφει στον Ελεύθερο Τύπο. Τρεχάτε να δώσετε εσείς αγώνα, όταν ο αγώνας εκ των ένδον προδίδεται». Μετά από μήνες στο στόχαστρό του μπαίνει ο Σταύρος Ψυχάρης: «Ο κ. Ψυχάρης αυτονόμησε [sic]. Ο κ. Ψυχάρης έπαψε να ενεργεί ως υπόθετον του κ. Λαμπράκη, ουσιαστικώς και μεταφορικώς, και άρχισε να λειτουργεί αυτόνομα. Ο κ. Ψυχάρης γνωρίζει τα εσωτερικά του κ. Λαμπράκη, τόσο εσωτερικά που δεν φτάνει ούτε η ορθοσκόπηση».

    ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ
    Κάποιος ακροατής τον ρωτάει για τη μεταστροφή της Αννας Παναγιωταρέα υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Ο Καρατζαφέρης, πρόθυμος, αναλύει: «Η Αννούλα, η οποία έκανε καριέρα δίπλα σ’ ένα μεγάλο άνθρωπο, ακαδημαϊκό, φυσιογνωμία, τον Βλάχο, που ’ταν και πρόεδρος της ΕΡΤ στη μεταπολίτευση, η οποία βεβαίως παντρεύτηκε τον ναύαρχο, ο ναύαρχος, ο οποίος τοποθετήθηκε ελέω Αννούλας στα ναυπηγεία, με τα δέοντα. Η Αννούλα στήριξε πολύ, ήταν η κολλητή της κυρά Μαρίκας, δεν ξέρω αν στα διαλείμματα πήγαινε και σφουγγάριζε τη σκάλα της κυρά Μαρίκας, μια και η κυρά Μαρίκα έχει το ποδάρι και δεν μπορεί να σφουγγαρίσει, ήταν αυτή η οποία πήγε και ανακάλυψε το εξώγαμο -το μούλικο, όπως έγραφε- του Ανδρέα στη Σουηδία και το ’βαλε στον Ελεύθερο Τύπο. Αυτή είναι η Αννα Παναγιωταρέα. Αλλά η Αννα Παναγιωταρέα έχει ένα ιδίωμα. Αλλάζει. Αλλάζει πολύ συχνά συντρόφους. Ο νέος σύ­ντροφος είναι βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Αυτομάτως λοιπόν έφυγε από τη Νέα Δημοκρατία κι από το νεοδημοκράτη σύζυγο και πέρασε στο στρατόπεδο του ΠΑΣΟΚ. Ξεχάσανε και τα μούλικα, ξεχάσανε και την Παναγιωταρέα μ’όλα αυτά που τους έσερνε, της στρώσανε κόκκινα χαλιά, της δώσανε εκπομπές, της δώσανε πολλά εκατομμύρια. Κυκλοφορεί τώρα με Μερσεντές, κα­θίστε εσείς κορόιδα στο τρόλεϊ, κι έτσι κυλάει η ζωή. Τώρα είναι θέμα χρόνου αν πάρει μετά κανέναν απ’ τον Συνασπισμό ή τον Τσοβόλα. Αβυσσος η ψυχή της γυναίκας».
    Και βέβαια μετά απ’ αυτό το λογύδριο, ο Καρατζαφέρης δεν έχει κανένα πρόβλημα να διαφημίσει την εκδήλωση που επρόκειτο να γίνει σε λίγες μέρες για να παρουσιαστεί το νέο του βιβλίο με τον τίτλο «Η γυναίκα σήμερα». Έχει εξασφαλίσει, άλλωστε, τον πρόλογο τριών γυναικών, συναδέλφων του στην πολιτική, της Μαριέττας Γιαννάκου-Κουτσίκου, της Φρόσως Σπεντζάρη και της Ελένης Μπεσμπέα.
    Στις προσωπικές επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων με τα χυδαία υπονοούμενα και τις ακραίες εκφράσεις, ας αναζητήσει κανείς και την πρώτη αμυντική τακτική απέναντι στα μέσα ενημέρωσης που έχτισε εκείνη την περίοδο συστηματικά ο Καρατζαφέρης. Μέχρι να φτάσει, δέκα χρόνια μετά, να αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους συνομιλητές των τηλεοπτικών αστέρων, φρόντισε πρώτα να τους εξουδετερώσει, απειλώντας τους ότι, αν τον πιάσουν στο στόμα τους, θα τους περιποιηθεί κι εκείνος από την εκπομπή του.
    Για να έχει κανείς μια ιδέα για την αποτελεσματικότητα της τακτικής του αυτής, καταγράφουμε εδώ ένα απόσπασμα από εκπομπή της Αννας Παναγιωταρέα με καλεσμένο τον Καρατζαφέρη εννιά χρόνια αργότερα:
    «ΠANAΓΙΩΤΑΡΕA: Φίλες και φίλοι, εμείς έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα να βάζουμε διάφορα ταμπελάκια, απόψε δεν πιστεύω να υπάρξει ένας Έλληνας να πει ότι ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ δεν ήταν υπερκομματικός και δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούμε να είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με τιμήσατε απόψε με την παρουσία σας.
    ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Δίκιά μου η τιμή για το επίπεδο της εκπομπής σου, Αννα Παναγιωταρέα, και δεν κάνω αυτή τη στιγμή ένα κομπλιμέντο στην καλή μου φίλη, αλλά ακούω και εγώ τα σχόλια, αυτό το οποίο είσαι, αυτή η ακαδημαϊκή σου πορεία αντανακλάται στην ποιότητα της εκπομπής και φαίνεται από τη σύνθεση των τηλεθεατών σου. Είναι πράγματι πολύ υψηλή και ακούω σχόλια και αισθάνθηκα πάρα πολύ καλά, όταν η γραμματέας σου μου είπε ότι η Αννα Παναγιωταρέα θέλει να τα πείτε. Λέω, επιτέλους, θα μιλήσω χωρίς να διακόπ τ ο μ α ι ».
    Ξημέρωνε όταν ο επιχειρηματίας ζήτησε από το στέλεχος της ΝΔ να σταματήσει την ανάγνωση.
    Τους καληνύχτισε αφού πρώτα τους συνέστησε να είναι προσεχτικοί στα αιτήματά τους όταν φθάνουν ως το σπίτι του.
    Αρκετά μ΄αυτές τις ενοχλητικές μύγες..., σκεφτόταν καθώς τους έβλεπε να απομακρύνονται προς την έξοδο του σπιτιού του...